III SA/Łd 364/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2011 r. sprawy ze skargi G. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie kosztów postępowania w sprawie odwołania od decyzji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia [...] skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. zatytułowanym "Odwołanie od decyzji z dnia [...] dotyczące dodatku mieszkaniowego" G. J. zawarła wniosek o zwrot poniesionych kosztów za sporządzenie odwołania i koszt dojazdu do Urzędu Miasta w celu złożenia odwołania. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. oddaliło wniosek wskazując, iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego do kosztów postępowania administracyjnego zaliczają opłaty administracyjne oraz wydatki w sprawie. Przepis art. 263 § 2 Kpa., przewiduje wprawdzie możliwość zaliczenia przez organ administracji do kosztów postępowania także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy, jednak niezależnie od oceny, czy innymi kosztami postępowania administracyjnego, związanymi bezpośrednio z rozstrzygnięciem sprawy byłyby koszty przygotowania odwołania, brak jest ustawowej podstawy do zwrotu takich kosztów poniesionych przez stronę postępowania. Z analizy art. 262 Kpa można zaś wyprowadzić wniosek, że przepisy wprowadzają w pierwszej kolejności zasadę ponoszenia kosztów we własnym zakresie przez każdą ze stron postępowania, o ile koszty te wynikają z winy strony bądź zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. W dniu [...] G. J. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazując na swą trudną sytuację materialną i problemy zdrowotne podniosła, iż toczące się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowanie dotyczyło dodatku mieszkaniowego, co w ocenie skarżącej upoważnia ją do żądania zwrotu poniesionych kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcie odwołując się do treści art. 262 § 1 i art. 263 § 1 i 2 Kpa., organ odwoławczy podniósł, że objęte wnioskiem koszty obciążają stronę, albowiem są to koszty poniesione w interesie strony. Koszt dojazdu do Urzędu Miasta w celu złożenia odwołania, w ocenie organu nie należy do kosztów bezpośrednio związanych z rozstrzygnięciem sprawy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi uzupełnionej pismem z dnia 11 czerwca 2011 roku skarżąca wskazała, że nie zgadza się z zaskarżonym postanowieniem, ponieważ koszty nie powstały z jej winy. Dotyczą sprawy z dziedziny opieki społecznej, a poszkodowany nie powinien ponosić kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwołacze w S. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 wymienionej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie, wobec okoliczności, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. zostało doręczone skarżącej G. J. w dniu [...] (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, k. 11 akt administracyjnych), termin do złożenia skargi upływał z dniem [...]. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym zatem było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia [...] włącznie, za pośrednictwem właściwego organu w sprawie, czyli Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., jako organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Należy zauważyć w tym miejscu, że organ odwoławczy w wydanym postanowieniu zawarł pouczenie, zgodnie z którym, stronie służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. Strona była więc prawidłowo pouczona o terminie i trybie wniesienia skargi do Sądu. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżąca w ostatnim dniu terminu tj. dniu [...] wniosła skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. i pośrednictwem Urzędu Miasta w Z., jednak na adres Urzędu Miasta w Z. ( karta 12 akt administracyjnych). W konsekwencji, Prezydent Miasta w Z. w dniu [...] (data stempla pocztowego na kopercie będącej załącznikiem do postanowienia, k. 13 akt administracyjnych) przesłał skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., jako organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W tych warunkach, mając na uwadze wskazane przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy stwierdzić, że wniesienie skargi do właściwego organu nastąpiło z przekroczeniem ustawowego, 30-dniowego terminu do jej wniesienia albowiem termin do wniesienia skargi upływał z dniem [...]. Sąd podkreśla, że warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi na ostateczną decyzję (postanowienia) organu jest złożenie jej w ustawowym terminie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a więc w rozpoznawanej sprawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Jak podkreśla się w doktrynie zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por: T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248). Przedstawione stanowisko znajduje również potwierdzenie w dorobku orzeczniczym sądów administracyjnych. W postanowieniu NSA z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08 Sąd stwierdził, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 omawianej ustawy decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (LEX nr 505351). Podobnie wypowiedział się NSA w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/08 (LEX nr 505331) oraz WSA w Gliwicach w postanowieniu z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 155/08 (LEX nr 381455). Również w postanowieniu z dnia 18 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 290/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jednoznacznie stwierdził, że skoro art. 54 § 1 wskazanej ustawy ustanawia wymóg wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, to skargę należy uznać za wniesioną skutecznie w momencie jej bezpośredniego złożenia bądź nadania do organu właściwego (LEX nr 347711). W rozpoznawanej sprawie wniesienie skargi do właściwego organu tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. nastąpiło 29 kwietnia 2011roku, w dniu nadania skargi przez Prezydenta Miasta Z. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., tj. 8 dni po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego brak jest podstaw do rozpatrzenia tego środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. b.a.