III SA/Łd 52/13

Dnia 22 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o wyłączenie: Sędziego NSA Janusza Furmanka, Sędziego NSA Ireny Krzemieniewskiej, Sędziego WSA Małgorzaty Łuczyńskiej, Sędziego NSA Janusza Nowackiego oraz Sędziego NSA Tomasza Zbrojewskiego od orzekania w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 52/13 ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia: oddalić wniosek. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką, wydaną w wyniku rozpatrzenia wniosku strony z dnia 12 lutego 2004 r. o udzielenie licencji dla przedsiębiorców prowadzących działalność na podstawie zezwolenia na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób. W dniu 6 marca 2013 r. skarżący złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym wniosek o wyłączenie Sędziego WSA Małgorzaty Łuczyńskiej z uwagi na fakt, iż Sędzia orzekała w jego sprawach o sygn. akt III SA/Łd 472/06 i III SA/Łd 966/11 oraz Sędziego NSA Ireny Krzemieniewskiej z uwagi na fakt, iż orzekała w jego sprawie o sygn. akt III SA/Łd 471/06. Wniósł ponadto o wyłączenie Sędziego NSA Janusza Nowackiego oraz Sędziego NSA Tomasza Zbrojewskiego ponieważ również orzekali w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 966/11, a także Sędziego NSA Janusza Furmanka z uwagi na sprawowaną funkcję Przewodniczącego III Wydziału WSA w Łodzi, w którym rozpatrywane były powoływane przez stronę sprawy. Skarżący zarzucił Sędziom brak znajomości przepisów prawa Unii Europejskiej, działanie niezgodnie z Konstytucją, orzecznictwem Unii Europejskiej oraz stronniczość. W opinii wnioskodawcy, orzeczenia wydane w jego sprawach budzą poważne wątpliwości i są niezgodne z prawem. Na rozprawie, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 13 marca 2013 r., pełnomocnik Z. K. przyłączył się do złożonych przez skarżącego wniosków. W dniu 15 marca 2013 r. Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędzia NSA Janusz Nowacki oraz Sędzia NSA Janusz Furmanek pisemnie oświadczyli, że nie łączą ich z wnioskodawcą stosunki, o których mowa w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.). W dniu 18 marca 2013 r. oświadczenie takie złożył Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. W myśl zaś art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony lub na żądanie sędziego, nie są wymienione w ustawie w sposób wyczerpujący. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, wywołujące wątpliwości co do bezstronności sędziego. Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżącego, podnieść należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa żądanie w nim zawarte nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza wniosku Z. K. sugeruje, że upatruje on istnienia przyczyny wyłączenia w fakcie orzekania przez Sędziego WSA Małgorzatę Łuczyńską w sprawach o sygn. akt III SA/Łd 472/06 i III SA/Łd 966/11, Sędziego NSA Irenę Krzemieniewską w sprawach o sygn. akt III SA/Łd 471/06 i 472/06 oraz Sędziów NSA Janusza Nowackiego i Tomasza Zbrojewskiego w sprawie III SA/Łd 966/11. Przyjąć zatem należy, iż podstawę wniosku skarżącego (której nie podaje wprost we wniesionym do Sądu piśmie) stanowi art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. W sprawie III SA/Łd 471/06 WSA w Łodzi rozpoznał skargę Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. o cofnięciu skarżącemu zezwolenia na wykonywanie przewozu osób taksówką i umorzeniu postępowania. Sąd oddalił skargę w dniu 7 lutego 2007 r. W sprawie III SA/Łd 472/06 Sąd kontrolował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr ...] w przedmiocie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r., dotyczącej umorzenia postępowania o udzielenie Z. K. licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką, wszczętego na wniosek skarżącego z dnia 30 czerwca 2003 r. Wyrokiem z dnia 7 lutego 2007 r. skarga została oddalona. Przedmiotem sprawy III SA/Łd 966/11 była skarga Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] dotyczące uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku z dnia 30 czerwca 2003 r. Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd oddalił skargę. Skarga wniesiona w niniejszym postępowaniu odnosi się natomiast do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. odmawiającą Z. K. udzielenia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką, wydaną w wyniku rozpatrzenia wniosku strony z dnia 12 lutego 2004 r. o udzielenie licencji dla przedsiębiorców prowadzących działalność na podstawie zezwolenia na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób. Sprawa dotycząca wniosku skarżącego z dnia 12 lutego 2004 r. o udzielenie licencji na wykonywanie przewozów taksówką nie była uprzednio rozpoznawana przez sąd administracyjny, zatem wniosek o wyłączenie sędziów, którego podstawę stanowi art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., nie