III SA/Łd 320/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 61 a § 1, art. 157 § 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez "A" sp. z o. o. z siedzibą w W od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z [...] r. nr [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego w Ł z dnia [...] r. o nr[...], orzekło o uchyleniu powyższego postanowienia w całości i w tym zakresie rozstrzygnęło co do istoty sprawy w ten sposób, że odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia [...] r. o nr[...]. Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z dnia 26 marca 2013 r. skarżąca Spółka zwróciła się o stwierdzenie nieważności decyzji[...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia [...] r. – pismo[...] oraz decyzji [...]ARR o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu, złożonego 27 lutego 2007 r. w ramach Działania 2.5 ZPORR lub wydania decyzji o stwierdzeniu wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa. Jako podstawę prawną żądania wskazano art. 156, art. 157 § 1 i § 2 i art. 158 § 1 i § 2 k.p.a. Skarżąca ubiegała się o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Realizacji projektu w ramach Priorytetu 2- Wzmocnienie rozwoju zasobów ludzkich w regionach ; Zintegrowanego programu operacyjnego rozwoju regionalnego 2004-2006 . Wniosek o dofinansowanie złożony został w odpowiedzi na konkurs z września 2006 r. W piśmie wskazano, że skarżąca złożyła w siedzibie [...]ARR dwa wnioski o dofinansowanie projektu inwestycyjnego, pierwszy wniosek z dnia 26 lipca 2006 r., który został odrzucony z uwagi na niedotrzymanie terminu i drugi wniosek z dnia 25 lutego 2007 r., który został odrzucony z uwagi na trudności z odczytem informacji zawartej na przesłanym nośniku elektronicznym. Gdy chodzi o ten drugi wniosek skarżąca spółka stwierdziła, że[...]ARR nie wykazała, że informacje zawarte na nośnikach elektronicznych nie mogły zostać odczytane, nie można wykluczyć złej woli pracowników Agencji i nie jest zrozumiale dlaczego Skarżąca nie otrzymał wezwania do korekty rzekomej usterki technicznej mimo wytycznych obligujących [...]ARR do takiego kroku. Powołując się na orzeczenia NSA: uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 22 lutego 2007 r. II GPS 3/06, wyrok NSA z 7 września 2005 r. II GSK 116/05, wyrok NSA z 8 czerwca 2006 r. II GSK 63/06 strona skarżąca wywodziła, że uregulowania ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju ( Dz. U. nr 116, poz. 1206 ze zm.) wskazują na istnienie wyraźnie wyodrębnionych dwóch etapów postępowania w sprawach dotyczących dofinansowania z publicznych środków wspólnotowych projektów zgłaszanych w ramach sektorowych programów operacyjnych. Pierwszy etap jest etapem postępowania wszczynanego na wniosek podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie. Na tym etapie następuje rozpoznanie wniosku przez instytucję zarządzającą lub wdrażającą, które kończy się przyznaniem lub odmową przyznania dofinansowania (art. 26 ust. 2 ustawy). Po pozytywnym dla strony zakończeniu pierwszego etapu tj. po przyznaniu dofinansowania dochodziło etapu drugiego, którym jest zawarcie umowy, określającej warunki dofinansowania projektu ( art. 26 ust. 5 ustawy). Rozstrzygnięcia podejmowane w pierwszym etapie mają charakter rozstrzygnięć władczych i jednostronnych. Ich treścią jest albo stworzenie przesłanki do zawarcia umowy, albo odmowa zawarcia umowy. Użyte przez ustawodawcę określenie "przyznaje" dofinansowanie należy interpretować jako stworzenie podstawy prawnej do wydania przez ARiMR decyzji administracyjnej. Do wniosku z 26.03.2013 r. Spółka załączyła m.in. wyciąg z rejestru przedsiębiorców, pismo [...]ARR S.A. z 23.08.2006 r. informujące, że wniosek o finansowanie projektu wpłynął 4 dni po zamknięciu konkursu oraz pismo Urzędu Marszałkowskiego w Ł – Departament Polityki Regionalnej z dnia 19.06. 2008 r. informujące, że ekspertyza nośnika CD załączonego do wniosku z dnia 27 lutego 2007 r. potwierdziła, że odzyskanie i otworzenie jednego pliku jest niemożliwe. Postanowieniem z dnia [...] r. ( [...] SKO w Ł odmówiło wszczęcia postępowania w .sprawie stwierdzenia nieważności pisma Departamentu Polityki Regionalnej z dnia 19.06.2008 r. ( dotyczącego wniosku o dofinansowanie z dnia 25 lutego 2007 r. ). W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że w sprawie znalazł zastosowanie przepis art. 61a k.p.a., a co za tym idzie Kolegium zmuszone było odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności z powodu braku przedmiotu tego wniosku - w obrocie prawnym nie istnieje bowiem decyzja, o nieważności której Kolegium mogłoby orzekać. Zaznaczono przy tym, ze czynność organu tj. pismo Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego w Ł z dnia 19 czerwca 2008r. nie jest decyzją administracyjną, ponieważ nie spełnia nawet minimalnych elementów decyzji administracyjnej. A fakt ten powoduje, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Pismo to, w ocenie Kolegium, poza innymi brakami nie zawiera rozstrzygnięcia, nie może być zatem uznane za decyzję administracyjną. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z postanowieniem SKO w Ł z dnia [...] r. sygn.[...] skarżąca Spółka wskazała, że Kolegium nie podjęło rozstrzygnięcia w sprawie, ponieważ wniosek o stwierdzenie nieważności dotyczył decyzji [...]ARR S.A. z dnia [...] r. - pismo L.Dz.ZPORR/401/2007, a nie pisma Departamentu Polityki Regionalnej z dnia 19 czerwca 2008 r. - PR.II.SM.02129-2/199-5/08. Zaskarżonym postanowieniem z dnia[...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 61a § 1, art. 157 § 1 i art. 144 k.p.a. orzekło o uchyleniu powyższego postanowienia w całości i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenie nieważności pisma [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia 8 marca 2007 r. o nr Ldz.ZPORR/401/2007. Organ wskazał, że w sprawie należało zastosować art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 i art. 66 § 3 k.p.a., a co za tym idzie uchylić zaskarżone postanowienie z dnia 8 listopada 2013 r. w całości i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy. Równocześnie Kolegium zwróciło uwagę na to, że skład orzekający w I instancji miał uzasadnione podstawy do przyjęcia, że intencją wnioskodawcy było stwierdzenie nieważności pisma z dnia 19 czerwca 2008 r. o nr PR.II.SM.02129-2/199-5/08, które zostało załączone przez niego do wniosku o stwierdzenie nieważności (też dotyczącego wniosku o dofinansowanie z dnia 27 lutego 2007 r.), gdy równocześnie w samym wniosku o stwierdzenie nieważności nie podano danych pozwalających na identyfikację pisma. Przechodząc do istoty sprawy Kolegium stanęło na stanowisku, że w sprawie należy odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności z uwagi na brak przedmiotu tego wniosku. W obrocie prawnym nie istnieje decyzja o nieważności, której Kolegium mogłoby rozstrzygać. Bowiem czynność organu tj. pismo z dnia 8 marca 2007 r. nie jest decyzją administracyjną z uwagi na to, że brak jej nawet minimalnych elementów decyzji administracyjnej. To z kolei powoduje, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Kolegium stwierdziło, że skarżący wniósł w istocie o stwierdzenie nieważności pisma z dnia 8 marca 2007 r., którym [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała, iż "wniosek o dofinansowanie projektu, złożony dnia 27 lutego 2007 r. został odrzucony z powodu nie spełnienia wymogów rejestracyjnych: wersja elektroniczna uszkodzona, niezgodna z wersją papierową", informując równocześnie, iż jej decyzja ta jest ostateczna. Pismo to należy w istocie uznać za informacyjne, w żadnym razie nie może być ono uznane za decyzję administracyjną. Kolegium wskazało, że pismo to nie posiada nawet minimalnych cech decyzji administracyjnej. Pismo to, poza innymi brakami, nie zawiera rozstrzygnięcia, a co za tym idzie nie może być uznane za decyzję administracyjną. Zdaniem Kolegium zasadnicze znaczenie dla rozpatrzenia niniejszej sprawy jest to, że organ nie wydał w sprawie decyzji, a brak funkcjonującej w obrocie prawnym decyzji administracyjnej przesądza o braku podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, a tym samym czyni niedopuszczalnym wszczęcie postępowania w tym przedmiocie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł, tak z urzędu, jak i na żądanie strony. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że odrębnym postanowieniem z dnia[...] r. [...]) SKO w Ł odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma [...] Agencji Rozwoju Regionalnego z dnia 23 sierpnia 2006 r. (dotyczącego wniosku o dofinansowanie z dnia 26 lipca 2006 r.), a po rozpoznaniu wniosku Spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy, postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie ( sygn. [...]), które nie jest przedmiotem oceny sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. W skardze z dnia 5 marca 2014 r. "A" sp. z o.o. w W wniosła o uchylenie postanowienia z dnia [...] r. sygn. akt [...]oraz zobowiązanie SKO w Ł do wydania decyzji w żądanym zakresie. Skarżąca Spółka wyjaśniła, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego został odrzucony z uwagi na trudności z odczytem informacji zawartych na nośniku elektroniczny. Na wniosek skarżącego Urząd Marszałkowski w Ł przeprowadził ekspertyzę płyty CD, stwierdzając brak możliwości odczytu informacji z płyty CD zawierającej tzw. wersję elektroniczną wniosku. Zdaniem Spółki[...]AAR nie wykazała, że informacje zawarte na nośnikach nie mogły zostać odczytane w dniu przybycia przesyłki zawierającej wniosek o dofinansowanie. Skarżąca Spółka wskazała, że nie otrzymała wezwania do korekty rzekomej usterki technicznej i dlatego decyzja [...ARR S.A. o odrzuceniu wniosku strony o dofinansowanie była nieuprawniona. W związku z powyższym Skarżąca złożyła 26 marca 2013 r. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji [...]ARR S.A. z dnia [...] r. Strona skarżąca podkreśliła, że pismo z dnia 8 marca 2007 r. jest decyzją administracyjną, bowiem zawiera rozstrzygnięcie, adresata decyzji, datę wydania decyzji oraz określenie organu wydającego decyzję. W tym zakresie Spółka powołała się na uchwałę NSA z dnia 22 lutego 2007 r. sygn. II GPS 3/06. Dlatego zaskarżone postanowienie SKO jest nieprawidłowe i powinno zostać uchylone. Strona skarżąca zarzuciła też, że SKO nie określiło podstawy prawnej wydanej decyzji tj. § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie trybu składania i wzorów wniosków o dofinansowanie realizacji projektów w ramach ZPORR 2004- 2006 ( Dz. U. nr 257, poz. 2575 ze zm.). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W tym miejscu wskazać także dla porządku należy, że sądowi rozpoznającemu niniejszą skargę z urzędu jest wiadome, że skarżąca spółka wnosiła odwołanie od pisma z dnia 8 marca 2007 r. informującego o odrzuceniu jej wniosku o dofinansowanie projektu. Postanowieniem z dnia [...] r. S.K.O. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Skarga na to postanowienie skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi została odrzucona 23 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/ Łd 438/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać uwzględniona. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia sąd nie stwierdził naruszenia ani przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie problem sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy pismo z dnia 8 marca 2007 r. informujące Spółkę o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu z powodu niespełnienia wymogów rejestracyjnych - "Wersja elektroniczna uszkodzona, niezgodna z wersją papierową", stanowiło decyzję administracyjną i czy w sprawie tej istniał obowiązek wydania decyzji administracyjnej w przypadku stwierdzenia, że wniosek nie spełnia wymagań formalnych – rejestracyjnych. Skarżąca spółka stoi na stanowisku, że pismo z dnia 8 marca 2007 r. jest decyzją wydaną na podstawie art. 26 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju ( Dz. U. nr 116, poz. 1206 ze zmianami)[ dalej ustawa o NPR ] oraz § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie trybu składania i wzorów wniosków o dofinansowanie realizacji projektów w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006. Stanowisko to nie jest prawidłowe. Ustawa o NPR określa sposób przygotowania i realizacji Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006 , w tym zasady koordynacji i współdziałania organów administracji rządowej, organów administracji samorządowej partnerów społecznych i gospodarczych, zasady współdziałania z instytucjami Wspólnot Europejskich oraz organizacjami międzynarodowymi, instrumenty finansowe, system instytucjonalny, system programowania, monitorowania, sprawozdawczości, oceny i kontroli ( art. 1 ustawy o NPR). W art.2 ustawa zdefiniowała używane w niej określenia tj.: beneficjent, instytucja płatnicza, instytucja pośrednicząca, instytucja wdrażająca, instytucja zarządzająca /.../. Określenie "instytucja zarządzająca" (pkt 5) oznacza właściwego ministra odpowiedzialnego za