III SA/Łd 594/25
PostanowienieWSA w Łodzi2025-09-03
Skład orzekający: Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez skarżącego, który jest Wojewodą, jest skuteczne i uzasadnia umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, jeśli organ, który wydał zaskarżoną uchwałę, sam ją uchylił?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi przez Wojewodę za skuteczne. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy organ, który wydał zaskarżoną uchwałę, sam ją uchylił, co oznacza, że skarżący rezygnuje z kontynuowania postępowania, a czynność ta nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z umorzeniem postępowania na skutek cofnięcia skargi, wniosek o zasądzenie kosztów postępowania jest bezzasadny.Stan faktyczny
Wojewoda Łódzki wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Krośniewicach dotyczącą przystąpienia do sporządzenia gminnego programu rewitalizacji. Rada Miejska uchyliła następnie zaskarżoną uchwałę. Wojewoda, wezwany do ustosunkowania się do tej sytuacji, cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Sąd umorzył postępowanie i oddalił wniosek o zasądzenie kosztów.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne i oddalono wniosek Wojewody Łódzkiego o zasądzenie od Rady Miejskiej w Krośniewicach zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 3 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat po rozpoznaniu w 3 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Miejskiej w Krośniewicach z dnia 23 kwietnia 2025 roku nr XVII/95/2025 w sprawie przystąpienia do sporządzenia gminnego programu rewitalizacji dla Miasta i Gminy Krośniewice postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2) oddalić wniosek Wojewody Łódzkiego o zasądzenie od Rady Miejskiej w Krośniewicach zwrotu kosztów postępowania.
Wojewoda Łódzki wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Krośniewicach z 23 kwietnia 2025 r. nr XVII/95/2025 w sprawie przystąpienia do sporządzenia gminnego programu rewitalizacji dla Miasta i Gminy Krośniewice.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Krośniewicach wniosła o jej oddalenie, wskazując jednocześnie, że 30 lipca 2025 r. podjęła uchwałę w sprawie uchylenia własnej uchwały z 23 kwietnia 2025 r. nr XVII/95/2025.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 28 sierpnia 2025 r. skarżący został wezwany do wypowiedzenia się, czy wobec wydania ww. uchwały Rady Miejskiej w Krośniewicach z 30 lipca 2025 r. podtrzymuje skargę czy też ja cofa, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skargę podtrzymuje.
W treści pism z 22 sierpnia 2025 r. i 26 sierpnia 2025 r. Wojewoda Łódzki oświadczył, że wobec wydania przez Radę Miejską w Krośniewicach uchwały z 30 lipca 2025 r. nr XXI/114/2025 cofa skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę Rady Miejskiej w Krośniewicach z 23 kwietnia 2025 r. nr XVII/95/2025 i wnosi o umorzenie postępowania, ewentualnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postępowanie podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi przejaw zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem postępowania. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skuteczne cofnie skargę.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że uchwałą z 30 lipca 2025 r. nr XXI/114/2025 Rada Miejska w Krośniewicach uchyliła własną uchwałę z 23 kwietnia 2025 r. nr XVII/95/2025 w sprawie przystąpienia do sporządzenia gminnego programu rewitalizacji dla Miasta i Gminy Krośniewice. W następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały skarżący cofnął skargę.
W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę. Czynność ta została podjęta w wyniku uchylenia zaskarżonej uchwały przez organ, który ją wydał. W związku z powyższym sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Rezygnacja strony z kontynuacji postępowania sądowoadministracyjnego nie spowoduje obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego należy zauważyć, że na mocy art. 200 i 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje w razie uwzględnienia skargi przez sąd bądź w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie postępowanie podlega umorzeniu nie na skutek uwzględnienia skargi przez organ (art. 54 § 3 p.p.s.a.), lecz z powodu jej skutecznego cofnięcia. Skarżący jest dysponentem swojej skargi, w związku z czym jej cofnięcie wymaga rozważenia w pierwszej kolejności tej podstawy umorzenia. W związku z powyższym w niniejszej sprawie wniosek o zasądzenie kosztów postępowania jest bezzasadny, bowiem brak jest podstawy prawnej do zasądzenia kosztów postępowania, poza zwrotem wpisu, który w niniejszej sprawie nie został uiszczony z uwagi na to, że skarżący jest zwolniony z kosztów sądowych na podstawie art. 100 ustawy o samorządzie gminnym. W razie cofnięcia skargi sąd może badać jedynie przesłanki określone w art. 60 p.p.s.a., tj. czy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, nie może natomiast dokonywać oceny czy w związku z decyzją wydaną po wniesieniu skargi doszło do jej uwzględnienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 19 listopada 2014 r. sygn. akt I OZ 1028/14; z 22 października 2014 r. sygn. akt I OZ 932/14; z 8 lutego 2017 r. sygn. akt II OZ 96/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
eg
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło