III SAB/Łd 49/22

PostanowienieWSA w Łodzi2022-03-18

Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie postępowania skargowego, prowadzonego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do jego właściwości. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania skargowego, prowadzonego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie są decyzjami administracyjnymi, postanowieniami ani innymi aktami lub czynnościami podlegającymi kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym skarga na bezczynność organu w zakresie prowadzenia postępowania skargowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w przedmiocie bezczynności policjantki, zarzucając ukrywanie przestępstw. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że pismo skarżącego dotyczy postępowania skargowego prowadzonego na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, a działania w tym trybie nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Sąd administracyjny rozpoznał kwestię dopuszczalności skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 18 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w przedmiocie bezczynności policjantki postanawia: odrzucić skargę. e.o. Z. S. (dalej: skarżący) 23 lutego 2022 r. wniósł, za pośrednictwem KWP w Ł., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. (dalej: organ) w przedmiocie bezczynności policjantki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że 10 lutego 2022 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. wpłynęła skarga Z.S. na, jak wywnioskował organ z jej nieczytelnej treści, "skandaliczną udokumentowaną totalną bezczynność bezkarnej policjantki podinsp. A. J. [...], sabotaż pracy, łamanie prawa, dręczenie psychiczne". Do skargi skarżący załączył kopię pisma z 20 grudnia 2021 r., w którym sformułował zarzut ukrywania przestępstw popełnianych przez D.i T. P.oraz wniósł o ściganie, aresztowanie, wydalenie z Policji insp. D. D. oraz całego kierownictwa KMP w Ł., ściganie i aresztowanie D. i T. P. oraz o ściganie całego kierownictwa VII KP KMP w Ł.. Zdaniem organu, z analizy treści pisma skarżącego zatytułowanego "Skarga" wynika, iż podnoszona "bezczynność" związana z reakcją organu administracji na działania wymienionych w piśmie emerytowanych funkcjonariuszy Policji nie dotyczy żadnej z form działania administracji podlegającej kognicji sądów administracyjnych. Organ dodał, że każda korespondencja Z. S., której wpływ odnotowywano w KWP w Ł. była przekazywana do dalszego procedowania do Komendanta Miejskiego Policji w Ł., a w Wydziale Kontroli KWP w Ł. były wdrażane czynności w ramach administracyjnego postępowania skargowego. O przekazaniu korespondencji lub sposobie załatwienia skarg każdorazowo skarżący był pisemnie powiadamiany, a udzielana odpowiedź wynikała z ustaleń dokonywanych przez organ. Korespondencja, zgodnie z wymogami art. 238 § 1 k.p.a., w przypadku uznania zarzutów za bezzasadne zawierała także uzasadnienie faktyczne i prawne stanowiska zajętego przez organ rozpatrujący skargę oraz pouczenie o treści art. 239 k.p.a. Kierowanie do skarżącego korespondencji z Wydziału Kontroli KWP w Ł. podpisanej przez podinsp. A. J., ówczesnego Zastępcę Naczelnika tego Wydziału, stanowiło realizację obowiązku wynikającego z przepisów art. 231 § 1 i 232 § 3 k.p.a. Organ wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania skargowego nie są ani decyzjami administracyjnymi, ani postanowieniami, ani aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy organ uznał, iż sprawa bezczynności organu administracji będąca przedmiotem jego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a skarga podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzuca skargę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. wobec bezczynności policjantki podinsp. A. J. [...], mającej ukrywać przestępstwa popełniane przez D. i T. P.. Komendant Wojewódzki Policji w Ł. pismo skarżącego z 23 lutego 2022 r. zakwalifikował jako skargę w trybie przepisów działu VIII "Skargi i wnioski" ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.) i przeprowadził postępowanie skargowe. Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zdaniem Sądu, organ prawidłowo zakwalifikował pismo skarżącego z 23 lutego 2022 r. jako skargę powszechną (skargę w trybie działu VIII k.p.a.), gdyż zawiera ono zarzuty dotyczące nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organ, tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł., nie zawiera natomiast innych wniosków, które pozwalałyby na zakwalifikowanie pisma jako wniosku w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym czy zabezpieczającym. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania skargowego nie są ani decyzjami administracyjnymi, ani postanowieniami, ani aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (v. postanowienie WSA w Warszawie z 17 sierpnia 2005 r., I SA/Wa 1271/04, postanowienie WSA w Krakowie, III SAB/Kr 14/21, dostępne na stronie internetowej https://cbois.nsa.gov.pl/). Mając zatem na uwadze, że skarga w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. e.o.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło