III SA/Łd 630/24

Dnia 9 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Kowalska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, , Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2025 roku sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 maja 2024 roku nr 1001-IOA.4246.3.2024.6.BS w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie bez koncesji gier na automatach oddala skargę. Decyzją z 29 maja 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 22 lutego 2024 r. wymierzającą L. Z. karę pieniężną w łącznej wysokości 300.000 zł za urządzanie bez koncesji gier na automatach do gier o nazwie : Gami Logic nr [...], Gami Logic nr [...], oraz na automacie do gier bez nazwy nr Vlll/306. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym. 9 września 2020 r. funkcjonariusze celno-skarbowi z Łodzi przeprowadzili czynności w zakresie kontroli urządzania gier hazardowych w lokalu znajdującym się w P. przy ul. [...]. W momencie rozpoczęcia kontroli zauważono, że do lokalu wchodzi kobieta znana funkcjonariuszom z poprzednich kontroli prowadzonych w tym miejscu. Funkcjonariusze podjęli decyzję o wejściu do lokalu. Z uwagi na fakt, że kobieta nie reagowała na dzwonek oraz wezwania funkcjonariuszy, uchylono drzwi w dolnej części i wykonano zdjęcie wnętrza lokalu, w którym zauważono jedno urządzenie wyglądem przypominające automat do gier hazardowych. Ponownie wezwano kobietę do otwarcia drzwi z ostrzeżeniem, że w przypadku braku reakcji na wezwanie, drzwi zostaną wyważone. Kobieta po krótkim czasie otworzyła drzwi przy pomocy przycisku sterującego elektromagnesem. Po wejściu do lokalu ujawniono 3 sztuki automatów do gier hazardowych, z czego dwa były włączone, gotowe do przeprowadzenia gier hazardowych. W lokalu w chwili rozpoczęcia czynności nie było osób grających. Na miejscu zastano L. Z.- obsługującą lokal. Ujawnione w trakcie kontroli urządzenia posiadały oznaczenia w formie naklejek z nazwą A. Sp. z o.o. [...] P1 ul. [...] NIP [...], KRS [...] oraz naniesione odręcznie numery na bocznych ścianach. Urządzenia miały wygląd oraz poszczególne elementy typowe dla automatów do gier losowych występujących w kasynach gry (dwa monitory, wrzutnik monet, akceptor banknotów, przyciski umożliwiające prowadzenie gier). Urządzenia nie posiadały poświadczenia rejestracji i były eksploatowane lokalu bez wymaganej koncesji, zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier hazardowych. Na dwóch włączonych automatach do gry funkcjonariusze przeprowadzili eksperyment procesowy podlagający na rozegraniu gier kontrolnych, który został szczegółowo opisany w protokole kontroli z 9 września 2020 roku. We wnioskach końcowych kontrolujący stwierdzili, iż gry prowadzone na kontrolowanych urządzeniach są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 847) - dalej "u.g.h."u.g.h. Stwierdzono, że gry na urządzeniach miały charakter hazardowy, zawierały element losowości grający nie miał bowiem wpływu na wynik gry, ten był zależny tylko od urządzenia. W grach padały wygrane rzeczowe lub pieniężne. Gra na tych urządzeniach możliwa była jedynie po zakredytowaniu komputera. W toku czynności kontrolnych sporządzono również protokół przeszukania oraz protokół oględzin miejsca i rzeczy. Ponieważ przedmiotowe urządzenia stanowiły przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 107 k.k.s. zostały zatrzymane wraz z kluczami serwisowymi i gotówką na wypłaty wygranych, a następnie zabrane przez funkcjonariuszy uczestniczących w czynnościach i przewiezione do magazynu depozytowego Izby Administracji Skarbowej w Łodzi. Ponadto zabezpieczono środki pieniężne przeznaczone na wypłatę wygranych w kwocie 3600 zł. Po przewiezieniu do magazynu depozytowego z wnętrza automatów zostały wyjęte środki pieniężne w łącznej wysokości 205 zł, w tym 5 zł pochodzące z eksperymentów. W magazynie depozytowym 10 marca 2022r. automaty do gier zostały poddane badaniu przez inż. M. C. - biegłego sądowego w zakresie badania automatów i urządzeń do gier oraz pozyskiwania dowodów elektronicznych przy Sądzie Okręgowym w P2, który w opinii z 19 września 2022 r. dokonał m.in. identyfikacji wersji oprogramowania oraz gier, analizy przebiegu gier, stwierdzając jednoznacznie, że gry na automatach Gami Logic nr [...], Gami Logic nr [...] oraz automacie bez nazwy nr Vlll/306 spełniają definicję gier na automatach z art. 2 ust. 3 u.g.h. Postanowieniem z 23 stycznia 2024 r. Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi wszczął z urzędu postępowanie wobec L. Z. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem w lokalu mieszczącym się w P. przy ul. [...] gier na niezarejestrowanych automatach do gier o nazwie GAMI LOGIC numer [...], GAMI LOGIC numer [...] oraz automacie bez nazwy nrVlll/306. Postanowieniem z 5 lutego 2024 r. Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi dopuścił jako dowód w tym postępowaniu materiały zgromadzone w toku postępowania karnoskarbowego tj.: zgłoszenie interwencji przez A. Sp. z o. o. z 15 września 2020 r., umowę najmu lokalu przy ul. [...] w P2. nr 000005/S z 1 października 2019 r., protokół przesłuchania w charakterze świadka M. J. z 9 września 2021 r., postanowienie z 10 grudnia 2021 r. o przedstawieniu zarzutów L. Z., protokół przesłuchania skarżącej w charakterze podejrzanej z 14 stycznia 2022 r., postanowienie z 26 października 2021 r. o przedstawieniu zarzutów A. D. - prezesowi A. Sp. z o. o. oraz protokół przesłuchania w charakterze podejrzanego A. D. z 4 marca 2022 r. Decyzją z 22 lutego 2024 r. Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno - Skarbowego w Łodzi wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 300.000 zł za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, bez zezwolenia, bez dokonania wymaganego zgłoszenia na automatach do gier o nazwie Gami Logic nr [...], Gami Logic nr [...] oraz automacie do gier bez nazwy nr VIII/306. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że dysponentem lokalu przy ul. [...] w P. oraz wstawionych do niego automatów była firma A. Sp. z o.o., której odpowiedzialność ma charakter odrębny od odpowiedzialności strony. Podkreślił, że samo zorganizowanie urządzeń i lokalu przez tę spółkę nie było wystarczające aby proceder urządzania gier na automatach mógł się odbywać. W tym celu koniecznym było pozyskanie strony tj. osoby współpracującej sprawującej opiekę nad tymi zasobami, udostepniającej je graczom i tym samym zapewniającej dogodne warunki aby gry na automatach się odbywały. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy organ stwierdził, że strona była osobą urządzającą gry na ujawnionych w toku kontroli automatach przez bezpośrednie wykonywanie czynności zapewniających graczom możliwość uczestniczenia w grze tj. udostępnianie graczom automatów do gry, umożliwianie dostęp do lokalu nieograniczonej liczbie graczy, utrzymanie automatów w stanie aktywności, instruowanie graczy o zasadach gry, obsługę automatów, wypłacanie wygranych. W odwołaniu od powyższej decyzji L. Z. podniosła, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane bezzasadnie co do jej osoby. Strona podniosła, iż nigdy nie była właścicielem urządzeń, nie miała tytułu prawnego ani do lokalu, ani do urządzeń. Strona dodała, iż to A. D. był właścicielem (najemcą) lokalu i właścicielem kontrolowanych urządzeń. Przywołaną na wstępie decyzją z 29 maja 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 22 lutego 2024 r. w przedmiocie wymierzenia stronie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach. Organ odwoławczy podniósł, iż bezspornym jest, że w lokalu znajdującym się w P. przy ul. [...] w dniu kontroli, tj. 9 września 2020 r. znajdowały się trzy niezarejestrowane automaty do gier hazardowych o nazwie Gami Logic nr [...] Gami Logic nr [...] oraz automat bez nazwy nr VIII/306. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w wynikach eksperymentu procesowego przeprowadzonego przez funkcjonariuszy w dniu kontroli oraz opinii biegłego M. C.. Wobec powyższego stwierdzono, że automaty o nazwie Gami Logic nr [...], Gami Logic nr [...] oraz automat bez nazwy nr VIII/306 użytkowane były niezgodnie z przepisami u.g.h., co stanowi naruszenie art. 3, art. 6, art. 14 oraz art. 23a ust. 1 w/w ustawy - urządzenia nie były zarejestrowane przez właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego. Dalej organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, że dysponentem lokalu przy ul. [...] w P. oraz wstawionych do niego automatów była firma A. Sp. z o.o., której prezesem był A. D.. Z włączonych do postępowania postanowieniem z 5 lutego 2024 r. akt sprawy karnej skarbowej wynika, że 10 grudnia 2021 r. został przedstawiony L. Z. zarzut popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 k.k.s. w związku z przeprowadzoną 9 września 2020 r. kontrolą dotyczącą urządzania