III SO/Łd 2/26

Dnia 10 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych czynności w sprawie ze skargi A.L. na czynności Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie wyznaczenia terminu i przeprowadzenia egzaminu kontrolnego w zakresie prawa jazdy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych czynności. A.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wstrzymanie wykonania czynności Prezydenta Miasta Łodzi dotyczących wyznaczenia i przeprowadzenia egzaminu kontrolnego w zakresie prawa jazdy, zmierzających do egzekwowania obowiązku poddania się egzaminowi kontrolnemu oraz cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał, że w sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Organ podejmuje bowiem wobec skarżącego czynności zmierzające do przymuszenia go do poddania się egzaminowi kontrolnemu, pomimo że decyzja stanowiąca podstawę tego obowiązku została uchylona w całości przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a postępowanie zostało umorzone. Zdaniem skarżącego działania organu stanowią wykonywanie nieistniejącego obowiązku, a więc działanie bez podstawy prawnej. Brak udzielenia zabezpieczenia doprowadzi bezpośrednio do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, faktycznej eliminacji skarżącego z możliwości wykonywania pracy zarobkowej oraz powstania realnej i znacznej szkody majątkowej, a okoliczności te mają charakter trudny lub niemożliwy do odwrócenia. Dodatkowo, w ocenie strony, wykonanie kwestionowanych czynności przed rozpoznaniem skargi uczyni kontrolę sądowoadministracyjną iluzoryczną, gdyż skutki działań organu zostaną zrealizowane przed merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy. Jednocześnie skarżący dodał, że zasadność skargi została uprawdopodobniona w wysokim stopniu, ponieważ organ działa pomimo całkowitego wyeliminowania podstawy prawnej z obrotu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Zgodnie z treścią wskazanej regulacji prawnej wstrzymanie wykonania decyzji jest możliwe jedynie wówczas gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Znaczną szkodę należy interpretować jako taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego z uwagi na utratę przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub poniesie on straty na życiu lub zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 330/11, z 20 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 819/11, z 19 maja 2011 r. sygn. akt I OZ 358/11, z 2 grudnia 2014 r. sygn. akt II GZ 796/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www. orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu (czynności) oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku. Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu (czynności), ale także uzasadnić swoje żądanie, podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów obciąża stronę. Sąd nie jest bowiem zobowiązany do poszukiwania okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, by wykonanie wskazanych we wniosku czynności spowodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na nieodwracalne konsekwencje wykonania czynności będących przedmiotem wniosku w postaci wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, eliminacji skarżącego z możliwości wykonywania pracy zarobkowej oraz powstania realnej i znacznej szkody majątkowej nie stanowi o spełnieniu przesłanek ochrony tymczasowej. Podkreślić należy, że cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie art. 18 pkt 3 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 2328 ze zm.) jest normlanym następstwem niepoddania się w określonym terminie kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie prawa jazdy w formie egzaminu państwowego. Nie stanowi więc wyjątkowych okoliczności, które mogłyby uzasadnić zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania aktu (czynności). Natomiast twierdzenia w zakresie pozbawienia strony możliwości wykonywania pracy zarobkowej oraz powstania realnej i znacznej szkody majątkowej sformułowane zostały w sposób ogólny i nie zostały poparte jakąkolwiek dokumentacją. W motywach wniosku brak bliższego odniesienia się do sytuacji życiowej i finansowej skarżącego. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów obrazujących tę sytuację, które pozwoliłyby ocenić, czy podjęcie określonych we wniosku czynności narazi go na znaczną szkodę lub spowoduje nieodwracalne skutki. Ponadto Sąd zauważa, że podjęcie przez organ czynności będących przedmiotem wniosku nie skutkuje pozbawieniem uprawnień do kierowania pojazdami. Dopiero decyzja w przedmiocie cofnięcia tych uprawnień wywołuje skutek, o którym mowa. Jeśli zostanie zaskarżona decyzja w przedmiocie cofnięcia uprawnień, to wówczas strona skarżąca w ewentualnym wniosku o jej wstrzymanie będzie mogła podnosić argumenty dotyczące jej skutków. Podkreślić również należy, że za wstrzymaniem wykonania czynności nie przemawia podniesiony przez wnioskodawcę argument dotyczący działania organu bez podstawy prawnej ze względu na uchylenie decyzji nakładającej obowiązek poddania się egzaminowi kontrolnemu na prawo jazdy. W tym zakresie podkreślić należy, że zgodność z prawem zaskarżonych czynności będzie przedmiotem oceny dopiero w toku rozpoznawania wniesionej skargi na kolejnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Instytucja wstrzymania wykonania służy wyłącznie zabezpieczeniu interesów strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję (czynność). Sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja (czynność) dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07, postanowienia NSA: z 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 410/08, z 26 maja 2015 r. sygn. akt II GZ 262/15, dostępne w CBOSA). W tej stanie rzeczy Sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania czynności za niezasadny i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. d.cz.