III SA/Łd 661/24

Dnia 6 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Anna Dębowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, , Protokolant asystent sędziego Krystyna Adamczewska-Reguła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2024 roku sprawy ze skargi Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Miejskiej w Żarnowie z dnia 10 czerwca 2024 roku nr III/6/2024 w sprawie odwołania skarbnika Gminy Żarnów 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości; 2. zasądza od Gminy Żarnów na rzecz Wojewody Łódzkiego 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. 10 czerwca 2024 r. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.s.g.", art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 530 ze zm.) oraz art. 70 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1465), Rada Miejska w Żarnowie podjęła uchwałę nr III/6/2024 w sprawie odwołania skarbnika Gminy Żarnów. Na mocy § 1 wskazanej uchwały Rada Miejska w Żarnowie odwołała E.B. ze stanowiska skarbnika – głównego księgowego budżetu Gminy Żarnów. W § 2 uchwały powierzono jej wykonanie Burmistrzowi Miasta i Gminy Żarnów. W § 3 określono, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 3 u.s.g. do wyłącznej właściwości rady gminy należy, na wniosek wójta powoływanie i odwoływanie skarbnika gminy, który jest głównym księgowym budżetu. Wniosek "jaki" został złożony przez Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów w piśmie, które nie zostało opatrzone datą. Potwierdzeniem, że taki wniosek do Przewodniczącego "RMiG" o odwołanie skarbnika został złożony, jest pierwsze zdanie wniosku Burmistrza Miasta i Gminy z 6 maja 2024 r., w którym wnosi on o wycofanie tego wniosku. Za przyjęciem zgłoszonego wniosku i odwołaniem Skarbnika Miasta i Gminy Żarnów przemawia to, że E.B. wpływa negatywnie na relacje międzyludzkie wykorzystując swoją pozycję w UMiG Żarnów. Może to skutkować stratami finansowymi i wizerunkowymi gminy. W skardze na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wojewoda Łódzki wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów: pisma Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów z 6 maja 2024 r. na okoliczność cofnięcia wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów w przedmiocie odwołania skarbnika gminy, skargi Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów z 12 czerwca 2024 r., znak: OR.R.0711.32.2024 na okoliczność cofnięcia wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów w przedmiocie odwołania skarbnika gminy, pisma Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów z 28 czerwca 2024 r., znak: OR.S.033.6.2024 wraz z oświadczeniem D.K., P.S., dwoma wnioskami o odwołanie Skarbnika Miasta i Gminy Żarnów, poświadczenia przyjęcia pisma z 6 maja 2024 r. – na okoliczność cofnięcia wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów w przedmiocie odwołania skarbnika gminy, pisma Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów z 10 lipca 2024 r., znak: OR.S.033.7.2024 wraz z oświadczeniem S.B. oraz M.K. na okoliczność cofnięcia wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów w przedmiocie odwołania skarbnika gminy, zawiadomienia o wszczęciu postępowania nadzorczego z 20 czerwca 2024 r. (PNTK-I.4131.430.2024) wraz z uchwałą nr III/6/2024 Rady Miejskiej w Żarnowie z dnia 10 czerwca 2024 r. w sprawie odwołania skarbnika Gminy Żarnów wraz z uzasadnieniem, protokołu z posiedzenia III sesji nadzwyczajnej Rady Miejskiej w Żarnowie z 10 czerwca 2024 r., zaproszenia na III sesję nadzwyczajną Rady Miejskiej w Żarnowie z 7 czerwca 2024 r., pisma Przewodniczącego Rady Miejskiej w Żarnowie z 26 czerwca 2024 r. wraz z kopią wniosku Burmistrza o odwołanie skarbnika poświadczoną za zgodność z oryginałem. Skarżący wniósł także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego, według norm przepisanych. Skarżący zarzucił uchwale z 10 czerwca 2024 r. istotne naruszenie prawa, tj. art. 18 ust. 2 pkt 3 u.s.g. poprzez niewypełnienie delegacji ustawowej wynikającej z tego przepisu – odwołanie skarbnika Gminy Żarnów przez Radę Miejską w Żarnowie bez wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów. Skarżący podniósł, że 6 maja 2024 r. (data wpływu: 7 maja 2024 r.) Burmistrz Miasta i Gminy Żarnów złożył do Przewodniczącego Rady Miejskiej w Żarnowie wniosek o natychmiastowe wycofanie wniosku o odwołanie Skarbnika Miasta i gminy Żarnów – E.B. oraz o wycofanie podjęcia projektu uchwały w przedmiocie odwołania skarbnika, jako bezprzedmiotowe, bowiem nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 18 ust. 2 pkt 3 u.s.g. Podczas obrad sesji Rady, Burmistrz odczytał treść swojego pisma z 6 maja 2024 r. w przedmiocie wycofania wniosku o odwołanie Skarbnika. Ponadto Burmistrz oświadczył, że nie składał wniosku ustnego w przedmiocie odwołania Skarbnika, a procedowany na sesji wniosek o odwołanie Skarbnika został złożony na biuro podawcze 6 maja 2024 r. o godzinie 15.18 przez S.P. (Przewodniczącego Rady Miejskiej w Żarnowie), w czasie trwania przerwy w obradach I sesji Rady Miejskiej. Na sesji Rady radny S.B. złożył wniosek formalny w sprawie wycofania z porządku obrad uchwały dotyczącej odwołania Skarbnika Gminy Żarnów. W wyniku głosowania Radnych wniosek odrzucono. Radna J.G. oświadczyła, że Burmistrz nie złożył wniosku o odwołanie Skarbnika. Nie ma oryginału i niewłaściwe jest uzasadnienie projektu uchwały w przedmiocie odwołania skarbnika. Nad uchwałą nie powinno się w ogóle głosować. Radna zakomunikowała, że część radnych nie będzie brała udziału w głosowaniu i poprosiła o zapisanie tej informacji w protokole sesji. Przewodniczący Rady zarządził głosowanie nad uchwałą. Za przyjęciem uchwały w sprawie odwołania skarbnika głosował 8 radnych, nie wzięło udziału w głosowaniu 7 radnych. Uchwała została przyjęta. Burmistrz Miasta i Gminy Żarnów pismem z 12 czerwca 2024 r. wniósł do Wojewody Łódzkiego skargę, w której zarzucił rażące naruszenie prawa, tj. art. 18 ust. 2 pkt 3 u.s.g. tj. podjęcie uchwały o odwołaniu Skarbnika Gminy E.B. bez wymaganego wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów. W uzasadnieniu skargi Burmistrz wskazał, że podstawę działań Rady stanowiła kopia pisma, złożona przez Przewodniczącego Rady Miejskiej 6 maja 2024 r. Pismo nie zostało opatrzone datą i w sposób oficjalny nie zostało złożone na dzienniku wpływu pism. Pismo zostało przekazane przez Burmistrza 24 kwietnia 2024 r. pracownicy biura rady miejskiej, a następnie odebrane przez Burmistrza, z powodu braków formalnych. W ocenie Burmistrza nigdy nie doszło do złożenia wniosku o odwołanie skarbnika, a Przewodniczący Rady Miejskiej w Żarnowie obecnej kadencji bezprawnie wszedł w posiadanie kopii wniosku i złożył je w swoim imieniu, bez zgody Burmistrza w sekretariacie Urzędu Miasta i Gminy Żarnów 6 maja 2024 r. Kopia złożonego pisma nie stanowi dokumentu – wniosku o odwołanie Skarbnika Gminy i została złożona przez osobę nieuprawnioną. Pismem z 20 czerwca 2024 r. organ nadzoru wszczął postępowanie nadzorcze i wezwał Radę Miejską w Żarnowie do złożenia wyjaśnień oraz dokumentów w postaci: protokołu z obrad