III SA/Łd 859/14

PostanowienieWSA w Łodzi2014-11-24

Skład orzekający: Monika Krzyżaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej jest wystarczająco uzasadniony, gdy skarżący jedynie stwierdza brak środków finansowych na zapłatę zobowiązania?
Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji, jeśli skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo stwierdzenie braku środków finansowych na zapłatę zobowiązania nie jest wystarczającym uzasadnieniem dla udzielenia ochrony tymczasowej.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W ramach skargi złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go brakiem środków finansowych na zapłatę zobowiązania. Organ administracji odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A R o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A R na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A R wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia[...] r. wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. W skardze pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. Jako podstawę prawną wniosku wskazał przepis art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., a w przypadku nieuwzględnienia wniosku przez organ administracji publicznej, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadniając przedmiotowy wniosek pełnomocnik skarżącej wskazał, że skarżąca nie dysponuje możliwościami finansowymi, które pozwoliłby zapłatę nałożonego na nią obowiązku. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia[...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012r. poz. 270) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3) Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto uzasadnienie złożonego wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/14; z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1539/14; z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14; z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14; z dnia 20 maja 2014 r.; sygn. akt II GSK 1020/14,www.cbois.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony. Wnosząc o udzielenie ochrony tymczasowej pełnomocnik skarżącej ograniczył się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że jego mocodawczyni nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na zapłatę nałożonego na nią obowiązku. Tym samym w ocenie Sądu skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności mogących spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. k.p.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło