III SA/Łd 650/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [.. .] r. wydane w przedmiocie odmowy uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne wniesionych przez M. K.. Postanowienie z dnia [...] r. zostało doręczone skarżącej w dniu 5 kwietnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 57 akt administracyjnych). W dniu 15 maja 2013 r. M. K. zaskarżyła powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego 30 dniowego terminu. Wraz z wniesioną skargą strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek podniosła, iż skargę na w/w postanowienie nadała w dniu 2 maja 2013 r. (data nadania przesyłki poleconej w UP Głowno 1 – k. 5 akt sądowych). Adresując przesyłkę popełniła drobny błąd polegający na nieprawidłowym oznaczeniu numeru ulicy przy którym znajduje się siedziba Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Zamiast "A. 83" wskazała "A. 8". Następstwem powyższego był zwrot przesyłki do adresata z adnotacją "adresat nieznany". W ocenie skarżącej drobny błąd w postaci numeru ulicy nie mógł przesądzać o nieznajomości adresat. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. jest bowiem jedynym organem w Ł. województwie [...]. Tym samym instytucja ta jest znana absolutnie wszystkim doręczycielom w Ł. Zdaniem skarżącej doręczyciel nie dołożył należytej staranności i wada doręczenia występuje po stronie Urzędu Pocztowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.Dz. U. 2012.270.) –dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. (art. 87 § 4 p.p.s.a.) W niniejszej sprawie skarżąca składając przedmiotowy wniosek dochowała siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz dokonała czynności, tj. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nie uprawdopodobniła natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała popełnioną przez nią pomyłkę polegającą na niewłaściwym oznaczeniu numeru ulicy przy którym znajduje się siedziba Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. W ocenie skarżącej organ ten jest jedyną instytucją w Ł. i województwie [...]. Tym samym prawidłowy adres siedziby Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. jest znany wszystkim doręczycielom. Zatem uchybienie terminu do wniesienia skargi nie nastąpiło z jej winy. Z argumentacją skarżącej nie sposób się zgodzić. W orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, stanowiący sytuację, gdy zainteresowany nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r. II FZ 203/12, postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GZ 257/12, postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt II GZ 224/12 - www.cbois.nsa.gov.pl). Nadto w orzecznictwie przyjęty jest także pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest ono możliwe gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z 18 grudnia 2012r. w spr. II OZ 1104/12 – Lex nr 1240807). Przede wszystkim należy zaznaczyć, że zaskarżone postanowienie zawiera pouczenie o sposobie wniesienia skargi do sądu. W nagłówku postanowienia znajduje się pełna nazwa organu wydającego postanowienie zaś na dole pierwszej strony postanowienia znajduje się dokładny adres organu (Ł A. 83) a także numer telefonu, faxu, adres e-mail oraz adres strony internetowej organu. Można zatem uznać, że zaskarżone postanowienie zawiera dokładną informację o adresie siedziby organu odwoławczego. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że uchybienie przez nią terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Za usprawiedliwioną przyczynę przekroczenia terminu nie można uznać omyłki w adresie organu odwoławczego za pośrednictwem którego została wniesiona skarga. Od osoby należycie dbającej o swoje interesy należy bowiem oczekiwać, że dokonując nawet tak technicznej czynności jaką jest zaadresowanie koperty, w której nadana ma być skarga wykaże się dostateczną starannością, która zapewni skuteczność tej czynności. Brak upewnienia się przez skarżącą o prawidłowości zaadresowania przesyłki, wskazuje na niestaranność z jej strony. M. K. przed zaadresowaniem przesyłki winna sprawdzić jaki jest adres siedziby organu określony w zaskarżonym postanowieniu. Winna zatem posłużyć się danymi adresowymi znajdującymi się w postanowieniu. Skarżąca jednak tego nie uczyniła lub uczyniła to niezbyt dokładnie gdyż na kopercie wpisała nieprawidłowy adres. Świadczy to o jej niestaranności w prowadzeniu własnych spraw. Skoro zatem dopuściła się niedbalstwa w tym zakresie to brak jest podstaw do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Podkreślenia wymaga również, iż stosownie do treści art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 1529) "adres", to oznaczenie miejsca doręczenia przesyłki pocztowej lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym wskazanego przez nadawcę albo oznaczenie miejsca ich zwrotu do nadawcy. Natomiast przepis art. 37 ust. 1 wymienionej ustawy stanowi, iż przesyłkę pocztową lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej. Z wymienionych przepisów wynika, że przesyłkę doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce. W sytuacji zatem, gdy skarżąca wskazała na kopercie miejsce doręczenie przesyłki "A. 8" to przesyłka została doręczona właśnie na ten adres. Błędny jest pogląd skarżącej, że uchybienie terminu nastąpiło z winy doręczyciela bo winien on znać adres siedziby Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Doręczyciel doręczył przesyłkę w sposób określony w art.37 ust.1 ustawy z 12 czerwca 2003r. a więc na adres wskazany na kopercie. W ocenie Sądu to nie z winy doręczyciela przesyłka wróciła z adnotacją "adresat nieznany" lecz nastąpiło to wskutek błędnego adresu na kopercie wpisanego przez M. K. Reasumując Sąd uznał, że brak jest podstaw do uznania, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącej. Mając to na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd odmówił uwzględnienia wniosku M. K. e.o.