III SA/Łd 254/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wnioskiem z dnia 26 stycznia 2017 r. D. K. wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...), nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Starosty W. z dnia (...), nr (...) o zatrzymaniu prawa jazdy. Do wniosku załączył skargę wraz z jej odpisem i załącznikami. W uzasadnieniu wniosku, wskazując na brak winy w uchybieniu terminu skarżący wskazał, iż trakcie procedowania przez organy administracji publicznej w przedmiocie zatrzymania mu prawa jazdy, przebywał w Zakładzie Karnym w K., o czym poinformował Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., we wniesionym odwołaniu od decyzji organu I instancji. Pomimo posiadanej wiedzy, organ odwoławczy przesłał decyzję z dnia (...) na adres stałego zameldowania skarżącego, tj Ax 24, O., gdzie strona nie miała realnej możliwości jej odebrania. Dopiero po opuszczeniu zakładu karnego, w dniu 20 stycznia 2017 r., zadzwonił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. i dowiedział się o fakcie wydania decyzji II instancyjnej w dniu (...) i przesłaniu jej na jego adres stałego zameldowania. Tym samym w ocenie skarżącego wniosek uznać należy za zasadny. Jak wynika z załączonych akt administracyjnych, w odwołaniu od decyzji Starosty W. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., skarżący w nagłówku pisma procesowego wskazał adres miejsca pobytu stałego – Ax 24,(...) O. oraz aktualne miejsce swojego pobytu – Zakład Karny w K.. Równocześnie na ostatniej stronie odwołania skarżący jako adres do korespondencji wskazał adres w O. (załączona do skargi kserokopia odwołania skarżącego z dnia 17 kwietnia 2016 r. tego zapisu nie zawiera). Ponadto z akt sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) przesłana została na wskazany przez skarżącego adres do korespondencji, a jej odbiór w dniu 19 maja 2016 r. pokwitował dorosły domownik – A. K. – siostra skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpoznawanej sprawie spełnione zostały wymogi formalne do rozpoznania wniosku. W ocenie Sądu skarżący zachował 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z oświadczenia skarżącego, o fakcie wydania w dniu (...) decyzji organu odwoławczego powziął wiadomość w dniu 20 stycznia 2017 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożył w dniu 26 stycznia 2017 r. Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności, załączył do wniosku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z jej odpisem dla organu. Przechodząc do oceny zasadności złożonego wniosku wyjaśnić należy, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przy ocenie winy skarżącego lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczeniu się w dotrzymaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., II GZ 752/13; postanowienie NSA z 18 września 2013 r., II OZ 762/13; postanowienie NSA z 12 września 2013 r., I OZ 763/13; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2014 r., I OZ 52/14,; postanowienie NSA z 22 stycznia 2014 r., II OZ 10/14 – www.cbois.nsa.gov.pl). Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, do czego był zobowiązany zgodnie z treścią art. 87 §2 p.p.s.a. Jako przyczynę niezawinionego uchybienia terminu do wniesienia skargi strona wskazuje nieprawidłowe doręczenie zaskarżonej decyzji. Wskazuje, że decyzja zamiast na adres - Zakład Karny w K., ul. Bx 4, gdzie faktycznie przebywał skarżący w dacie jej wydania, o czym organ odwoławczy miał wiedzę, została przesłana na adres jego miejsca stałego zameldowania - Ax 24, O.. Decyzja została odebrana w dniu 19 maja 2016 r. przez dorosłego domownika – A. K., siostrę skarżącego (zwrotne potwierdzenie odbioru- k. 9 akt administracyjnych). W ocenie skarżącego doręczenie przedmiotowej decyzji na niewłaściwy adres uniemożliwiło mu wniesienie skargi w ustawowym terminie, co czyni wniosek o przywrócenie terminu zasadnym. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że okoliczność, na którą powołuje się skarżący nie uzasadnia przywrócenia terminu do wniesienia skargi, skoro skarżący sam w odwołaniu wskazał jako adres do korespondencji – adres, na który decyzja została mu wysłana i odebrana przez dorosłego domownika. Fakt, ze skarżący pomija tę okoliczność uzasadniając przedmiotowy wniosek, a załączone do skargi kserokopie jego odwołania nie zawierając adnotacji o wskazanym adresie do korespondencji, świadczy przynajmniej o jego nierzetelności w tym zakresie. Okoliczność, która uzasadnia przywrócenie terminu do wniesienia skargi musi być prawdziwa. Okoliczność wskazana przez skarżącego, tego podstawowego wymogu nie spełnia. Jeżeli decyzja wysłana została na adres, który skarżący sam wskazał, nie ma podstaw do kwestionowania prawidłowości jej doręczenia i uznania, że nie ponosi on winy za niezachowanie terminu do wniesienia skargi. Skarżący nie wykazał żadnych innych okoliczności uzasadniających jego wniosek. Z powyższych względów uznając, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu. B.K.