III SAB/Łd 49/22
PostanowienieWSA w Łodzi2022-03-18
Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie postępowania skargowego, prowadzonego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do jego właściwości. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania skargowego, prowadzonego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie są decyzjami administracyjnymi, postanowieniami ani innymi aktami lub czynnościami podlegającymi kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym skarga na bezczynność organu w zakresie prowadzenia postępowania skargowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w przedmiocie bezczynności policjantki, zarzucając ukrywanie przestępstw. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że pismo skarżącego dotyczy postępowania skargowego prowadzonego na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, a działania w tym trybie nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Sąd administracyjny rozpoznał kwestię dopuszczalności skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 18 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w przedmiocie bezczynności policjantki postanawia: odrzucić skargę. e.o.
Z. S. (dalej: skarżący) 23 lutego 2022 r. wniósł, za pośrednictwem KWP w Ł., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. (dalej: organ) w przedmiocie bezczynności policjantki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że 10 lutego 2022 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. wpłynęła skarga Z.S. na, jak wywnioskował organ z jej nieczytelnej treści, "skandaliczną udokumentowaną totalną bezczynność bezkarnej policjantki podinsp. A. J. [...], sabotaż pracy, łamanie prawa, dręczenie psychiczne". Do skargi skarżący załączył kopię pisma z 20 grudnia 2021 r., w którym sformułował zarzut ukrywania przestępstw popełnianych przez D.i T. P.oraz wniósł o ściganie, aresztowanie, wydalenie z Policji insp. D. D. oraz całego kierownictwa KMP w Ł., ściganie i aresztowanie D. i T. P. oraz o ściganie całego kierownictwa VII KP KMP w Ł.. Zdaniem organu, z analizy treści pisma skarżącego zatytułowanego "Skarga" wynika, iż podnoszona "bezczynność" związana z reakcją organu administracji na działania wymienionych w piśmie emerytowanych funkcjonariuszy Policji nie dotyczy żadnej z form działania administracji podlegającej kognicji sądów administracyjnych. Organ dodał, że każda korespondencja Z. S., której wpływ odnotowywano w KWP w Ł. była przekazywana do dalszego procedowania do Komendanta Miejskiego Policji w Ł., a w Wydziale Kontroli KWP w Ł. były wdrażane czynności w ramach administracyjnego postępowania skargowego. O przekazaniu korespondencji lub sposobie załatwienia skarg każdorazowo skarżący był pisemnie powiadamiany, a udzielana odpowiedź wynikała z ustaleń dokonywanych przez organ. Korespondencja, zgodnie z wymogami art. 238 § 1 k.p.a., w przypadku uznania zarzutów za bezzasadne zawierała także uzasadnienie faktyczne i prawne stanowiska zajętego przez organ rozpatrujący skargę oraz pouczenie o treści art. 239 k.p.a. Kierowanie do skarżącego korespondencji z Wydziału Kontroli KWP w Ł. podpisanej przez podinsp. A. J., ówczesnego Zastępcę Naczelnika tego Wydziału, stanowiło realizację obowiązku wynikającego z przepisów art. 231 § 1 i 232 § 3 k.p.a. Organ wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania skargowego nie są ani decyzjami administracyjnymi, ani postanowieniami, ani aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy organ uznał, iż sprawa bezczynności organu administracji będąca przedmiotem jego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a skarga podlega odrzuceniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzuca skargę.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. wobec bezczynności policjantki podinsp. A. J. [...], mającej ukrywać przestępstwa popełniane przez D. i T. P..
Komendant Wojewódzki Policji w Ł. pismo skarżącego z 23 lutego 2022 r. zakwalifikował jako skargę w trybie przepisów działu VIII "Skargi i wnioski" ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.) i przeprowadził postępowanie skargowe.
Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Zdaniem Sądu, organ prawidłowo zakwalifikował pismo skarżącego z 23 lutego 2022 r. jako skargę powszechną (skargę w trybie działu VIII k.p.a.), gdyż zawiera ono zarzuty dotyczące nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organ, tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł., nie zawiera natomiast innych wniosków, które pozwalałyby na zakwalifikowanie pisma jako wniosku w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym czy zabezpieczającym.
Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania skargowego nie są ani decyzjami administracyjnymi, ani postanowieniami, ani aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (v. postanowienie WSA w Warszawie z 17 sierpnia 2005 r., I SA/Wa 1271/04, postanowienie WSA w Krakowie, III SAB/Kr 14/21, dostępne na stronie internetowej https://cbois.nsa.gov.pl/).
Mając zatem na uwadze, że skarga w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
e.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło