I SA/Lu 238/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. spółki z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za IV kwartał [...] r. wraz z odsetkami i zabezpieczenia jej wykonania postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić P. spółce z o.o. w L. kwotę [...](pięćset) zł uiszczoną z tytułu wpisu od skargi. 21.03.2019 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga P. spółki z o.o. w L., zwanej dalej "skarżącą", na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za IV kwartał [...] r. wraz z odsetkami i zabezpieczenia jej wykonania wraz z odpowiedzią na tę skargę oraz aktami sprawy. W piśmie z 18.04.2019 r. (k-14 akt sprawy), na zarządzenie przewodniczącego, skarżąca została wezwania do usunięcia braku skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS) ze wskazaniem, że termin wykonania wezwania wynosi 7 dni oraz pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącej (wraz z odpisem zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu oraz pismem zawierającym pouczenia) 25.04.2019 r. (k-16), jednak żądany dokument nie został przez skarżącą złożony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej (tj. w sprawach sądowoadministracyjnych) normuje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a." (por. art. 1 tej ustawy). Jej przepisy stanowią w szczególności, że sądy orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (także inne akty lub czynności, por. art. 3 § 2 p.p.s.a.) oraz że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (por. art. 57 § 1 p.p.s.a.). Wymagania pisma w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej określone są w kilku jednostkach redakcyjnych p.p.s.a., między innymi w art. 46 § 1, zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, 2) oznaczenie rodzaju pisma, 3) osnowę wniosku lub oświadczenia, 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, 5) wymienienie załączników. Wymagania pisma określa również art. 29 p.p.s.a., z którego wynika, że osoba dokonująca czynności sądowe w imieniu osoby prawnej ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Tryb postępowania zmierzającego do usunięcia braków pisma wskazuje art. 49 p.p.s.a. Stosownie do § 1 tego artykułu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, § 2 tego artykułu stanowi zaś, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania, a na zarządzenie przysługuje zażalenie. Należy przy tym zauważyć, że co do nieusunięcia braków formalnych skargi p.p.s.a. przewiduje inne konsekwencje – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga taka podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 49 § 1 w związku z art. 29 p.p.s.a. skarżąca została wezwana do usunięcia braku skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, a więc do wykazania umocowania osoby, która w imieniu skarżącej podpisała skargę. Poinformowano przy tym skarżącą o terminie na wykonanie wezwania oraz o skutkach jego niewykonania. Pomimo tego, skarżąca nie usunęła braku skargi, o którym mowa, w związku z czym skardze nie można nadać prawidłowego biegu (por. np. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20.04.2006 r., sygn. akt II FSK 581/05, z 7.01.2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, z 14.01.2015 r., sygn. akt I FSK 2007/14, z 15.0.2019 r., sygn. akt II OZ 422/19). W tej sytuacji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi uzasadnia orzeczenie – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. - o zwrocie skarżącej kwoty [...]zł uiszczonej z tytułu wpisu od skargi (k-17 akt sprawy).