przygotowanie i realizację programu operacyjnego albo za przygotowanie i nadzorowanie realizacji strategii wykorzystania Funduszu Spójności. określenie "instytucja pośrednicząca" – instytucję, do której instytucja zarządzająca deleguje część funkcji związanych z zarządzaniem, kontrolą i monitorowaniem programu operacyjnego albo strategii wykorzystania Funduszu Spójności, odnoszącą się do priorytetu operacyjnego, działania albo projektu ( pkt 3) . Określenie "instytucja wdrażająca" oznacza podmiot publiczny lub prywatny, odpowiedzialny za realizację działania w ramach programu operacyjnego na podstawie umowy z instytucją zarządzającą ( art. 2 pkt 4 ). W rozpatrywanej sprawie [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w Ł podejmowała swoje czynności jako instytucja wdrażająca Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego, Priorytet II – Rozwój zasobów ludzkich, Działania 2.5 "Promocja przedsiębiorczości", na podstawie umowy zawartej w dniu 16 października 2006 r. z Województwem [...] ( Beneficjentem końcowym). Umowa ta precyzowała warunki realizacji umowy z dnia 18 czerwca 2004 r. na pełnienie roli Instytucji Wdrażającej dla Działań 2.5 i 3.4 ZPORR. ( Informacja pokontrolna z kontroli doraźnej przeprowadzonej w dniach 10-17 grudnia 2007 r. – akta adm).. Jak przewiduje art. 8 ust. 1 ustawy o NPR, w celu realizacji Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006 , zwanego dalej "Planem", tworzy się 1/ sektorowe programy operacyjne; 2/ regionalne programy operacyjne; 3/ inne programy operacyjne; 4/ strategię wykorzystania Funduszu Spójności. Zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o NPR działania objęte programami, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 , a więc regionalnymi programami operacyjnymi, mogą być realizowane przez instytucje wdrażające ustanawiane dla poszczególnych działań przez zarząd województwa, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego. W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka składała wniosek o dofinansowanie projektu w ramach programu regionalnego. Jak stanowi art. 26 ust. 2 ustawy o NPR dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, przyznaje instytucja zarządzająca, działająca w jej imieniu instytucja wdrażająca albo instytucja pośrednicząca , jeżeli tak stanowi system realizacji danego programu. Natomiast dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 , przyznaje zgodnie z systemem realizacji danego programu instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca albo instytucja wdrażająca, o czym stanowi art. 26 ust. 3 ustawy o NPR. Dofinansowanie projektów w ramach regionalnych programów operacyjnych reguluje zatem art. 26 ust. 3 , a nie art. 26 ust. 2 ustawy o NPR. Powoływana przez skarżącego uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygała zagadnienie prawne, które brzmiało "Czy rozstrzygnięcie odrzucające wniosek o przyznanie dofinansowania projektu na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju ( Dz. U. Nr 116, poz. 1206 ze zm.) w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006" w zakresie działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" jest decyzją administracyjną czy aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnienia wynikającego z przepisu prawa( art. 3 § 2 pkt 1i 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)?" Na tak postawione pytanie NSA podjął uchwałę następującej treści: "Odrzucenie wniosku, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju ( Dz. U. Nr 116, poz. 1206 ze zm.) następuje w formie decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 26 ust. 2 tej ustawy. Podkreślić jednak należy, że moc wiążąca uchwały obejmuje tylko wykładnię zawartą w sentencji uchwały i w granicach wyznaczonych wnioskiem. W rozpatrywanej sprawie podstawę prawną do przyznawania dofinansowania projektów mógł stanowić wyłącznie art. 26 ust. 3 ustawy o NPR, który nie był przedmiotem rozważań NSA. Ponadto, co podkreślił NSA ( w wyroku z 3.12.2008 r. II GSK 566/08, w wyroku z 8. 06. 2006 r. II GSK 63/06), zagadnienie prawne, jakie zostało rozstrzygnięte w uchwale dotyczyło odmowy dofinansowania przez instytucję wdrażającą działającą w imieniu instytucji zarządzającej, takiego zaś działania nie obejmuje treść art. 26 ust. 3 ustawy, mającego zastosowanie w sprawie. Regulacje prawne nie przewidywały dla [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Ł roli instytucji wdrażającej, działającej w imieniu instytucji zarządzającej. W tym wypadku instytucja wdrażająca przyznając dofinansowanie działała we własnym imieniu na podstawie umowy. Nie ma więc podstaw prawnych do uznania, że odrzucając wniosek [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. powinna wydać decyzję administracyjną. Przeciwnie, [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w Ł jest podmiotem prawa handlowego, posiada osobowość prawną. Nie działała w roli organu administracji i nie posiadała władczych kompetencji. Jej pismo o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie było czynnością techniczną i nie miało cech władczego rozstrzygnięcia administracyjnego, na co jednoznacznie wskazywała też jego forma. Znaczenie tej czynności polega jedynie na zakomunikowaniu wnioskodawcy o wynikach oceny wniosku ( w rozpoznawanej sprawie - oceny formalnej). ( patrz wyrok NSA z 8 stycznia 2014 r. II GSK 1520/12, wyrok WSA w Warszawie z 11 marca 2014 r. V SA/Wa 2223/13 ) . Użycie w treści pisma sformułowania, że "decyzja jest ostateczna", także nie może przesądzać o potraktowaniu pisma jako decyzji administracyjnej, gdyż w tym wypadku określenie to zostało użyte w znaczeniu potocznym. W tym zakresie należy więc podzielić stanowisko organu wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że nie było podstaw prawnych do wydania decyzji o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie z 8 marca 2007r., a zatem pismo informujące o odrzuceniu tego wniosku - nie stanowiło decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 § 1 i 2 k.p.a. Podkreślić dodatkowo należy, że ustawa o NPR nie zawierała regulacji co do stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Także gdy chodzi o obowiązującą w dacie składania wniosku przez skarżącą spółkę ustawę z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju ( tekst pierwotny Dz. U. nr 227, poz. 1658 ) w art. 37 stanowiła ona, że do postępowanie w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie niniejszej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisów dotyczących postępowania sądowo-administracyjnego. Mimo kolejnych zmian tego przepisu wyłączenie stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego jest cały czas aktualne. Z powyższych względów zasadnie SKO w Ł uznało, że skoro w obrocie prawnym nie istnieje decyzja, o nieważności której Kolegium mogłoby orzekać, zgodnie z art. 61a k.p.a. należało odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma[...]ARR z dnia 8 marca 2007 r. Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Stosownie do art. 61a § 1 k.p.a., gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte to organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W orzecznictwie i piśmiennictwie wyrażany jest pogląd , że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest bezprzedmiotowe w dwóch przypadkach: braku decyzji, której nieważność miałaby być stwierdzona oraz niedopuszczalności weryfikacji decyzji w tym trybie. Stanowisko to Sąd podziela. Skoro pismo [...]ARR S.A. w Łodzi z 8 marca 2007 r. nie stanowiło władczego rozstrzygnięcia , to tym samym nie mógł być wobec tego pisma zainicjowany tryb nadzorczy przewidziany w art. 156 k.p.a. Nie jest także uzasadnione stanowisko strony skarżącej, że do postępowania wszczętego jego wnioskiem z dnia 25 lutego 2007 r. miał zastosowanie § 7 ust. 2 wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 10 listopada 2004 r. , który stanowił: "Jeżeli wnioski, o których mowa w ust. 1, nie spełniają wszystkich wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, właściwy organ lub instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia, wyznaczając termin nie krótszy niż 7 dni." Rozporządzenie to zostało bowiem uchylone z dniem 9 grudnia 2006r., a więc przed złożeniem przedmiotowego wniosku o dofinansowanie, przez rozporządzenie wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Narodowym Planie Rozwoju oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 149, poz. 1074). Ponadto przepis ten odnosił się do wniosków o dofinansowanie projektu złożonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, a więc wniosków składanych przed 10 listopada 2004 r. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. k.p.