III SA/Łd 881/14

Dnia 24 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 roku sprawy ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 7b ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. z 2010r. Dz.U. nr 193 poz. 1287 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001r., nr 38 poz. 454 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. W. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. W dniu 26 czerwca 2013r. A. W. wystąpił do Głównego Geodety Kraju z wnioskiem aby Starosta [...] przywrócił poprawny opis granic działki nr 311, tj. z operatu [...] lub wykonał inne czynności, które usuną błędne zapisy i wprowadzą przebieg granicy zgodnie z operatem z założenia ewidencji gruntów z 1962 r. W dniu 29 października 2013r. Główny Geodeta Kraju przekazał powyższe pismo Staroście [...], wskazując jednocześnie, że pismo zawiera wniosek o zmianę w ewidencji gruntów. Decyzją z [...] nr [...] Starosta [...] odmówił wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów obrębu [...], gm. [...] zgodnie z wnioskiem A. W. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że południowa granica działki nr 311 położonej w obrębie [...] gm. [...] wykazana została w ewidencji gruntów i budynków na podstawie operatów podziałowych działki nr 312 na działki nr 312/2, 312/3, 312/4, 312/5, 312/6, 312/7, 312/9, 312/10, 312/11, 312/12, 312/13, 312/14, 312/15 i 312/16. Operaty te zostały przyjęte do zasobu za nr ewidencyjnymi [...],[...] i [...] i zatwierdzone zostały decyzjami administracyjnymi. Zdaniem organu istnienie sporu granicznego A. W. potwierdził w licznych pismach kierowanych do organu. Poprzedni jednak właściciel działki nr 311 przebiegu granicy pomiędzy działką nr 311 a 312 nie kwestionował, o czym świadczy podpis na protokole przyjęcia granic nr [...].Organ podkreślił, że wprowadzenie zmian w operacie ewidencyjnym polega na uwidocznieniu bezspornych danych o gruntach. W przypadku natomiast sporu granicznego postępowanie winno być prowadzone w trybie rozgraniczenia nieruchomości, które służy ustaleniu przebiegu granic oraz określeniu położenia punktów i linii granicznych, utrwaleniu tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzeniu dokumentów stanowiących podstawę dokonania zmian w operacie. Strona w toku postępowania była wielokrotnie informowana, że południowa granica działki nr 311 może być ustalona tylko w postępowaniu rozgraniczeniowym. Od powyższej decyzji A.W. złożył odwołanie. Wskazał, że operat nr [...] stanowi obowiązującą cześć kartograficzną operatu ewidencji gruntów obrębu [...] . Współrzędne obliczone w operacie opisują północną granicę działki nr 311 oraz działek sąsiednich, tj. 310,309, 308.... i kilkuset innych działek w danym obrębie. Zdaniem skarżącego nie może być tak, że równocześnie współrzędne obliczone w operacie nr [...] nadają się do opisu punktów granicznych północnej granicy działki nr 311 oraz kilkuset innych działek położonych w tym obrębie, a nie nadają się opisu części południowej granicy działki nr 311. Podkreślił, że przedmiotem jego żądania jest tylko wprowadzenie zmian w części kartograficznej operatu ewidencji gruntów. Wskazał, że dane zawarte w rejestrze dotyczące działki nr 311 są prawidłowe, tj. są zgodne z operatem do założenia ewidencji gruntów i wykazy zmian danych ewidencyjnych są w tym przypadku zbędne. Podział nieruchomości sąsiedniej, wykonany zdaniem skarżącego błędnie nie może mieć wpływu na prawo własności jego nieruchomości. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy wskazał, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że ewidencja gruntów w obrębie [...] została założona w latach sześćdziesiątych — operat nr [...].. Z informacji Starosty wynika, iż granice działek wykazano wówczas według stanu władania (wskazań zainteresowanych stron). W roku 1996 dokonano podziału działki sąsiedniej 312 - operat [...], a w latach następnych dokonano kolejnych podziałów działki 312 - operaty [...] i [...] .Podziały te zostały zatwierdzone stosownymi decyzjami administracyjnymi i zostały ujawnione w operacie ewidencji gruntów i budynków. W roku 2004 na zlecenie Starosty został wykonany operat nr [...], który dotyczył opracowania mapy wektorowej (numerycznej) dla obrębu [...] .Z przeprowadzonej przez organ odwoławczy kontroli ww. operatu wynika, że prace terenowe dotyczyły jedynie odnalezienia i pomiaru zachowanej osnowy geodezyjnej. Przy czym, jak wynika z dziennika robót załączonego do opracowania, wykonawca na podstawie pomiaru kontrolnego stwierdził duże rozbieżności współrzędnych punktów osnowy pomiarowej. W trakcie wykonywania opracowania nie przeprowadzono żadnych pomiarów granic w terenie. Współrzędne punktów granicznych działek zostały obliczone w oparciu o operat założenia ewidencji gruntów z 1962 r. oraz operaty jednostkowe znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W przypadku braku lub sprzecznych danych w wykorzystywanych operatach, część współrzędnych punktów granicznych działek nie można było obliczyć i współrzędne te przyjęto z wektoryzacji rastra mapy ewidencyjnej. Opracowanie to bazuje na dokumentacji z założenia ewidencji gruntów i operatach jednostkowych, lecz są to tylko dane przetworzone (przeliczone) bez żadnych pomiarów i kontroli terenowej w zakresie punktów granic. Tak ujawnione granice nie spełniają obowiązujących kryteriów dokładności (błąd 10 cm) a pełnią raczej jedynie rolę poglądową, podobnie jak dotychczasowe mapy analogowe. Ponadto na mapie nie uwzględniono danych z operatu podziałowego działki 312 nr [...] i wykonawca powierzchnie działki 311 obliczył na podstawie tylko czterech punktów o numerach 1340,1341,980,981 i nie biorąc pod uwagę punktów pośrednich na granicy pomiędzy działkami 311 i 312 wynikających z operatów podziałowych działki 312. Organ podkreślił, że z wyjaśnień Starosty wynika, że przedmiotowa mapa numeryczna nie została ujawniona w operacie ewidencji gruntów i budynków, gdyż nie spełniała wymagań rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zarówno pod względem dokładności ujawnionych punktów granicznych i w konsekwencji powierzchni działek ewidencyjnych a ponadto nie zawierała wykazów zmian danych ewidencyjnych. W roku 2010 na zlecenie A. W. geodeta L. O. wykonał wznowienie znaków granicznych działki 311 ( nr [...]). Z powyższej dokumentacji wynika, że matematyczny opis granic przyjętych do podziału w operacie podziałowym nr [...] nie jest zgodny z danymi wynikającymi z operatu z założenia ewidencji gruntów nr [...], co w konsekwencji spowodowało przesunięcie punktów granicznych i w rezultacie południowo zachodni narożnik działki 311 oznaczony numerem 983 zgodnie z operatem podstawowym i tożsamy punkt oznaczony numerem 245 w operacie podziałowym różnią się o 0,82 m. Również w narożniku południowo wschodnim różnica pomiędzy odpowiednimi punktami o numerach 1339 i 350 wynosi 0,59 m. Analizując dokumentację wykonaną przez L. O. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz Główny Geodeta Kraju stwierdzili, że wobec rozbieżności danych opisujących przebieg południowej granicy działki nr 311, ustalenie granicy powinno nastąpić w postępowaniu rozgraniczeniowym, a nie w trybie wznowienia punktów granicznych. Powyższy operat nie został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W roku 2010 geodeta T. R. na zlecenie A.W. wykonał mapę do celów projektowych (nr ewid. [...]), na której granice działki nr 311 wykazał zgodnie z danymi z mapy numerycznej, a nie z danymi z obowiązującego operatu ewidencji gruntów. Doprowadziło to do sytuacji, że na mapie do celów projektowych została zmieniona południowa granica działki 311, bez przeprowadzenia stosownych zmian w operacie ewidencji gruntów. W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek A.W. w sprawie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków, polegającej na przywróceniu przebiegu granic pomiędzy działkami nr 311 i 312 zgodnie z operatem nr [...] (mapa numeryczna). W myśl § 47 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w przypadku gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej postępowanie administracyjne. Zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje z urzędu lub na wniosek uprawnionych podmiotów (§ 46 ust. 1), między innymi na podstawie opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych ( § 46 ust.2 pkt 2). Z przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych wynika, że operat opracowania mapy numerycznej nr [...], który według wnioskodawcy miał być podstawą dokonania żądanej przez niego zmiany - z powodu nie spełnienia wymagań pod względem dokładności określenia punktów granicznych i powierzchni działek - nie został ujawniony w operacie ewidencji gruntów i budynków. Do operatu nie są załączone również wykazy zmian danych ewidencyjnych, o których mowa w § 46 ust.2 pkt 2 rozporządzenia. Zasadniczą kwestią w rozpatrywanej sprawie jest przebieg południowej granicy działki 311 położonej w obrębie [...]. Obecnie przebieg tej granicy w ewidencji gruntów i budynków jest wykazany na podstawie danych z operatów podziałowych o numerach [...],[...] i [...] dla działki 312. Na podstawie posiadanych dokumentów ustalono, że przebieg granicy wynikający z dokumentacji podziałowej jest odmienny od przebiegu granicy ujawnionej w operacie ewidencji gruntów i budynków na podstawie dokumentacji do założenia ewidencji gruntów w 1962 r. Ze względu na brak jednoznacznych danych określających granicę pomiędzy działkami nr 311 i nr 312 wprowadzenie żądanych zmian do operatu jest niezasadne. Zdaniem organu odwoławczego uniemożliwia to również istniejący spór graniczny, ponieważ Starosta jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie jest właściwy do rozstrzygania sporów w tym zakresie. Granica nieruchomości wyznacza zasięg przysługiwania do niej prawa własności, dlatego spór o tę granicę jest w istocie sporem o zasięg prawa własności, którego rozstrzygnięcie nie należy do postępowania ewidencyjnego, lecz rozgraniczeniowego w sposób określony przez ustawodawcę w art. 29 i następnych ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. W. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 8 K.p.a. oraz naruszenie art. 20 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z § 44 pkt 1 i 2 i § 36 i 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w toku prowadzonego postępowania organ nie wyjaśnił zasadniczych kwestii w niniejszej sprawie, tj. jakie współrzędne opisują obecnie północną granicę działki nr 311, jakie współrzędne opisują obecnie granice działek sąsiednich, tj. nr 310, 309, 308, 307, jakie współrzędne opisywały południową granicę działki nr 311 w latach 2004-2010, czy jest równocześnie możliwe, że współrzędne obliczone w operacie nr [...] nadają się do opisu punktów granicznych kilkuset działek w obrębie, w tym północnej granicy działki nr 311, a nie nadają się opisu południowej granicy działki nr 311. Wskazał, że nie rozumie dlaczego wszystkie analizowane operaty geodezyjne zawierają w ocenie ŁWINGiK błędy, a mimo to zostały przyjęte do zasobu. Zdaniem skarżącego organ I instancji pomija operat mapy numerycznej nr [...] wykonany na zlecenie Starosty, przyjęty do zasobu, obejmujące oprócz obrębu [...] także obręb [...],[...],[...],[...],[...] i [...]. Ponadto podniósł, że w latach 2009-2010 geodeci otrzymywali różne bazy punktów granicznych, a w "zaświadczeniu z dnia 21 lutego 2011r." (k nr 14 akt sądowych) Starosta [...] zaświadczył, że w latach 2009-2010 nie dokonano żadnych zmian dotyczących południowej granicy działki nr 311, położonej w [...], obręb 35 [...], gm. [...]. W odpowiedzi na skargę[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...]wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficznego (Dz.U. nr 193 z 2010r. poz.1287 z późn. zm.) zwane dalej p.g i k. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoje Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38 poz.454). Zgodnie z treścią art.20 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów – ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; Zgodnie z treścią art.24 ust.1 cytowanej ustawy informacje, o których mowa w art.20 ust.1 zawiera operat ewidencyjny. W myśl § 12 ust.1 rozporządzenia z 29 marca 2001r. prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie: 1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych, 2) prawomocnych orzeczeń sądowych, 3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, 4) ostatecznych decyzji administracyjnych, 5) dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, 6) umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2. Zgodnie z treścią § 36 wymienionego rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków, 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji, 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Zgodnie z treścią § 46 ust.1 rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. W myśl § 46 ust.2 rozporządzenia z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, 3) dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem żądania skarżącego jest wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków polegających na przywróceniu opisu południowej granicy działki nr 311 w części kartograficznej operatu zgodnie z operatem nr [...] Należy zaznaczyć, iż ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji będącej odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości. Zawiera ona dane wynikające z tytułu własności lecz nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości. Potwierdza ona jedynie stan prawny zaistniały wcześniej. Ewidencja gruntów pełni wyłącznie funkcje informacyjne – techniczne. Nie rozstrzyga natomiast sporów o prawa do gruntów ani nie nadaje tych praw. Poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. Decyzja w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji nie może rozstrzygać żadnej kwestii spornej związanej z ustaleniem tytułu własności. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lutego 1993r. w sprawie II S.A. 1155/92 (ONSA nr 2 z 1994r. poz.61), z dnia 20 sierpnia 1998r. w sprawie II S.A. 766/98 (Lex nr 41298), z dnia 27 października 1998r. w sprawie II S.A. 1094/98 (Lex nr 41305), z dnia 20 listopada 1998r. w sprawie II S.A. 914/98 (Lex nr 41816) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z 25 października 2007r. w spr. II SA/Bk 557/07 (Lex nr 440495) i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 22 czerwca 2007r. w spr. IV SA/Wa 698/07 (Lex nr 351329). Podkreślić należy, iż zmiany w ewidencji gruntów wprowadza się tylko na podstawie tytułów prawnych wykazanych w odpowiednich dokumentach czyli na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, innych aktów normatywnych oraz na podstawie innych dokumentów wymienionych w § 46 ust.2 rozporządzenia z 29 marca 2001r. Podmiot zgłaszający zmiany w ewidencji obowiązany jest dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia żądanych zmian przy czym muszą to być dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji kwestionowanych danych. Innymi słowy zapis w ewidencji może być zmieniony tylko na podstawie później wydanych dokumentów urzędowych, przedstawiających w sposób odmienny od istniejącego w ewidencji zapisu stanu prawnego danego gruntu. Nie można natomiast zmienić zapisu w ewidencji w oparciu o dokumenty sporządzone wcześniej tzn. przed wprowadzeniem do ewidencji kwestionowanych zapisów. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z 14 listopada 2007r. w spr. I OSK 1488/06, z 11 marca 2008r. w spr. I OSK 350/07, z 17 kwietnia 2012r. w spr. I OSK 494/11, z 10 lutego 2003r. w spr. II SA 1478/01, z 7 grudnia 2007r. w spr. I OSK 1716/06. Z przepisu § 36 rozporządzenia z 29 marca 2001r. wynika, że w ewidencji gruntów wykazuje się przebieg granic działek ewidencyjnych na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej w postępowaniach określonych w tym przepisie. Tylko zatem w oparciu o dokumentację przyjętą do zasobu geodezyjnego można wykazać w ewidencji przebieg granic działek ewidencyjnych. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że południowa granica działki nr 311 została wykazana w ewidencji na podstawie operatów podziałowych działki nr 312 nr [...],[...] i [...]. Operaty te zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i zatwierdzone decyzjami administracyjnymi. Skarżący żądał ustalenia przebiegu południowej granicy działki nr 311 na podstawie operatu nr [...]. Operat ten dotyczył opracowania mapy wektorowej (numerycznej) dla obrębu [...]. Mapa ta nie spełniała kryteriów dokładności i nie uwzględniała danych z operatu podziałowego działki 312 nr [...]. Nie została ona ujawniona w operacie ewidencji gruntów i budynków z uwagi na niespełnienie wymogów rozporządzenia z 29 marca 2001r. pod względem dokładności ujawnionych punktów granicznych i w konsekwencji powierzchni działek ewidencyjnych a ponadto nie zawierała wykazów zmian danych ewidencyjnych. Skoro operat ten nie został ujawniony w ewidencji gruntów z powodu wyżej wymienionych nieprawidłowości to nie może obecnie stanowić podstawy zmiany danych ewidencyjnych w sposób określony w żądaniu skarżącego. Dodać należy, iż w 2010 r. na zlecenie A.W. geodeta uprawniony wykonał wznowienie znaków granicznych działki nr 311. Wobec jednak rozbieżności danych opisujących przebieg południowej granicy działki 311 operat ten nie został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organy administracji uznały wówczas, iż ustalenie południowej granicy działki nr 311 winno nastąpić w postępowaniu rozgraniczeniowym a nie w trybie wznowienia punktów granicznych. Wykazanie przebiegu granic działek w ewidencji jest możliwe jedynie na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego zaś wszelkie zmiany w ewidencji wprowadza się tylko na podstawie dokumentów wymienionych w § 46 ust.2 rozporządzenia z 29 marca 2001r. Skarżący nie przedstawił żadnych takich dokumentów. Brak było zatem podstaw do wprowadzania zmian w ewidencji gruntów. Organy administracji trafnie odmówiły uwzględnienia żądania A.W. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że istnieje spór co do prawidłowego przebiegu granicy pomiędzy działkami 311 i 312. Współwłaściciele działki 312 złożyli bowiem oświadczenie, że nie wyrażają zgody na zmianę granic w sposób zaproponowany przez skarżącego. W ich ocenie przebieg granicy ujawniony w ewidencji gruntów jest prawidłowy. Skoro istnieje spór co do przebiegu granicy pomiędzy działkami 311 i 312 to winien on zostać rozstrzygnięty w postępowaniu rozgraniczeniowym a nie w postępowaniu o dokonanie zmian zapisów danych w ewidencji gruntów. Wszelkie zmiany danych ewidencyjnych muszą mieć bowiem charakter bezsporny a można to osiągnąć przez dokonanie ich rejestracji w sposób przewidziany w rozporządzeniu z 29 marca 2001r. Organ prowadzący ewidencję gruntów nie może samodzielnie rozstrzygać kwestii związanych z prawem do nieruchomości. Poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić swoich praw właścicielskich zaś decyzja w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji nie może rozstrzygać żadnej kwestii spornej związanej z ustaleniem tytułu własności. W postępowaniu rozgraniczeniowym ustala się przebieg granic nieruchomości przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalanie tych punktów znakami granicznymi oraz sporządza się odpowiednie dokumenty. Czynności te są wykonywane w postępowaniu przed organem administracji i ewentualnie przez sądem powszechnym. W tym też postępowaniu ustalany jest przebieg granic nieruchomości i skarżący będzie miał możliwość wykazania, że przebieg południowej granicy jego działki jest odmienny niż wynika to z zapisów w ewidencji gruntów. Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przebieg granicy pomiędzy działkami 311 i 312 został wykazany w ewidencji gruntów na podstawie trzech operatów podziałowych działki nr 312, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, o których mowa w § 36 i § 46 ust.2 rozporządzenia z 29 marca 2001r., które stanowiłyby podstawę do zmiany danych ewidencyjnych. W związku z czym organy administracji słusznie odmówiły dokonania zmian zapisów w ewidencji. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę. Zebrany materiał dowodowy wskazuje, że w dniu 8 czerwca 2014r. zmarł uczestnik postepowania B. S. (k.128 akt sądowych). Zgon nastąpił po wydaniu decyzji przez organ I instancji a przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Jak wynika z aktu poświadczenia dziedziczenia z 2 lipca 2014r. jedynym spadkobiercą została żona T. S. także uczestnik postępowania (k.148-149 akt sądowych). T. S. występowała zatem w podwójnej roli a mianowicie jako uczestnik postępowania oraz jako następca prawny zmarłego męża. W związku z czym nie zachodziła konieczność zawieszania postępowania z powodu śmierci B. S. ab/