I SA/Lu 186/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca),, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 marca 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego oddala skargę. I SA/Lu 186/12 UZASADNIENIE 1. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...], określającą J. J. / podatnik / zobowiązanie w podatku od towarów i usług w kwocie 5 997 zł z tytułu importu 13 lutego 2006 r. ze Szwajcarii samochodu osobowego Jeep Grand Cherokee, wyprodukowanego w 2001 r. Organ podatkowy przyjął podstawę opodatkowania 27 260 zł. W podstawie prawnej opodatkowania wskazał art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług / Dz.U.04.54.535 ze zm. dla stanu prawnego obowiązującego w dacie powstania obowiązku podatkowego – u.p.t.u. /. W podstawie opodatkowania organ podatkowy przyjął wartość celną i cło za decyzją organu celnego pierwszej instancji z [...], utrzymaną w mocy przez odwoławczy organ celny decyzją z [...] oraz podatek akcyzowy za decyzją organu podatkowego pierwszej instancji z [...], utrzymaną w mocy przez odwoławczy organ podatkowy decyzją z [...]. 2. Podatnik złożył skargę na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej. Zarzucił: wadliwe określenie wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego przez przyjęcie zawyżonej wartości celnej i zastosowanie dyskryminacyjnej stawki podatku akcyzowego; art. 54 § 1 ust. 7 i art. 54 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa / Dz.U.05.8.60 ze zm. – o.p. / przez błędne wskazanie okresu, za który podatnik ma obowiązek ponieść ciężar odsetek od zaległości podatkowej. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu podatkowego pierwszej instancji. Zgłosił wniosek formalny o zawieszenie postępowania w sprawie sądowej kontroli legalności decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego do prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie sądowej kontroli legalności decyzji organu celnego, dotyczącej wartości celnej, w następstwie cła z tytułu rozpatrywanego importu oraz do prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie sądowej kontroli legalności decyzji organu podatkowego, dotyczącej zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu rozpatrywanego importu. Podatnik w uzasadnieniu argumentował, że nieodpowiadające prawu określenie wysokości wartości celnej, cła i podatku akcyzowego w odrębnych decyzjach w następstwie w sposób nieodpowiadający prawu wyznaczyło podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu, którą przyjął organ podatkowy u podstaw zaskarżonej decyzji. 3. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko, argumenty przyjęte w zaskarżonej decyzji. 4. Postępowanie w sprawie sądowej kontroli legalności decyzji określającej podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego było zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia sprawy III SA/Lu 394/11, w przedmiocie sądowej kontroli legalności decyzji organu celnego określającej kwotę cła z tytułu tego importu. Sąd w sprawie III SA/Lu 394/11 oddalił skargę. Wyrok jest prawomocny. 5. W sprawie I SA/Lu 185/12 wyrokiem z 28 marca 2012 r. została oddalona skarga podatnika na decyzję ostateczną z [...] w sprawie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu rozpatrywanego importu. Wyrok nie jest prawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 6. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Skarga jest niezasadna i jako taka nie podważa legalności zaskarżonej decyzji. 7. Poza sporem pozostawał stan faktyczny, w którym podatnik 13 lutego 2006 r. zaimportował ze Szwajcarii samochód osobowy. Te okoliczności faktyczne należało przyjąć u podstaw sądowej kontroli legalności decyzji określającej podatnikowi zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu. Te okoliczności stanu faktycznego bezspornie zrealizowały art. 5 ust. 1 pkt. 3, art. 2 pkt 6, 7, art. 17 ust. 1 pkt 1, art. 19 ust. 7 u.p.t.u. 8. Kwestią sporną pozostawały elementy kalkulacyjne podstawy opodatkowania w imporcie, wymienione w art. 29 ust. 13 u.p.t.u., w postaci wartości celnej i cła oraz wysokości podatku akcyzowego z tytułu rozpatrywanego importu. Podstawa opodatkowania była jedyną kwestią sporną z podatnikiem przy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług importu samochodu osobowego. 