I SA/Lu 309/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego postanawia : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, W. Z. zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek podał, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jego mieniu, "wynikającej z faktu możliwości potwierdzenia istnienia firmy występującej pod nazwą [...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu strona powinna wskazać na konkretne fakty świadczące o możliwości wystąpienia podanych sytuacji. Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.). Co więcej, nawet ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09 – opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku by powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. (postanowienie NSA z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, Lex 564208). W tych okolicznościach, wobec braku przesłanek wskazanych w art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Mając na uwadze powyższe , sąd orzekł jak na wstępie.