III SA/Łd 391/16

Dnia 21 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant starszy asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2016 roku sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii B oddala skargę. R.T. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S, na podstawie art. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 roku, poz. 23) oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 roku, poz. 1137 z późn. zm.) po rozpoznaniu odwołania D P od decyzji Starosty [...] znak: [...] z dnia [...] roku o skierowaniu go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego zakresie kategorii B prawa jazdy , utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z dnia [...] roku Komendant Wojewódzki Policji w Ł wystąpił do Starosty [...] o skierowanie D P, posiadającego prawo jazdy w zakresie kategorii B wydane w dniu 6 maja 2005 r. przez Starostę [...], na sprawdzenie kwalifikacji w związku z otrzymaniem przez niego łącznie 30 pkt za wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego, w okresie od dnia 3 marca 2014 r. do 16 października 2014 r. Pismem z dnia 2 lutego 2016 r. Starosta[...] zawiadomił D P o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie skierowania go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Decyzją z dnia [...] r. organ I instancji, na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowymi oraz art. 104 k.p.a., skierował skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B prawa jazdy. W odwołaniu skarżący zakwestionował ustalenia funkcjonariuszy Policji dotyczące wszystkich naruszeń przepisów ruchu drogowego wymienionych we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. Opisując przebieg kwestionowanych sytuacji skarżący podniósł, że jego zachowanie w ruchu drogowym było prawidłowe, a uzbierane punkty cyt. "pochodzą z zupełnie przypadkowych zdarzeń i nieobiektywnych ocen sytuacji przez kontrolujących". Skarżący wniósł o "anulowanie" zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 114 ust. 1 pkt 1 lit.b p.r.d., sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d. Zdaniem organu w rozpoznawanej sprawie bez wątpienia wystąpiły przesłanki do skierowania D P na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Przepisem art. 130 ust. 1 p.r.d. Policja została zobowiązana do prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Wynikające z tej ewidencji punkty, przekraczające liczbę 24, stanowią podstawę do wydania przez starostę decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit.b p.r.d.). SKO wyjaśniło, że na przekroczenie przez D P liczby 24 pkt wskazał Komendant Wojewódzki Policji w Ł we wniosku do Starosty [...] z dnia [...] r. o skierowanie ww. na sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień (kat. B prawa jazdy), z uwagi na następujące naruszenia przepisów ruchu drogowego skutkujące uzyskaniem 30 pkt: 3 marca 2014 roku, [...] - obszar wiejski, [...], K72, samochód osobowy, E04. Przekroczenie prędkości od 21 do 30 km/h - 4 pkt, 23 czerwca 2014 roku, [...] - obszar wiejski, [...], w703, 16, samochód osobowy, B02. Wyprzedzanie na przejściach dla pieszych i bezpośrednio przed nimi -10 pkt, 15 sierpnia 2014 roku, [...] - obszar wiejski, [...], samochód osobowy , E03. Przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h - 6 pkt, 16 października 2014 roku, [...] - obszar wiejski, [...],W703, samochód osobowy, E01. Przekroczenie prędkości powyżej 50 km/h - 10 pkt. Odnosząc się do zarzutów odwołania SKO wskazało, że zastrzeżenia skarżącego wobec organu kontroli drogowej nie mogły zostać uwzględnione w postępowaniu prowadzonym zarówno przez starostę, jak i przez Kolegium. Organem uprawnionym do wpisywania punktów do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest, bowiem komendant wojewódzki policji, nie zaś wymienione organy administracji publicznej. Ewentualna weryfikacja liczby punktów wpisanych do ewidencji za naruszenie przepisów ruchu drogowego jest możliwa wyłącznie na etapie postępowania prowadzonego przed organami kontroli drogowej. Zdaniem organu ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby D P wniósł do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł zastrzeżenia co do liczby punktów wpisanych do ewidencji za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 3 marca 2014 r. do 16 października 2014 r., co czyni gołosłownym zarzut nieobiektywnej oceny przez kontrolujących zdarzeń drogowych w tych dniach. SKO wyjaśniło, że przesłany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł wniosek o skierowanie D P na sprawdzenie kwalifikacji, w związku z przekroczeniem przez niego liczby 24 pkt za naruszenie przepisów ruchu drogowego ma charakter dokumentu urzędowego. Oznacza to, że wnioskiem związany był zarówno Starosta [...], jak i organ odwoławczy i nie mieli oni podstaw formalnoprawnych do kwestionowania okoliczności objętych jego treścią. Bez wpływu na możliwość wydania zaskarżonej decyzji pozostawał również fakt, że skarżący nie miał "pełnego rozeznania co do sumarycznej liczby posiadanych punktów" i okoliczność ta doprowadziła do przekroczenia limitu. W tym stanie rzeczy organ uznał, że zaistniały przesłanki do skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Rozstrzygnięcie podejmowane w ww. kwestii przez starostę należy do decyzji związanych. Nie jest bowiem podejmowane w ramach uznania administracyjnego. Wystąpienie określonej we wskazanym przepisie okoliczności obliguje starostę do wydania przedmiotowej decyzji administracyjnej. W skardze D P wskazał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] ewidentnie działa na jego szkodę i stanowi jaskrawy przykład bezdusznego i represyjnego stosowania przepisów, bez względu na mogące budzić wątpliwości rzekome przewinienia oraz konsekwencje dla interesu skarżącego. Skarżący wyjaśnił, że w odwołaniu opisał sytuacje, na podstawie których został ukarany punktami karnymi za