w lokalu przy ul. [...] w P. gier na trzech automatach wbrew przepisom u.g.h. Przesłuchana w charakterze podejrzanego L. Z. przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu oraz złożyła na tę okoliczność wyjaśnienia, w których wskazała, że pracowała kiedyś w lokalu z automatami przy ul. [...] w P. obok sklepu V.. Później pracowała w innym miejscu z automatami przy ul. [...] w P.. Z dalszych wyjaśnień wynika, że " (...) z tego co pamiętam dzień przed 9 września 2020 r. lub 9 września 2020 r. zadzwonił do mnie jakiś mężczyzna, który spytał mnie czy będę mogła przyjść do pracy do lokalu przy ul. [...] w P. z automatami do gier. Miałam klucze do tego lokalu. (...).Wcześniej bywałam w tym okresie kilka razy w tym lokalu. Zawsze przychodziłam jak ktoś zadzwonił żebym przyszła. (....). Wiedziałam już wcześniej, że automaty są zabierane, ale skusiły mnie pieniądze". W trakcie przesłuchania strona zeznała również, że (...)"Moja praca polegała na wpuszczaniu i wypuszczaniu z lokalu graczy. Żeby wpuścić do lokalu trzeba było nacisnąć magnes. Robiłam też klientom kawę, herbatę. Jak ktoś nie umiał grać to mówiłam jak się to robi. Nieraz były zostawiane w lokalu klucze do automatów i wtedy mogłam otworzyć automat, wybrać z niego pieniądze i wypłacić graczowi. Zwykle gracz po wygraniu otrzymuje pieniądze z automatu. (...).W sytuacji, gdy była awaria automatu wyłączałam automat. Serwisant przyjeżdżał bo sam wiedział, że automat jest zepsuty". W ocenie organu odwoławczego, w świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że rola strony w organizowaniu gier na automatach w lokalu przy ul. [...] w P. polegała na nadzorowaniu osób wchodzących do lokalu oraz punktu gier z automatami poprzez bezpośrednie wykonywanie wielu czynności, które zapewniały graczom możliwość uczestniczenia w grze. Skarżąca udostępniała graczom automaty do gier, utrzymywała automaty w stanie aktywności, zapewniając tym samym sprawne ich funkcjonowanie, instruowała graczy jak grać i obsługiwać automaty, wypłacała wygrane, zapewniając dostęp do tego miejsca nieograniczonej ilości graczy. Strona dysponowała kluczami do lokalu przy ul. [...] w P.. Z powyższych okoliczności wynika, że strona brała aktywny udział w przygotowaniu i organizacji nielegalnych gier w lokalu w P. przy ul. [...], zajmując się sprawami organizacyjnymi i umożliwiając eksploatację zatrzymanych automatów do gier. Organ odwoławczy zauważył, że w ramach postępowania karnoskarbowego 4 marca 2022 r. prezesowi A. Sp. z o. o. A. D. został również postawiony m.in. w związku z przeprowadzoną kontrolą 9 września 2020 r. zarzut urządzania i prowadzenia gier poza kasynem gry m.in. w lokalu przy ul. [...] w P. bez udzielonej koncesji na prowadzenia kasyna gry oraz bez zarejestrowania automatów, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a u.g.h., tj. o przestępstwo skarbowe określone w art. 107 §1 k.k.s. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi nie budzi żadnych zastrzeżeń prawidłowość stanowiska Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi, co do przeznaczenia urządzeń ujawnionych w toku kontroli, charakteru gier oferowanych na automatach oraz urządzania gier bez koncesji, bez zezwolenia czy wymaganego prawem zgłoszenia, opartego na wnioskach z prawidłowo przeprowadzonej i udokumentowanej kontroli. Mając na uwadze powyższe, zasadne było wymierzenie L. Z. kary pieniężnej w wysokości 300.000 zł z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia na niezarejestrowanych automatach do gier hazardowych znajdujących się 9 września 2020 r. w lokalu mieszczącym się w P. przy ul. [...] . W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa przepisy przedmiotowej ustawy obligatoryjnie nakazują wymierzenie kary pieniężnej i nałożenie jej w określonej ustawowo wysokości, a trudna sytuacja życiowej strony, w tym niemożności zapłaty kary pieniężnej, nie zwalnia od odpowiedzialności za nielegalne urządzanie gier na automatach. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi L. Z., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzuciła naruszenie: 1. przepisów postępowania, a to art. 122 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej przez sprzeczną z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego ocenę, wyrażającą się w przyjęciu, że skarżąca była osobą obsługującą lokal i urządzała gry hazardowe w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., podczas gdy skarżąca była jedynie przeszkolonym pracownikiem przez podmiot, który wynajął lokal w celu urządzania gier hazardowych oraz był właścicielem automatów do gier losowych; 2. przepisów prawa materialnego, a to art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. poprzez błędną wykładnię pojęcia "urządzający gry" i przyjęcie, że jest nim osoba fizyczna, której czynności sprowadzały się do świadczenia pracy jako pracownika, który został przeszkolony przez podmiot posiadający tytuł prawny do lokalu będący właścicielem automatów i czerpiącym z nich korzyści, pomimo, iż pracownik wykonywał tylko prace zlecone i jego zarobek był stały, odpowiadający ilości przepracowanych godzin. W oparciu o wskazane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podniesione w niej zarzuty nie podważyły skutecznie prawidłowości kontrolowanej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi. Także sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, uznał, że odpowiada ona prawu. Przedmiot skargi w niniejszej sprawie stanowiła decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 29 maja 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 22 lutego 2024 r. w wymierzającą L. Z. karę pieniężną w łącznej wysokości 300 000 zł z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia na automatach do gier o nazwie: Gami Logic nr [...], Gami Logic nr [...], oraz na automacie do gier bez nazwy nr Vlll/306. Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy powołanej powyżej ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania kontroli w lokalu mieszczącym się w P. przy ul. [...] czyli w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2017 r. Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h., grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. W myśl art. 2 ust. 4 u.g.h., wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Zgodnie z art. 2 ust. 5 u.g.h., grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. W myśl art. 3 u.g.h., urządzanie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie jest dozwolone na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 u.g.h., działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości i gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 1 i 1b oraz art. 6a ust. 2. W myśl art. 14 ust. 1 u.g.h., urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, w tym turniejów gry w pokera, gier w kości oraz gier na automatach jest dozwolone wyłącznie w kasynach gier na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji lub udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy, z wyjątkiem ust. 4 i 5. Zgodnie z treścią art. 89 ust. 1 pkt 1 i 3 u.g.h., karze pieniężnej z tytułu nielegalnego urządzania gier podlega m.in: 1) urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia; 2) urządzający gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia, który narusza warunki zatwierdzonego regulaminu, udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia lub prowadzi gry na automatach do gier, urządzeniu losującym lub urządzeniach do gier bez wymaganej rejestracji automatu do gier, urządzenia losującego lub urządzenia do gry; 3) posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa; 4) posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa, o ile lokal nie jest przedmiotem posiadania zależnego; Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do osób fizycznych urządzających gry hazardowe ( art. 89 ust. 2 u.g.h.). W myśl art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h., wysokość kary pieniężnej wymierzanej urządzającemu gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia w przypadku gier na automatach - wynosi: 100 tys. zł od każdego automatu. Należy zaznaczyć, że istotą kary wskazanej w tej regulacji jest przymuszenie do respektowania nakazów i zakazów wynikających z przepisów prawa. Dla stwierdzenia odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 u.g.h. i istnienia podstaw do nałożenia kary pieniężnej, przewidzianej w art. 89 ust. 4 ww. ustawy, niezbędne jest wykazanie, że strona skarżąca urządzała gry na automacie w rozumieniu art. 2 ust. 3-5 u.g.h. bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. W stanie faktycznym sprawy nie spornym było, że automaty ujawnione podczas kontroli 9 września 2020 r. w lokalu znajdującym się w P. przy ul. [...] stanowiły automaty do gir hazardowych, istota sporu dotyczy prawidłowości ustalenia przez organy obu instancji, że skarżąca była urządzającym gry na ujawnionych podczas kontroli automatach. W tym miejscu jedynie dla porządku wskazać więc należy, że sąd za prawidłowe uznaje ustalenie organów dotyczące charakteru ujawnionych w lokalu przy ul. [...] w P. W okolicznościach niniejszej sprawy organ, oceniając charakter gier urządzanych na poddanych kontroli automatach, słusznie stwierdził, że przedmiotowe urządzenia spełniały przesłanki automatów do gier hazardowych rozumieniu art. 2 ust. 3 -5 u.g.h., powyższa okoliczność w sposób niebudzący wątpliwości wynika zarówno z przeprowadzonego 9 września 2020 r., na podstawie art. 211 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., eksperymentu procesowego, szczegółowo opisanego w protokole z tej samej daty, jak również z opinii biegłego M. C. z 19 września 2022 r. oraz protokołu oględzin automatów z 10 września 2020 r. Skarżąca nie kwestionuje powyższych ustaleń argumentuje jednak, że niesłusznie została uznana za osobę urządzającą gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. podnosząc zarzuty naruszenia zarówno przepisów postępowania – art. 122 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej, jak i przepisów prawa materialnego art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., stanowiącego podstawę prawną nałożenia kary pieniężnej. W celu odniesienia się szczegółowo do sformułowanych przez skarżącą zarzutów należy w pierwszej kolejności dokonać wykładni pojęcia "urządzającego gry" bowiem zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega osoba urządzająca grę na automacie. W orzecznictwie sądowym podnosi się, a sąd rozpoznający sprawę poglądy te podziela, że ustawa o grach hazardowych nie definiuje pojęcia "urządzającego gry", ale posłużenie się nim przez ustawodawcę w wielu przepisach tej ustawy umożliwia określenie i ustalenie jego treściowego zakresu. Wskazuje się, że "urządzanie gier hazardowych" to ogół czynności i działań stanowiących zaplecze logistyczne, techniczne, organizacyjne dla umożliwienia realizowania w praktyce działalności w zakresie gier hazardowych, w szczególności: zorganizowanie i pozyskanie odpowiedniego miejsca na zamontowanie urządzeń, przystosowanie go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego miejsca nieograniczonej liczby graczy, utrzymywanie automatów w stanie stałej aktywności, umożliwiającym ich sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, obsługa urządzeń, zatrudnienie i odpowiednie przeszkolenie personelu, zapewniające graczom możliwość uczestniczenia w grze. "Urządzanie", wedle słownikowego rozumienia tego pojęcia, to "stwarzanie komuś odpowiednich warunków", przykładowo do urządzania gier na automatach bez koncesji. Chodzi więc o stwarzanie technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzania oraz jego używanie do celów związanych z zasadniczo komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych (por. wyroki NSA z 9 stycznia 2019 r. II GSK 4236/16, z 21 maja 2019 r. II GSK 1140/17, z 29 września 2020 r. II GSK 3435/17, z 27 lipca 2020 r. II GSK 3728/17, z 6 grudnia 2022 r. II GSK 1100/19, z 11 maja 2018 r. II GSK 3240/17, z 13 marca 2018 r. II GSK 3745/17 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl – w skrócie "CBOSA"). Co istotne, w pojęciu tym mieści się każda aktywność, bez której urządzanie mogłoby w ogóle nie dojść do skutku, bądź mogłoby być znacznie utrudnione, skomplikowane i przebiegać z zakłóceniami. "Urządzający gry" to zatem podmiot, który aktywnie realizuje (wykonuje) te działania (czynności), choćby korzyści majątkowe z funkcjonowania automatów uzyskiwał w sposób pośredni. Nie jest wykluczone na gruncie u.g.h., że status ten, w odniesieniu do danego urządzenia elektronicznego, przysługiwać będzie więcej niż jednemu podmiotowi. Nie ma w takim przypadku znaczenia, w jakim stopniu dany podmiot przyczynił się do urządzania gier hazardowych, ponieważ odpowiedzialność administracyjna na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. ma charakter obiektywny. Każdy z takich podmiotów ponosi odpowiedzialność za własne zachowanie (por. wyrok WSA w Kielcach z 30 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA/Ke 160/24 dostępny w CBOSA). W kontekście powyższego za nieprawidłową uznać należy wykładnię pojęcia "urządzającego gry" prezentowaną przez pełnomocnika skarżącej zasadzającą się na twierdzeniu, że jest