III SA/Łd 920/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z dnia [...]r. nr[...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę. J K wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia[...]r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 16 września 2015r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi pomimo tego, że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo w dniu 21 września 2015r., powtórne awizo w dniu 29 września 2015r., nie została podjęta w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia. W związku z tym przesyłka ta została zwrócona sądowi w dniu 7 października 2015r. Skarżący nie podpisał skargi, nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi i nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi formalne, jakim powinny odpowiadać pisma procesowe w postępowaniu sądowym określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W orzecznictwie i w doktrynie nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza jego pochodzenie od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. Podpis wnoszącego pismo musi być własnoręczny, tj. stanowić znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację (por. np. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298). Wyjątek od tej zasady określa art. 46 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Brak tak rozumianego podpisu jest wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 in initio w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i uzasadnia wezwanie do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu strony następuje dopiero wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie tego braku, pomimo prawidłowego wezwania do jego usunięcia (vide: postanowienia NSA: z dnia 5 czerwca 2007r., II FSK 708/06; z dnia 26 stycznia 2011r., II FSK 2207/10; z dnia 12 grudnia 2005r., l GSK 2703/05; z dnia 4 lipca 2013r., II FSK 2153/12). W rozpatrywanej sprawie sytuacja, o jakim stanowi art. 46 § 4 p.p.s.a., nie ma jednakże miejsca, a skarga nie została podpisana przez skarżącego. Natomiast w myśl art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis. Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, wobec nie zastania strony skarżącego pod wskazanym w skardze adresem, doręczono w sposób zastępczy poprzez pozostawienie odpisu zarządzenia w placówce doręczyciela. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis art. 73 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Niepodjęcie przesyłki w terminach określonych w powołanych przepisach i skutkujące jego zwrotem do nadawcy – sądu, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. powoduje przyjęcie domniemania doręczenia przesyłki adresatowi z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1. Z akt sądowych, w szczególności z pisma InPost z dnia 30 listopada 2015r. wraz ze zwrotnym potwierdzeniem doręczenia pisma sądowego, wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego została po raz pierwszy awizowana w dniu 21 września 2015r., o czym pozostawiono informację (awizo) w skrzynce oddawczej adresata o terminie i miejscu jej odbioru. Po raz kolejny awizowano przesyłkę w dniu 29 września 2015r. W tej sytuacji uznać należało, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 5 października 2015r. (w poniedziałek). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zakończył zatem swój bieg w dniu 12 października 2015r. (w poniedziałek). Pomimo upływu tego terminu skarżący nie podpisał skargi, nie złożył podpisanego egzemplarza skargi i nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Z akt nie wynika też niemożność podpisania przez skarżącego skargi. Skutkiem nieusunięcia wskazanych braków w powyższym terminie jest – stosownie do powołanych art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. k.p.