sesji nadzwyczajnej Rady Miejskiej w Żarnowie z 10 czerwca 2024 r. i wniosku Burmistrza o odwołanie Skarbnika Gminy. W odpowiedzi 26 czerwca 2024 r. Przewodniczący Rady Miejskiej w Żarnowie przesłał do organu nadzoru protokół z obrad sesji nadzwyczajnej Rady Miejskiej w Żarnowie z 10 czerwca 2024 r., projekt uchwały o odwołanie skarbnika Gminy Żarnów z uzasadnieniem oraz kopię wniosku Burmistrza o odwołanie Skarbnika Gminy poświadczoną za zgodność z oryginałem. Przewodniczący Rady poinformował, że podczas IV sesji Rady Miejskiej w Żarnowie, Burmistrz Miasta i Gminy Żarnów wystąpił z wnioskiem o powołanie skarbnika Miasta i Gminy Żarnów, dając w ten sposób dowód, że uchwałę nr III/6/2024 z 10 czerwca 2024 r. w sprawie odwołania skarbnika uważa za skuteczną. Pismem z 28 czerwca 2024 r. Burmistrz Miasta i Gminy Żarnów (znak: OR.S.033.6.2024) przesłał do organu nadzoru oświadczenia Zastępcy Burmistrza D.K. oraz P.S. Do pisma zostały dołączone dwa dokumenty stanowiące wniosek o odwołanie skarbnika, jeden poświadczony za zgodność z oryginałem drugi zarejestrowany w dzienniku podawczym wraz z poświadczeniem przyjęcia pisma z 6 maja 2024 r. Pismem z 10 lipca 2024 r. Burmistrz Miasta i Gminy Żarnów (znak: OR.S.033.7.2024) przesłał do organu nadzoru oświadczenie S.B. – Przewodniczącego Rady Miejskiej w Żarnowie VIII kadencji (2018-2024) oraz M.K. – inspektora ds. obsługi Rady w przedmiocie złożenia i wycofania wniosku Burmistrza o odwołanie Skarbnika Gminy. W ocenie skarżącego w sprawie został istotnie naruszony przepis art. 18 ust. 2 pkt 3 u.s.g. regulujący procedurę odwołania skarbnika gminy przez radę gminy. W sprawie zasadnicze wątpliwości wzbudza to, czy wniosek Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów o odwołanie Skarbnika Gminy Żarnów faktycznie został złożony do Rady. W ocenie Burmistrza wniosek o odwołanie skarbnika nigdy nie został złożony, a na pewno został on wycofany oświadczeniem z 6 maja 2024 r. oraz ustnie podczas obrad III sesji nadzwyczajne Rady Miejskiej w Żarnowie. Według skarżącego nawet gdyby przyjąć, że wniosek został skutecznie złożony, to należy uznać, że uchwała w przedmiocie odwołania skarbnika jest niezgodna z art. 18 ust. 2 pkt 3 u.s.g. wskutek wycofania tego wniosku przez Burmistrza przed jej podjęciem. Gdyby nawet Burmistrz złożył wniosek o odwołanie Skarbnika Gminy, to miał prawo skutecznie go wycofać. Warunkiem skutecznego wycofania oświadczenia woli w przedmiocie odwołania skarbnika gminy jest złożenie przez organ wykonawczy stosownego oświadczenia woli do rady w terminie przed podjęciem uchwały o odwołaniu skarbnika, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Przepis art. 18 ust. 2 pkt 3 u.s.g. nie określa wymagań, jakie ma spełniać wniosek o odwołanie skarbnika. Może on zatem przybierać formę pisemną lub formę ustną. W tym drugim przypadku jego istnienie może wynikać bezpośrednio lub pośrednio z dokumentów związanych z przygotowywaniem i przeprowadzeniem obrad rady, w tym także z oświadczeń, które po złożeniu ich przez właściwe osoby – mogą być traktowane jako dokument. Brak ustawowych wymagań formalnych w odniesieniu do wniosku o odwołanie skarbnika pozwala uznać, że wniosek taki może być złożony w dowolnym czasie, nawet podczas sesji, na której skarbnik ma być odwołany, a wybór formy wniosku, jak i wskazanie powodów, dla których skarbnik miałby zostać odwołany ze stanowiska należą do wójta. Ta sama zasada odnosi się również do wymagań cofnięcia wniosku o odwołanie skarbnika. Burmistrz cofnął swój wniosek zarówno poprzez złożenie oświadczenia woli w przedmiocie wycofania wniosku o odwołanie skarbnika z porządku obrad sesji Rady pismem z 6 maja 2024 r., jak również w formie ustnej podczas obrad Rady na sesji 10 czerwca 2024 r. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ administracji ponownie podniósł, że potwierdzeniem skutecznego złożenia wniosku o odwołanie skarbnika jest pierwsze zdanie pisma Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów z 6 maja 2024 r., w którym wnosi on o wycofanie tego wniosku. Wniosek został zarejestrowany w Biurze Podawczym Urzędu Miejskiego w Żarnowie. Na wniosku znajdowała się pieczątka i charakterystyczny podpis Burmistrza, zatem był to oficjalnie podpisany dokument, który prawidłowo został zarejestrowany w Biurze Podawczym Urzędu. Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy Żarnów poświadczył za zgodność z oryginałem kserokopię wniosku o odwołanie skarbnika. Tym bardziej nie sposób traktować takiego dokumentu jako niezłożonego oficjalnie czy też nieobowiązującego, skoro funkcjonował on w obiegu urzędowym i został poświadczony za zgodność z oryginałem, zgodnie z art. 76a ust. 2b k.p.a. Gdyby przyjąć za zasadną prezentowaną przez Burmistrza argumentację, wszystkie dokumenty, co do których złożenia wnioskodawca (organ administracji) publicznej następnie zmienił zdanie, mogłyby zostać uznane za de facto nieobowiązujące, co zależałoby jedynie od słownej deklaracji ich autora. Przyjęcie takiej argumentacji przeczy zasadzie pewności prawa, praworządności i zaufania do władzy publicznej, według których powinny działać organy publiczne, a także zasadzie pisemności. Do skargi został załączony wydruk z systemu obiegu dokumentów ESOD – poświadczenie przyjęcia pisma, któremu nadany został numer z kodem kreskowym. Wydruk ten potwierdza nadanie wnioskowi numeru ewidencyjnego. Poświadcza także dokładną datę rejestracji pisma. W relacji rady gminy, wójta/burmistrza/prezydenta miasta oraz skarbnika zachodzą powiązania o charakterze publicznoprawnym w zakresie wykonywania zadań publicznych przez władzę publiczną, które powinny być wykonywane zgodnie z prawem, sprawnie i efektywnie. Przeczyłoby natomiast temu umożliwienie składania, a następnie dowolnego wycofywania wniosku przez burmistrza o odwołanie skarbnika według reguł prawa cywilnego. Głosowanie nad odwołaniem skarbnika jest ograniczone koniecznością uprzedniego zgłoszenia wniosku w tym zakresie przez wójta. W sytuacji jednak, kiedy taki wniosek został już złożony, kompetencja w zakresie jego rozpoznania należy do rady gminy i nie sposób zaaprobować możliwość dowolnego jego cofania przez wójta. Na rozprawie 6 grudnia 2024 r. sąd wydał postanowienie o dopuszczeniu i przeprowadzeniu dowodów z dokumentów załączonych do akt sprawy wskazanych w skardze. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uwzględnienie skargi podtrzymując zawarte w niej stanowisko. Pełnomocnik organu administracji wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę. Pełnomocnik organu administracji potwierdził, że zaskarżona uchwała została podjęta w oparciu o poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pisma Burmistrza bez daty oraz jego wniosek z 6 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Skarga jest zasadna. W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5–6 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W myśl art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to, że sąd bada w pełnym zakresie treść zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, a nie tylko w zakresie wskazanym w skardze. Podstawy do stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy wyznaczają przepisy ustawy o samorządzie gminnym. W myśl art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Wprowadzając sankcję nieważności, jako następstwo sprzeczności z prawem uchwały lub zarządzenia, ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa, które prowadziłoby do zastosowania takiej sankcji. W orzecznictwie przyjmuje się jednak, że tylko istotne naruszenie prawa stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy, a więc uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być zaakceptowane w demokratycznym państwie prawnym, które wpływają na treść uchwały lub zarządzenia (por. wyrok NSA z 11 lutego 1998 r., II SA/Wr 1459/07, publ. OSS 1988, nr 3, poz. 79 oraz wyrok NSA z 8 lutego 1996 r., SA/Gd 327/95). Do takich naruszeń zalicza się między innymi naruszenie przepisów wyznaczających kompetencje do wydania aktu lub brak podstawy prawnej, bądź naruszenie przepisów prawa ustrojowego lub przepisów prawa materialnego przez wadliwą ich wykładnię oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał, jeżeli na skutek tego naruszenia zapadła uchwała innej treści, niż gdyby naruszenie to nie wystąpiło (vide: M. Stahl, Z. Kmieciak "Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny" w: Samorząd terytorialny 2001, z. 1-2, s. 101-1023). O istotnym naruszeniu prawa można zatem mówić wówczas, gdy naruszenie dotyczy przepisów prawa ustrojowego, materialnego czy procedury podejmowania aktów (por. wyroki NSA z 11 lutego 1998 r., II SA/Wr 1459/97; z 26 lipca 2012 r., I OSK 679/12). Stwierdzenie nieważności uchwały może nastąpić więc tylko wtedy, gdy pozostaje ona w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawa, co jest oczywiste oraz wynika wprost z treści tego przepisu. Nie jest zatem konieczne rażące naruszenie, warunkujące stwierdzenie nieważności decyzji czy postanowienia, o jakim mowa w art. 156 § 1 k.p.a. Za nieistotne naruszenie prawa należy natomiast uznać takie naruszenie, które jest mniej doniosłe w porównaniu z innymi przypadkami wadliwości, jak np. nieścisłość prawna czy też błąd, który nie ma wpływu na istotną treść aktu organu gminy. Takie naruszenia są jedynie przesłanką do wskazania, że akt został wydany z naruszeniem prawa, ale nie stanowią przesłanki do stwierdzenia jego nieważności. Jak stanowi art. 18 ust. 2 pkt 3 u.s.g. do wyłącznej właściwości rady gminy należy powoływanie i odwoływanie skarbnika gminy, który jest głównym księgowym budżetu – na wniosek wójta. Ilekroć w ustawie jest mowa o wójcie, należy przez to rozumieć także burmistrza oraz prezydenta miasta (art. 11a ust. 3 u.s.g.). Przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie określają w ogóle kryteriów merytorycznych podjęcia uchwały w sprawie odwołania skarbnika, wprowadzając jedynie regułę proceduralną, że odwołanie następuje na wniosek wójta (art. 18 ust. 2 pkt 3). Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 1 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1469/04, wymóg wniosku wójta o odwołanie, ma chronić wójta przed podejmowaniem przez radę uchwał o odwołaniu lub powołaniu określonych osób na stanowisko skarbnika wbrew jego woli. Wynika to z charakteru funkcji skarbnika, który jest głównym księgowym budżetu. Wskazane osoby są pracownikami o wyjątkowym statusie zawodowym, zwłaszcza w kontekście zadań i funkcji organu wykonawczego i trudno byłoby przyjmować, że wójt mógłby być pozbawiony wpływu na obsadę tak istotnych w gminnej strukturze organizacyjnej stanowisk. Uchwała rady