9. Kwoty wartości celnej, w następstwie cła oraz podatku akcyzowego zostały wyznaczone ostatecznymi decyzjami odpowiednio organu celnego i organu podatkowego. Te odrębne decyzje wiązały organ podatkowy w sprawie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu rozpatrywanego importu. Wiążąco wyznaczyły elementy kalkulacyjne podstawy opodatkowania importu tym podatkiem. Pozostając w obrocie prawnym, korzystają z domniemania zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności tych odrębnych decyzji zakończyła się prawomocnym oddaleniem skargi na decyzję organu celnego w sprawie III SA/Lu 394/11 i nieprawomocnym oddaleniem skargi na decyzję organu podatkowego w sprawie I SA/Lu 185/12. W tych okolicznościach odpowiada prawu ostateczna decyzja organu podatkowego w sprawie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu, która przyjęła elementy kalkulacyjne podstawy opodatkowania tego importu za pozostającymi w obrocie prawnym ostatecznymi decyzjami organu celnego / wartość celna i cło / i podatkowego / podatek akcyzowy /. 10. Zarzuty podatnika dotyczące zawyżonej wartości celnej, cła, podatku akcyzowego to zarzuty skierowane do innych, odrębnych decyzji. Organ podatkowy w sprawie zobowiązania w podatku od towarów i usług przyjął elementy kalkulacyjne opodatkowania za decyzjami organu celnego i podatkowego, które stały się ostateczne. Każda z nich była przedmiotem odrębnej sądowej kontroli legalności. Żadna z nich nie doprowadziła do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji w sprawie wartości celnej i cła oraz podatku akcyzowego. Dlatego zarzuty skargi, dotyczące zawyżonej wartości celnej i cła oraz dyskryminacyjnej wysokości opodatkowania akcyzą to zarzuty dotyczące przedmiotu odrębnie rozstrzygniętego przez organ celny i podatkowy. Te zarzuty nie mogły podważać legalności zaskarżonej decyzji, która określiła podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu rozpatrywanego importu za wiążącymi decyzjami o statusie ostatecznych, pozostającymi w obrocie prawnym. Ściślej, nie mogły podważać legalności zaskarżonej decyzji, która przyjęła w podstawie opodatkowania importu elementy kalkulacyjne wiążąco wyznaczone ostatecznymi decyzjami. Sąd kontrolujący legalność zaskarżonej decyzji, określającej podatnikowi zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu, stanął na stanowisku, że samo nieprawomocne oddalenie skargi na decyzję określającą temu podatnikowi zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu tego importu nie uzasadnia skorzystania z możliwości zawieszenia postępowania z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U.12.270 ze zm. – p.p.s.a. /. Przyszły prawomocny wynik postępowania w sprawie I SA/Lu 185/12 / jeśli doprowadzi do prawomocnego wyeliminowania decyzji w sprawie podatku akcyzowego / należy postrzegać w kategorii przesłanki wznowienia postępowania podatkowego. Także poza granice niniejszej sądowej kontroli legalności wykracza kwestia relacji ewentualnego, przyszłego zwrotu nadpłaconego podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu osobowego do ostatecznej decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu tego importu. Podsumowując, w okolicznościach kontrolowanego postępowania podatkowego organ podatkowy w warunkach legalności zastosował art. 29 ust. 13 u.p.t.u. i określił wysokość podstawy opodatkowania przy respektowaniu ostatecznych decyzji wyznaczających jej elementy kalkulacyjne. 11. Zaskarżona decyzja określała wysokość zobowiązania podatkowego, nie wysokość odsetek. Spór o odsetki wykraczał poza granice zaskarżonego rozstrzygnięcia podatkowego, przez to poza granice sądowej kontroli legalności tego rozstrzygnięcia podatkowego w rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a. Omówienie kwestii odsetek od zaległości podatkowej w uzasadnieniu decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego nie zmieniało, nie poszerzało przedmiotu jej rozstrzygnięcia, przez to granic mocy wiążącej tej decyzji w obrocie prawnym, jako ostatecznej i prawomocnej / kiedy stanie się prawomocna /. Dlatego zarzuty skargi skierowane do zakresu obowiązku podatnika zapłaty odsetek od zaległości podatkowej należy ocenić jako dotyczące innego przedmiotu, jako niedotyczące przedmiotu rozstrzygniętego zaskarżoną decyzją. 12. Z tych względów niezasadna skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.