nim wyłącznie podmiot który wynajął lokal w którym nielegalna działalność się odbywała i wstawił do niego zatrzymane automaty, zawarł umowę na dostawę prądu oraz czerpał zyski z tego procederu. Tymczasem, jak to zostało wskazane powyżej przez "urządzanie gier hazardowych" w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. należy rozumieć realizowanie choćby części z czynności, które w swoim efekcie doprowadzają do tego, że gra hazardowa faktycznie się odbywa. Realizowanie zaledwie kilku z wielu wskazanych powyżej czynności polegających na urządzaniu gier hazardowych, które przyczyniają się jednak bezpośrednio do tego, że gra na automacie w ogóle się odbywa jest wystarczające do uznania osoby realizującej te czynności za urządzającego grę hazardową. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy podnieść należy, że w świetle poczynionych ustaleń, które należycie udokumentowano w aktach sprawy, organy zasadnie uznały skarżącą za "urządzającego gry" w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. Jej działania, opisane w decyzjach, miały bowiem istotne znaczenie z punktu widzenia organizacji, ekonomicznej i technicznej realizacji procederu urządzania gier hazardowych na trzech automatach ujawnionych 9 września 2020 r. w lokalu w P. przy ul. [...]. W ocenie sądu, z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca czynnie uczestniczył w urządzaniu nielegalnych gier hazardowych, to ona posiadała klucze do lokalu i udostępniała go grającym, była osobą wpuszczającą graczy do lokalu, sprawowała nadzór nad osobami wchodzącymi do lokalu oraz samym lokalem i automatami. Strona sprzątała lokal i podawała klientom kawę i herbatę, udostępniała im automaty do gier, wyjaśniała także zasady gry na automatach i ich obsługę, wypłacała wygrane, posiadała także klucze do automatów umożliwiające ich otwarcie w razie potrzeby. Zatem podejmowane przez skarżącą czynności przyczyniały się bezpośrednio do tego, że gra na automatach odbywała się w sposób niezakłócony i ciągły. Z tytułu wykonywania wskazanych czynności strona otrzymywała zapłatę w gotówce, nie była jednak zatrudniona, a zatem prawidłowo przyjęły organy, że czerpała ona korzyści finansowe z nielegalnego procederu urządzania gier hazardowych. W ocenie sądu strona miała także świadomość nielegalnego charakteru gier urządzanych na zatrzymanych urządzeniach. W swoich zeznaniach złożonych w charakterze podejrzanej w toku postępowania karnoskarbowego wskazała, że wcześniej pracowała w kilku miejscach z automatami do gry, wiedziała, że urządzenia są zabierane, ale skusiły ją pieniądze. A zatem strona dysponując wiedzą o nielegalnym charakterze gier urządzanych na automatach, w związku z kontrolami w lokalach, w których wcześniej zajmowała się ich obsługą, nie odstąpiła od udziału w nielegalnym procederze urządzania gier na automatach, lecz zdecydowała się na zajmowanie się obsługą urządzeń w skontrolowanym lokalu bez umowy o pracę. Sąd podziela stanowisko organów, że analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wskazuje, że skarżąca była urządzającym gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. na ujawnionych w toku kontroli automatach zlokalizowanych w P. przy ul. [...]. Przez "urządzanie gier na automatach" w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. należy rozumieć realizowanie czynności, które w swoim efekcie doprowadzają do tego, że gra hazardowa faktycznie się odbywa. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że L. Z. stworzyła warunki umożliwiające funkcjonowanie ujawnionych automatów do gier oraz ich używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Nietrafna jest argumentacja skargi wskazująca, że wobec skarżącej nie może być wymierzona kara pieniężna, gdyż nie była ona właścicielem ujawnionych w toku kontroli automatów do gier ani też posiadaczem zależnym lokalu przy ul. [...] w P.. Okoliczność, czy skarżąca była, czy nie była właścicielem ujawnionych w toku kontroli automatów do gier hazardowych nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż istotne jest jedynie to, czy podejmowała czynności wskazujące na to, że urządzała nielegalne gry hazardowe w spornym lokalu, co w ocenie sądu zostało w sposób wyczerpujący wykazane w decyzjach organów obu instancji. Podobnie okoliczność, czy skarżąca była czy nie była posiadaczem zależnym lokalu również nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ponieważ skarżąca odpowiada za swoje zachowanie polegające na nielegalnym urządzaniu gier na automatach na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., a nie w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 3 u.g.h., stanowiący o odpowiedzialności posiadacza zależnego lokalu. Dodać jeszcze wypada, że kara pieniężna, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. może zostać wymierzona więcej niż jednemu podmiotowi. Nielegalną grę hazardową może urządzać więcej niż jeden podmiot i każdy z tych podmiotów podlega karze. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, w jakim stopniu każdy z tych podmiotów przyczynił się do współurządzania gier hazardowych. W sytuacji gdy dwa lub więcej podmiotów podejmuje działania dotyczące zorganizowania i prowadzenia przedsięwzięcia w zakresie gier hazardowych (np. tworzenie technicznych i organizacyjnych warunków dla funkcjonowania automatów do gier hazardowych), to każdy z nich podlega karze określonej w art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. Reasumując powyższe w ocenie sądu, skoro w kontrolowanej sprawie organy trafnie uznały, że skarżąca urządzała gry hazardowe w lokalu przy ul. [...] w P. ty, samym spełnione zostały przesłanki do wymierzenia jej kary pieniężnej określone w art. 89 ust. 4 pkt 1 lit a u.g.h. W konsekwencji zarzuty skargi wskazujące na błędne przypisanie stronie przez organ przymiotu urządzającego gry na automatach nie zasługują na uwzględnienie. Zdaniem sądu, w kontrolowanej sprawie organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Sąd dostrzega, że w aktach prowadzonego postępowania organy posłużyły się materiałem dowodowym pochodzącym z postępowania karnoskarbowego, w który strona posiadała status podejrzanej. Mimo zmiany roli procesowej skarżącej ze świadka w kontrolowanym postępowaniu na podejrzaną w postępowaniu karnoskarbowym L. Z. przyznała się do stawianych zarzutów i w swoich zeznaniach potwierdziła swój udział w nielegalnym urządzaniu gier hazardowych. Materiały zgromadzone przez organ w toku postępowań karnoskarbowych prowadzonych w stosunku do strony i A. D. prezesa firmy A. Sp. z o.o. w tym protokół z przesłuchania skarżącej w postępowaniu karnoskarbowym były jednymi z wielu dowodów, na podstawie których organ ustalał stan faktyczny sprawy i zostały ocenione we wzajemnym powiązaniu z innymi zgromadzonymi w sprawie dowodami. Podkreślić tez należy, że przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują zasady bezpośredniego przeprowadzania dowodów w postępowaniu administracyjnym. Wręcz przeciwnie, zgodnie z treścią art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Natomiast w myśl art. 181 Ordynacji podatkowej dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. W świetle powyższego posłużenie się materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania karnoskarbowego było właściwe i zgodne z przepisami proceduralnymi. W ocenie sądu w kontrolowanej sprawie organy zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia, a dokonanej ocenie zebranego materiału dowodowego nie można zarzucić dowolności. Materiał ten nie budził wątpliwości w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia i dał podstawę do uznania, że gry rozgrywane na kontrolowanych w sprawie automatach miały charakter losowy, a skarżąca była podmiotem urządzającym gry na automatach. Podkreślić trzeba, że w myśl zasady określonej w art. 191 Ordynacji podatkowe, organy podatkowe nie są skrępowane regułami dotyczącymi wartości poszczególnych dowodów, orzekają na podstawie własnego przekonania, popartego zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Zasada ta nakłada też na organy podatkowe obowiązek oceny wszystkich zebranych w sprawie dowodów, każdego z osobna i we wzajemnym związku. Organy nie mogą więc z dowodów wyciągać wniosków, które z nich nie wynikają. Muszą też wyjaśnić przyczyny dokonanej oceny w sposób logiczny, zgodny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego (por. wyrok NSA z 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 17/11, dostępny w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie organy celno-skarbowe w taki właśnie sposób oceniły zebrany materiał dowodowy, rozpatrując poszczególne dowody w powiązaniu z innymi dowodami oraz w całokształcie okoliczności sprawy, i wyciągając na ich podstawie spójne i racjonalne wnioski. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. EC