I SA/Lu 1296/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn w zakresie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia - odmówić J. C. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Wnioskiem z dnia 4 marca 2014 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi złożonej w niniejszej sprawie. Wpis od skargi został uiszczony w dniu 3 marca 2014 r., a termin do dokonania powyższej czynności, jak wynika z akt, upływał z dniem 28 lutego 2014 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik argumentował, że powodem nie wniesienia wpisu od skargi w zakreślonym terminie był fakt zagubienia otrzymanego wezwania przez jego asystenta, z uwagi na nawał pracy i dużą liczbą dowodów księgowych związanych z prowadzoną dokumentacją księgowo-rachunkową na rzecz innych podmiotów gospodarczych. Wezwanie asystent odnalazł w dniu 3 marca 2014 r. podczas porządkowania dokumentacji i w tym też terminie wpis został uiszczony. Pełnomocnik podniósł, że jestem osobą w podeszłym wieku i potrzebuje pomocy ze strony asystenta, dlatego też nie uiszczenie opłaty w terminie nie miało charakteru umyślnego. Do wniosku dołączył oświadczenie asystenta P. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 4 ppsa pismo z wnioskiem o przywróceniem terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a wraz z wnioskiem należy równocześnie dokonać czynności, której terminowi strona uchybiła. Zgodnie z art. 87 § 2 ppsa, w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (zob. np. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., II GZ 752/13, LEX nr 1404609). Przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, rozumianej jako zamierzone działanie sprzeczne z regułami postępowania bądź powstrzymanie się od działania pomimo obowiązku czynnego zachowania, ale także lżejszej jej postaci – niedbalstwa, polegającego na niedołożeniu należytej staranności. W ocenie Sądu, argumentacja wniosku – niedopełnienie obowiązków przez pracownika pełnomocnika strony - nie uzasadnia przyjęcia tezy o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Zaznaczyć trzeba, że za działania i zaniechania pełnomocnika w zakresie powierzonych mu czynności procesowych odpowiedzialność ponosi mocodawca (strona) – zob. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., I OZ 1198/13, LEX nr 1404113. Podkreślić należy, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek takiego zorganizowania prowadzonej działalności zawodowej, aby możliwe było prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych, nawet podczas jego nieobecność. Jak wskazuje się w orzecznictwie nawet takie okoliczności jak brak możliwości kontaktu między pełnomocnikiem a mocodawcą, czy też nieobecność jedynej osoby upoważnionej do reprezentowania spółki pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych (zob. postanowienie NSA z dnia 2 października 2013 r., I OZ 858/13, LEX nr 1397217 i z dnia 29 października 2013 r., II GZ 581/13 M.Prawn. 2013/23/1231). To na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek takiej organizacji pracy, aby uniemożliwić powstanie zaniedbań w związku ze świadczoną pomocą prawną. Dlatego też, w okolicznościach przedmiotowej sprawy podana przyczyna uchybienia terminu nie może być uznana za przesłankę świadczącą o braku winy ze strony pełnomocnika (w konsekwencji strony), uzasadniającą pozytywne rozpatrzenie wniosku, gdyż mamy tu do czynienia co najmniej z niedbalstwem, polegającym na niedołożeniu należytej staranności przy prowadzeniu powierzonej sprawy. Na marginesie tylko wskazać należy, że jak wynika z potwierdzenia odbioru wezwania do uiszczenia wpisu od skargi (k. 45 akt sądowych) wezwanie odebrał pełnomocnik skarżącego a nie jego pracownik. Wobec powyższego, na podstawie art.86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.