III SA/Łd 413/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B K na opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opinii sanitarnej dotyczącej spełniania warunków w zakresie bezpieczeństwa i higieny w lokalu przeznaczonym na żłobek postanawia: odrzucić skargę. W dniu 20 marca 2017 r. (data nadania przesyłki pocztowej) B K wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T z dnia [...] r., wydaną w przedmiocie spełniania warunków w zakresie bezpieczeństwa i higieny w lokalu położonym w T przy ul. L[...], przeznaczonym na żłobek. Skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu. Zarządzeniem z dnia 23 marca 2017 r. wniesiona skarga została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej za nr III KO/Łd 18/17 i przekazana do organu administracji publicznej , celem udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przekazania jej wraz z aktami sprawy, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd przekazał skargę w dniu 24 marca 2017 (k. 14 akt sądowych). O przekazaniu skargi strona skarżąca została powiadomiona (k. 15 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, przedmiotem wniesionej skargi jest opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T z dnia[...] r., wydana w przedmiocie spełniania warunków w zakresie bezpieczeństwa i higieny w lokalu przeznaczonym na żłobek, to jest czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z treści powyżej powołanych przepisów wynika zatem, że przed rozpoznaniem skargi na sądzie spoczywa obowiązek ustalenia kwestii zachowania przez stronę skarżącą warunków formalnych skargi, w tym terminu oraz trybu wniesienia skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97; uchwała Połączonych Izb: Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 28 listopada 1987 r. III CZP 33/87, OSNCP 1988, nr 6, poz. 73). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej skargi Sąd stwierdza, iż w sprawie bezspornym jest, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T, pismem z dnia 14 lutego 2017 r., udzielił skarżącej odpowiedzi na wystosowane przez nią w dniu 8 lutego 2017 r. wezwanie usunięcia naruszenia prawa. Pismo to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 16 lutego 2017r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 87 akt administracyjnych). Tym samym 30 dniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. rozpoczął swój bieg w dniu 17 lutego 2017 r. i upłynął z dniem 20 marca 2017 r. Co prawda przedmiotowa skarga została nadana za pośrednictwem pocztowego operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe, w ostatnim dniu 30 dniowego terminu (k. 11 akt sądowych), jednakże została ona skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, z pominięciem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. Wniesioną skargę sąd przekazał do organu administracji publicznej w dniu 24 marca 2017 r. (k. 14 akt sądowych). W tej sytuacji, skoro skarga została złożona w dniu 24 marca 2017 r., to jest w dacie przekazania jej przez sąd właściwemu organowi administracji publicznej to uznać należało, że została ona wniesiona z naruszeniem przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a., co w myśl powołanego wcześniej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skutkowało jej odrzuceniem. k.p.