III SA/Łd 856/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 196 (sto dziewięćdziesiąt sześć) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 14 sierpnia 2018 r., pod pozycją 3714. W dniu 16 sierpnia 2018 roku A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] roku (doręczoną stronie skarżącej w dniu 16 lipca 2018 roku) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Zarządzeniem z 4 października 2018 r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Łodzi wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 p.p.s.a. w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej 8 października 2018 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 57 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. Nr 2018. 1302 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zgodnie zaś z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wnosząc skargę do sądu administracyjnego nie załączyła dokumentu wskazującego umocowanie J. W. do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej i dlatego stosownie do przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. zarządzeniem przewodniczącego wydziału wezwana została do złożenia dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższy termin upłynął bezskutecznie 15 października 2018 roku i do dnia dzisiejszego strona nie uzupełniła braków skargi. Wskazać również należy, że z obowiązku złożenia powyższych dokumentów nie zwalnia złożenie odpisu KRS skarżącej spółki do akt postępowania administracyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został również pogląd, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym, co w konsekwencji powoduje niemożność odrzucenia skargi z powodu niewywiązania się tego obowiązku. Nie można również uznać, że są to fakty znane sądowi z urzędu (por. postanowienia NSA: z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2737/13, z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FSK 654/14, z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt I FSK 2007/14). Wobec tego, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, iż Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. e.o.