wykroczenia drogowe. Wskazywał, że jego zachowanie było właściwe i rozsądne w opisywanych sytuacjach, a mianowicie: - w dniu 03.03.2014r. nie powodujące jakiegokolwiek zagrożenia na drodze; - w dniu 23.06.2014r. nie powodujące jakiegokolwiek zagrożenia na drodze; - w dniu 15.08.2014r. uniknięcie zagrożenia na drodze, kiedy to przytomny i pewny manewr pozwolił mu zażegnać niebezpieczeństwo narażenia się na wypadek drogowy, a być może utratę życia lub zdrowia; - w dniu 16.10.2014r. wymuszone przez patrol policyjny popełnienie wykroczenia Argumentacja zawarta w uzasadnieniu orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jest w ocenie skarżącego absurdalna, gdyż jak podkreślił nie prowadził notatek w zakresie liczby przypisanych punktów, a o przekroczeniu dopuszczalnej liczby punktów dowiedział się dopiero po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego. Wskazał, że gdyby został należycie poinformowany o możliwości kwestionowania przypisanych punktów karnych z pewnością by z niej skorzystał. Nadmienił, że korzysta z leasingowanego samochodu służbowego, który jest niezbędny do prowadzonej od 25 lat działalności gospodarczej, która stanowi główne źródło utrzymania pięcioosobowej rodziny. Wskazał, że skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stanowi dla niego niepotrzebny stres i naraża na poniesienie dodatkowych kosztów, marnotrawstwo energii i czasu. Wniósł o anulowanie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sądowi z urzędu wiadomo, że [...] r. KWP w Ł przesłał także do Starosty [...] wniosek o skierowanie D P na badania psychologiczne przeprowadzone w celi ustalenia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Podstawą skierowania wniosku było uzyskanie tych samych 30 punktów za te same naruszenia przepisów ruchu drogowego w tym samym okresie czasu. Decyzję SKO w S z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne, utrzymał w mocy WSA w Łodzi wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie III SA/Łd 241/15. Wyrok uprawomocnił się 23 czerwca 2015 r. Pismami z dnia 7, 14 i 19 lipca 2016 r. skarżący wniósł o odroczenie rozprawy z uwagi na pobyt córki w szpitalu oraz zamiar uzupełnienia gromadzonych w sprawie dokumentów. Do wniosków skarżący załączył zaświadczenie o pobycie córki w szpitalu oraz pismo skierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł z dnia 6 maja 2016 r. o wycofanie wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Na rozprawie w dniu 21 lipca 2016 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o odroczenie rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga D P jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j. dalej p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że badanie legalności zaskarżonej decyzji obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji oraz zgodność z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. o D P na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie kategorii B. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania administracyjnego ani prawa materialnego w stopniu powodującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji, bowiem jest ona zgodna z prawem. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.), zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że przepis, do którego odsyła art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy, stanowi w ust. 1, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się zaś odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 – 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się, zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy, po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty (w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. kierowców w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy – 20 punktów). Wprowadzenie do porządku prawnego systemu punktowego za naruszenia przepisów ruchu drogowego miało na celu zdyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ruchu drogowego oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu tych przepisów. Przekroczenie przez kierującego pojazdem 24 punktów w ciągu 1 roku od dnia pierwszego naruszenia powoduje skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b). Użyty przez ustawodawcę w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy zwrot, że osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdami "podlega" kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji oznacza, że kompetencja starosty do orzeczenia w drodze decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie tego uprawnienia ma charakter związany, wykluczający tym samym jakąkolwiek sferę uznania administracyjnego, a warunkiem wydania decyzji w tym przedmiocie jest stwierdzenie, w oparciu o wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, że osoba posiadająca uprawnienie przekroczyła 24 punkty otrzymane na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Jak wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł z dnia [...] r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (k. 1 akt admin.) skarżący w okresie od 3 marca 2014 r. do 16 października 2014 r. otrzymał łącznie 30 punktów w dniach: 3 marca 2014 r. – 4 punkty, 23 czerwca 2014 r. – 1- punktów, 15 sierpnia 2014 r. – 6 punktów i w dniu 16 października 2014 r. – 10 punktów. Wobec tak ustalonego stanu faktycznego organy prawidłowo skierowały skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, gdyż jak powyżej wskazano, organ związany jest informacją komendanta wojewódzkiego Policji co do liczby punktów karnych. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2013 r. sygn. I OSK 855/12, w którym uznano, że ani starosta, ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowania w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Jeżeli jedynie komendant wojewódzki Policji jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, a więc w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności, to kwestia prawidłowości takich wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy, może być jedynie rozważana w sprawie ze skargi na taką czynność (publ. Baza orzeczeń CBOIS). Zatem organy administracyjne w postępowaniu w sprawie o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji związane były liczbą punktów wpisanych do ewidencji kierowców. Stosownie bowiem do treści § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, wniosek, o którym mowa w ust. 1 (o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji), sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych, na formularzu, którego wzór jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia. Wyjaśnić też należy, że powołane rozporządzenie z dnia 25 kwietnia 2012 r. w § 9 daje możliwość osobie zainteresowanej uzyskania od Policji ustnej informacji lub zaświadczenia o wpisach w ewidencji, ostatecznych i tymczasowych, dotyczących punktów odpowiadających dokonanym przez siebie naruszeniom. Informacji udziela się lub zaświadczenie wydaje się w każdej jednostce organizacyjnej Policji posiadającej odpowiednie możliwości techniczne. W tym zakresie nie jest zasadny zarzut skarżącego, że nie miał świadomości co do liczby posiadanych punktów karnych. Zdaniem Sądu na treść rozstrzygnięcia w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie mają wpływu okoliczności podniesione w skardze m.in., że skarżący został ukarany punktami karnymi za właściwe i rozsądne jego zdaniem, zachowanie podczas kierowania pojazdem, kiedy to nie spowodował żadnego zagrożenia na drodze albo wykonany manewr uchronił go przed wypadkiem drogowym. Twierdzenia skarżącego w tym zakresie stanowią jedynie jego subiektywną ocenę, która nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia organu. W przedmiotowym postępowaniu organ sprawdza jedynie czy wpisy wskazane we wniosku są wpisami ostatecznymi. Skoro wpisy dotyczące stwierdzonych naruszeń przepisów ruchu drogowego przez skarżącego nie zostały usunięte z ewidencji, tak jak w niniejszej sprawie, organ, wobec związania wnioskiem komendanta wojewódzkiego Policji, nie miał podstaw do prowadzenia w tym zakresie odrębnego postępowania. Przypisywanie punktów za konkretne naruszenia, dokonywanie wpisów do ewidencji i ich usuwanie należy do wyłącznej kompetencji Policji. Czynności te nie mogą być dokonane ani przez starostę jako organ administracji publicznej, ani też przez samorządowe kolegium odwoławcze (por. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. II SA/Ke 11/13, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r. sygn. I OSK 413/11, z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. I OSK 893/13, z dnia 19 marca 2015 r. sygn. I OSK 1808/13, publ. Baza orzeczeń CBOIS). Próby kwestionowania zasadności wpisów skarżący może podejmować tylko przed organami Policji. To ewentualnie tylko w tym postępowaniu kierowca może przedstawiać dowody mogące uwolnić kierowcę od konsekwencji stwierdzenia przekroczenia 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych niniejszej sprawy potwierdza, że w prowadzonym postępowaniu zapewniono realizację zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), podejmując wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, zbierając i rozpatrując w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Okoliczności te, podobnie jak i wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem odpowiednich przepisów prawa, znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji, spełniających podstawowe wymogi określone w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Reasumując, oczekiwania skarżącego, aby w postępowaniu w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy organ przeprowadzał postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie prawidłowości przypisania mu punktów karnych, nie mogły być spełnione, gdyż, jak podkreślono już wyżej, w obowiązującym stanie prawnym nie ma podstaw do podjęcia takich działań. Ponadto, jak słusznie zauważył organ, decyzja wydawana w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, ma charakter związany, a więc przekroczenie przez kierowcę liczby 24 punktów karnych, obliguje organ do skierowania go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Reasumując, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem materialnym, tj. art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie stwierdził również naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które dawałoby podstawę do wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Ponadto wyjaśnić należy, że Sąd oddalił wniosek o odroczenie rozprawy z uwagi na brak okoliczności wskazanych w treści art. 109 p.p.s.a. W myśl art. 109 p.p.s.a. rozprawa ulega odroczeniu dopiero wtedy, gdy sąd stwierdzi nieprawidłowość zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony lub jej pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć, chyba że strona lub jej pełnomocnik wnieśli o rozpoznanie sprawy w ich nieobecności. Okoliczności wskazane przez skarżącego we wnioskach z dnia 7, 14 i 19 lipca 2016 r. nie stanowiły "nadzwyczajnego wydarzenia" uniemożliwiającego skarżącemu stawienie się na rozprawie. W zakresie natomiast pisma skierowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł o anulowanie posiadanych punktów karnych wyjaśnić należy, że pismo to zostało złożone w organie w dniu 6 maja 2016r, a zatem już po wydaniu zaskarżonych decyzji, na etapie postępowania przed sądem. Nie mogło zatem stanowić podstawy do odroczenia rozprawy, tym bardziej, że te same punkty karne (za ten sam okres) były już podstawą skierowania skarżącego na badania psychologiczne, a w postępowaniu przez organami i sądem skarżący podnosił te same argumenty o w niniejszej sprawie. Mimo tego wcześniej żadnych działań nie podejmował. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi. k.p.