III SO/Łd 4/09

P O S T A N O W I E N l E Dnia 22 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania M.G. prawa pomocy Postanowieniem z dnia 24 marca 2009 roku sygn. akt I OW 47/09 Naczelny Sąd Administracyjny wniosek M.G. z dnia 10 lutego 2009 roku o przyznanie prawa pomocy przekazał według właściwości do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Postanowieniem z dnia 8 maja 2009 roku sygn. akt III SO/Łd 4/09 referendarz sądowy oddalił wniosek M.G o przyznanie prawa pomocy. Od powyższego postanowienia M.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30 lipca 2008 roku wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek M.G. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Głównym Geodetą Kraju a Prezydentem Miasta Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2008 roku sygn. akt III SA/Łd 433/08 stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W dniu 9 września 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek M.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 11 września 2008 roku sygn. akt III SA/Łd 433/08 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przyznał M.G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Po uprawomocnieniu się tego postanowienia zostało ono wykonane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi poprzez zwrócenie się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. o wyznaczenie adwokata, a Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata do reprezentowania wnioskodawcy w tej sprawie. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przekazał akta wraz z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009 roku sygn. akt I OW 191/08 odrzucił wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Głównym Geodetą Kraju a Prezydentem Miasta Ł. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku polegających na niewskazaniu konkretnego przedmiotu sprawy administracyjnej. W dniu 10 lutego 2009 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek M.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w związku z zamiarem złożenia skargi o wznowienie postępowania I OW 191/08. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał powyższy wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi stwierdzając, że pomimo, iż sprawa dotyczy wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, to do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny. Postanowieniem z dnia 8 maja 2009 roku referendarz sądowy oddalił wniosek M.G. o przyznanie prawa pomoc wskazując, że wobec ustalenia, iż postanowienie referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt III SA/Łd 433/08 w sprawie przyznania M.G. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zostało skonsumowane, uznać należało, iż zawarte we wniosku z dnia 10 lutego 2009 roku żądanie wyznaczenia nowego adwokata jest bezprzedmiotowe. Po przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym, nie jest możliwe ponowne przyznanie tego prawa w tym samym zakresie. Referendarz sądowy wskazał w tym zakresie na pogląd wyrażony w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r. (sygn. akt II OZ 262/05) oraz z dnia 21 marca 2006 r. (sygn. akt II FZ 207/06). M.G. złożył sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego. Podał, że przyznane mu prawo pomocy nie zostało skonsumowane, ponieważ nie zostały podjęte przez adwokata J.K. czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy może zostać wydane przez referendarza sądowego. Od takiego postanowienia strona może wnieść środek odwoławczy określony w art. 259 powołanej ustawy. W przypadku wniesienia sprzeciwu, jeśli nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozstrzyga ją w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 260 powołanej ustawy). W niniejszej sprawie, wobec wniesienia sprzeciwu przez skarżącego, postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 maja 2009 roku utraciło moc. W takiej sytuacji Sąd rozpatrzył wniosek M.G. z dnia 10 lutego 2009 roku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć należy, że wniosek z dnia 10 lutego 2009 roku jest kolejnym wnioskiem M.G. o przyznanie prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wnioskodawca złożył powyższy wniosek w związku z zamiarem złożenia skargi o wznowienie postępowania I OW 191/08. Naczelny Sąd Administracyjny zajmował się w swoich orzeczeniach zagadnieniem wielokrotnego składania przez stronę postępowania wniosku o przyznanie prawa pomocy i stwierdził, że przepisy p.p.s.a. dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy w danej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził jednak pogląd, że jedynie w przypadku ustalenia, iż sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawcy uległa zmianie, możliwe jest ponowne merytoryczne rozpatrzenie wniosku i ewentualne przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż z powyższą sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem M.G. postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 września 2008 roku sygn. akt III SA/Łd 433/08 przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, co zgodne było z żądaniem zgłoszonym przez wnioskodawcę. Stosownie zaś do art. 259 § 3 p.p.s.a., postanowienie referendarza sądowego, od którego nie wniesiono sprzeciwu ma skutek prawomocnego orzeczenia sądu. W tej sytuacji wnioskodawca mógł jedynie wnosić o zmianę prawomocnego postanowienia z dnia 11 września 2008 roku, wykazując równocześnie, że po jego wydaniu zaszły okoliczności taką zmianę uzasadniające. Wprawdzie M.G. ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył w związku z zamiarem złożenia skargi o wznowienie postępowania I OW 191/08, jednak zgodnie z art. 39 pkt 1 p.p.s.a., pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że po przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym, nie jest możliwe ponowne przyznanie tego prawa. Wniosek o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca mógłby wnieść w niniejszej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został przez Sąd oddalony lub gdy w kolejnym wniosku wnioskodawca domagałby się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż przyznany. Skoro prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wykonał to postanowienie poprzez zwrócenie się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. o wyznaczenie adwokata, a Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata do reprezentowania wnioskodawcy w tej sprawie, to skarżący może udzielić pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi lub wnosić o wyznaczenie innego adwokata. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. bg