zasługuje na uwzględnienie. Powołane przez skarżącego sprawy, które rozpoznawał dotychczas Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi we wskazanych przez stronę składach sędziowskich, dotyczyły cofnięcia skarżącemu zezwolenia na wykonywanie zarobkowego przewozu taksówką i odmowy udzielenia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką w oparciu o wniosek z dnia 30 czerwca 2003 r. Postępowania administracyjne dotyczące obydwu tych kwestii zakończyły się zresztą ostatecznymi decyzjami o umorzeniu postępowania, czyli nie zostały merytorycznie rozpatrzone przez organ i w takim też zakresie podlegały kontroli sądu administracyjnego. Wskazać należy, iż celem regulacji art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., zgodnie z uzasadnieniem do projektu nowelizacji, jest, aby sędzia który badał legalność decyzji administracyjnej w konkretnej sprawie, nie orzekał przy badaniu legalności decyzji wydanej w tej sprawie w nadzwyczajnym trybie postępowania, a także przy badaniu legalności decyzji wydanej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy po uchyleniu przez sąd decyzji poprzedniej. Ponadto przepis ten odnosi się do tożsamości spraw (tak NSA w postanowieniu z dnia 7 października 2010 r., II OSK 243/09, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa natomiast to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Sprawy o wskazanych we wniosku sygnaturach nie są tożsame przedmiotowo ze sprawą niniejszą, a tego wyraźnie wymaga art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., mowa jest w nim bowiem o prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie. Wymóg orzekania w sprawie dotyczącej skargi na decyzję albo postanowienie, należy odnieść do orzekania w sprawie konkretnie oznaczonego i wydanego już aktu administracyjnego. Oznacza to, że kluczowe znaczenia dla zastosowania art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. ma przedmiot zaskarżenia (tak NSA w postanowieniu z dnia 25 marca 2011 r., I OZ 178/11, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie brak jest elementu tożsamości przedmiotowej, ponieważ żadna ze wskazanych we wniosku spraw, toczących się przed tutejszym Sądem, nie dotyczyła kwestii odmowy udzielenia skarżącemu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką w oparciu o jego wniosek z dnia 12 lutego 2004 r. Na tle uregulowania zawartego w art. 19 p.p.s.a. podnieść należy, że okoliczność, iż sędzia zajął w orzekaniu w innej przedmiotowo sprawie stanowisko, z którym wnioskujący się nie zgadza, nie może być przesłanką do wyłączenia sędziego od późniejszego orzekania w innej przedmiotowo sprawie, choćby w jakikolwiek sposób powiązanej ze sprawą, w której orzekał wcześniej (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2009 r. II OZ 378/09, Lex nr 575305). Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w innych sprawach z udziałem tego sędziego (por. postanowienia NSA z dnia: 18 września 2008 r., II OZ 979/08, Lex 527666 i 28 sierpnia 2008 r., I OZ 612/08, Lex nr 527814). Istotą funkcji sądzenia jest przyznanie racji jednej tylko stronie sporu i dlatego domaganie się przez stronę wyłączenia od orzekania określonych sędziów tylko dlatego, że brali oni udział w niekorzystnym dla niej rozstrzygnięciu sprawy wcześniejszej, sparaliżowałoby funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Dlatego też takich możliwości prawnych ustawy procesowe stronom nie przyznają. Co więcej, nawet jeżeli wcześniejszą sprawę określony sędzia prowadził wadliwie, nie stanowi to przesłanki wyłączenia go od orzekania w sprawach następnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04), ponieważ ewentualne wadliwości mogą być wyeliminowane przez sąd wyższej instancji wskutek rozpoznania środka odwoławczego. Kwestionowanie znajomości przez Sędziów przepisów prawa, subiektywne przeświadczenie o ich stronniczości, czy też powoływanie się na fakt pozostawania przez nich w stosunku zależności służbowej (zarzut ten sformułowany został przez skarżącego wobec Przewodniczącego Wydziału III - Sędziego NSA Janusza Furmanka oraz Prezesa WSA w Łodzi - Sędziego NSA Tomasza Zbrojewskiego) również nie stanowi przesłanki do wyłączenia tych Sędziów od orzekania w niniejszej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego, w oparciu o art. 19 p.p.s.a., uzasadniają natomiast jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn Sąd nie dopatrzył się w rozpoznawanej sprawie w stosunku do wymienionych przez skarżącego we wniosku Sędziów. Z oświadczeń złożonych przez Sędziów w dniach 15 i 18 marca 2013 r. wynika, że nie łączą żadnego z nich ze skarżącym stosunki, o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe wniosek skarżącego, jako nieuzasadniony, podlegał oddaleniu na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w zw. z art. 18 § 1 pkt 6a i art. 19 p.p.s.a. k.p.