III SA/Łd 894/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi "A" Spółki jawnej z siedzibą w P na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia[...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżącej "A" Spółki jawnej z siedzibą w P z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) złotych, zaksięgowaną w dniu 3 listopada 2014 r. pod poz. 4244. "A" Spółka jawna z siedzibą w P wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Zarządzeniem z dnia 23 października 2014 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącą spółkę do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji (KRS, statut) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wezwanie do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji doręczono skarżącej spółce w dniu 31 października 2014 r. Brak ten nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Właściwe zastosowanie tych przepisów daję sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeżeli zatem stroną skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to do skargi należy dołączyć również dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoby wnoszące skargę były upoważnione do dokonania tej czynności w jej imieniu. Istotą takiego dokumentu jest wskazanie (określenie) podmiotu umocowanego do reprezentacji. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. W przypadku spółki kapitałowej uznaje się, że jest to aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r., II FSK 615/06; na temat aktualności odpisu z KRS zob. uchwałę SN z dnia 8 listopada 2007 r., III CZP 92/07, publik. OSNC z 2008 r. nr 11, poz. 126). Dokumentem takim może także być dokument potwierdzający umocowanie do działania w imieniu spółki. Brak tego rodzaju dokumentów stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. np. postanowienie NSA z 26 września 2013 r., I GSK 1346/13). Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje natomiast skutek w postaci odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wobec doręczenia stronie skarżącej wezwania do usunięcia braku formalnego skargi w dniu 31 października 2014 r., siedmiodniowy termin do wykonania wezwania zakończył swój bieg w dniu 7 listopada 2014 r. (w piątek). Brak ten nie został jednak usunięty ani w powyższym terminie, ani później. Skarżąca spółka nie złożyła ani odpisu z KRS, ani żadnego innego dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób jej reprezentacji. Skutkiem uchybienia temu terminowi jest – stosownie do powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec odrzucenia skargi, należało skarżącej spółce zwrócić uiszczony wpis sądowy. Stosownie bowiem do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu. k.p.