gminy w tym przedmiocie jest źródłem stosunku pracy z powołania. Do podjęcia przez radę uchwały w przedmiocie powołania/odwołania skarbnika konieczny jest zatem wniosek wójta o charakterze personalnym, czyli dotyczący wyłącznie obsady stanowiska, a nie jego utworzenia, ponieważ stanowisko sekretarza gminy jest obligatoryjne. Uchwała rady gminy w tej sprawie, podjęta bez wniosku wójta, niezgodnie z jego wnioskiem lub z własnej inicjatywy rady, jest dotknięta wadą powodującą jej nieważność. Skuteczne odwołanie skarbnika przez radę gminy wymaga więc wniosku wójta. Wniosek o odwołanie skarbnika nie jest obwarowany żadnymi ustawowymi wymogami formalnymi (nie wymaga formy pisemnej) ani ograniczeniami przedmiotowymi. A zatem w gestii wójta jest to, czy, w jakiej formie i z jakich przyczyn wniosek taki zostanie skierowany do rady gminy, która to dokona oceny jego skuteczności. Uchwała rady gminy o odwołaniu skarbnika ze stanowiska rodzi jednocześnie skutek w postaci rozwiązania stosunku pracy z powołania (por. art. 70 k.p.). W ocenie sądu Rada Miejska w Żarnowie podejmując zaskarżoną uchwałę błędnie uznała, że przedłożona jej kopia pisma Burmistrza o odwołanie skarbnika, które nie zostało opatrzone datą, zarejestrowanego 6 maja 2024 r., faktycznie stanowi jego skutecznie złożony wniosek o odwołanie skarbnika (protokół z posiedzenia III sesji nadzwyczajnej Rady Miejskiej w Żarnowie z 10 czerwca 2024 r.). Z akt sprawy wynika, że Burmistrz sporządził pismo bez daty, które zawierało wniosek o odwołanie skarbnika. Następnie pismo to złożył w Biurze Rady Miejskiej, lecz nie wyraził woli jego zarejestrowania i nadania mu dalszego biegu. Nie uzewnętrznił takiej woli. W czasie gdy pismo to znajdowało się w Biurze Rady Miejskiej została sporządzona jego kserokopia, którą poświadczył za zgodność z oryginałem Zastępca Burmistrza D.K. Oryginał pisma został zwrócony Burmistrzowi. Rada podjęła zatem zaskarżoną uchwałę, w sytuacji gdy jako wniosek Burmistrza o odwołanie skarbnika zostało zarejestrowane na polecenie Przewodniczącego Rady Miejskiej w Żarnowie S.P. poświadczona za zgodność z oryginałem przez Zastępcę Burmistrza D.K. kopia pisma bez daty, które zostało zwrócone Burmistrzowi (w aktach sprawy świadczące o tym: oświadczenia z 28 czerwca 2024 r. D.K. i P.S., pismo poświadczone za zgodność z oryginałem przez D.K., oświadczenia z 10 lipca 2024 r. S.B. i M.K., protokół z posiedzenia III Sesji – nadzwyczajnej Rady Miejskiej w Żarnowie 10 czerwca 2024 r. w Domu Kultury w Żarnowie). Zaskarżona uchwała została zatem faktycznie podjęta w oparciu o poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pisma Burmistrza bez daty, co potwierdziła na rozprawie 6 grudnia 2024 r. pełnomocnik organu administracji. Należy podkreślić, że z akt sprawy wynika, że Burmistrz już 7 maja 2024 r. złożył pismo opatrzone datą 6 maja 2024 r., w którym domagał się wycofania wniosku o odwołanie skarbnika oraz wskazywał, że nie został on faktycznie złożony, gdyż nie został zarejestrowany. W ocenie sądu, o braku wniosku w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały świadczy samo uzasadnienie zaskarżonej uchwały, w którym stwierdzono, że potwierdzeniem złożenia wniosku jest właśnie pierwsze zdanie pisma z 6 maja 2024 r. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżona uchwała faktycznie została podjęta bez wniosku Burmistrza. Została zatem podjęta z naruszeniem prawa, które to naruszenie stanowi wadę powodującą jej nieważność w całości. Z tych względów sąd, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.). bg