III SA/Łd 937/13

Dnia 28 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. O. o przywrócenie terminu do złożenia urzędowego formularza "PPF" w sprawie ze skargi P. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w spawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia urzędowego formularza "PPF". Postanowieniem z dnia 17 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 937/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę P. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w spawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 29 października 2013 roku. W piśmie z dnia 4 listopada 2013 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi i zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 8 listopada 2013 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wraz z urzędowym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 listopada 2013 roku. Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Odpis zarządzenia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 27 grudnia 2013 roku. W dniu 31 grudnia 2013 roku skarżący złożył pismo zatytułowane "sprzeciw", w którym wniósł m.in. o przywrócenie terminu do złożenia urzędowego formularza "PPF", ponieważ nie stać go na poniesienie kosztów postępowania. Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2014r. sędzia sprawozdawca potraktował pismo procesowe skarżącego z dnia 31 grudnia 2013 roku zatytułowane "sprzeciw" jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia urzędowego formularza "PPF". Ponadto wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu poprzez podanie okoliczności uprawdopodabniających zasadność przywrócenia terminu, tj. przedstawienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia urzędowego formularza "PPF", pouczając jednocześnie skarżącego o treści art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. Odpis powyższego zarządzenia wraz z urzędowym formularzem "PPF" został doręczony skarżącemu w dniu 16 stycznia 2014 roku. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przywrócenie terminie do złożenia urzędowego formularza "PPF" i nie nadesłał formularza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 85 p.p.s.a. jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 p.p.s.a. warunkiem sine qua non do przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. W orzecznictwie niejednokrotnie podkreśla się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por. post. NSA z 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 465/10). W przedmiotowej sprawie sąd nie znalazł argumentu, który pozwoliłby na zastosowanie art. 86 § 1 p.p.s.a,. Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia z dnia 13 grudnia 2013 roku o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 27 grudnia 2013 roku. W dniu 31 grudnia 2013 roku skarżący złożył pismo zatytułowane "sprzeciw", w którym wniósł m.in. o przywrócenie terminu do złożenia urzędowego formularza "PPF", ponieważ nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2014r. sędzia sprawozdawca potraktował pismo procesowe skarżącego z dnia 31 grudnia 2013 roku zatytułowane "sprzeciw" jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia urzędowego formularza "PPF". Ponadto wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu poprzez podanie okoliczności uprawdopodabniających zasadność przywrócenia terminu, tj. przedstawienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia urzędowego formularza "PPF", pouczając jednocześnie skarżącego o treści art. 87 p.p.s.a. Odpis powyższego zarządzenia wraz z urzędowym formularzem "PPF" został doręczony skarżącemu w dniu 16 stycznia 2014 roku. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia urzędowego formularza "PPF" i nie nadesłał formularza. Oceniając przedstawione okoliczności faktyczne w kontekście przesłanek uprawniających do przywrócenia terminu sąd doszedł do wniosku, że strona nie wykazała podstawowej przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu, jaką jest brak winy w jego uchybieniu. Należy wyjaśnić, że wymóg uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, zawarty w art. 87 § 2 p.p.s.a., jest niezbędną przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie, który podlega ocenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2007 r. sygn. akt II FZ 353/07). Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, które miały bezpośredni wpływ na przekroczenie terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na obowiązku dochowania przez stronę należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 12 stycznia 2011r., sygn. akt I OZ 997/10 kryterium należytej staranności należy rozumieć obiektywnie - takiej staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Nie jest także możliwe, aby strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W ustalonych przez sąd okolicznościach faktycznych nie może być mowy o zastosowaniu dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a., albowiem skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez podanie okoliczności uprawdopodabniających zasadność przywrócenia terminu, tj. przedstawienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia urzędowego formularza "PPF" i nie nadesłał urzędowego formularza PPF. Z przytoczonych wyżej względów sąd na podstawie art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. a.ł.