I SA/Lu 320/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego w zakresie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia -odrzucić wniosek T. Z. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 4 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę T. Z. w przedmiotowej sprawie, z uwagi na uiszczenie wpisu od skargi z uchybieniem ustawowego terminu. Odpis przedmiotowego postanowienia wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 11 maja 2010 r. (potwierdzenie odbioru – k. 45.) Pełnomocnik skarżącego w dniu 10 czerwca 2010r. wniósł skargę kasacyjną od w/w postanowienia i złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarga kasacyjna od postanowienia WSA z dnia 4 maja 2010 r. została przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt I GSK 695/10 oddalona. W złożonym wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego uzasadniając brak winy T. Z. w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu do skargi argumentował, że skarżący mieszka wraz z rodzicami, którzy nadużywają alkoholu od kilkunastu lat, piją ciągami, wszczynają awantury. Argumentował, iż w chwili obecnej, przed Sądem Rejonowym Wydziałem III Rodzinnym i Nieletnich w G. toczy się postępowanie mające na celu poddanie rodziców obowiązkowemu leczeniu odwykowemu w zamkniętym zakładzie lecznictwa odwykowego. Uzasadniał, że uzależnienie alkoholowe rodziców powoduje rozkład życia rodzinnego, że rodzice nie kontrolują oraz nie przestrzegają żadnych norm społecznych, nie interesują się utrzymaniem domu, że choroba jest na tak zaawansowanym etapie, iż nie jest możliwe prawidłowe postrzeganie przez nich świata zewnętrznego i mimo ciągłej kontroli zarówno matki, jak i ojca ze strony skarżącego, często zdarzają się sytuacje chowania bądź wyrzucania korespondencji, rachunków czy też przekazów pocztowych. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdzie to korespondencja zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została odebrana przez matkę skarżącego i przez skarżącego odnaleziona zupełnie przypadkiem dopiero w dniu 21 kwietnia 2010 roku. W tym też dniu niezwłocznie uiścił on wpis będąc przekonanym, iż czyni to w terminie. Do wniosku pełnomocnik dołączył kserokopie opinii sądowych psychiatryczno-psychologicznych z dnia 9 marca 2010 r., z których wynika, iż zarówno K. Z. (matka skarżącego), jak i M. Z. (ojciec skarżącego) są przewlekłymi alkoholikami i wymagają obowiązkowego leczenia odwykowego. Pełnomocnik wskazał także, że został umocowany do działania w dniu 4 czerwca 2010 r. i od tego dnia – w jego ocenie - zaczął biec termin do złożenia przedmiotowego wniosku. Uzasadniał, iż termin określony w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. ) należy liczyć od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, który w przypadku ustanowienia pełnomocnika przez skarżącego winien być liczony od dnia, w którym ustanowiony pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość przygotowania i złożenia takiego właśnie wniosku, co ma miejsce z chwilą uzyskania podpisanego pełnomocnictwa. Wskazał na stanowisko prawne wrażone w sprawach II OZ 513/08, II OZ 763/08, II GZ 27/08, II FZ 220/09. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawa p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 88 ustawy p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak wskazano wyżej, skarżący żąda przywrócenia terminu argumentując, że bez swej winy pozostawał w przekonaniu, iż uiszczając wpis od skargi w dniu 21 kwietnia 2010 r. nie uchybił terminowi do jej opłacenia. Należy zatem stwierdzić, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu, kiedy skarżący dowiedział się, że termin ten został jednak przez niego uchybiony. W przedmiotowej sprawie nastąpiło to w dniu doręczenia mu postanowienia o odrzuceniu skargi ( w trybie art. 72 § 1 ustawy p.p.s.a.), tj. w dniu 11 maja 2010 r. i od tego dnia należało liczyć siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, który upłynął z dniem 18 maja 2010r. Nie sposób w ocenie Sądu podzielić stanowiska pełnomocnika skarżącego, że w niniejszej sprawie ustanie przyczyny uchybienia terminu miało miejsce w dniu, w którym ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia takiego wniosku, tj. w dniu 4 czerwca 2010 r., w dniu udzielenia mu stosownego pełnomocnictwa do działania. Wskazać przede wszystkim należy, iż sporządzenie wniosku o przywrócenie terminu nie zostało objęte tzw. przymusem adwokackim, tym samym strona miała pełną swobodę działania w tym zakresie i nie musiała czekać na podjecie czynności przez ustanowionego przez siebie pełnomocnika. Skarżący mógł więc zachować termin składając stosowny wniosek (bo o braku takiej możliwości nie z własnej winy skarżący nie mówi), natomiast pełnomocnik z wyboru mógł ewentualnie uzupełnić argumentację swojego mocodawcy. Dodatkowo zauważyć należy, iż wskazane przez pełnomocnika orzeczenia dotyczą zupełnie odmiennych stanów faktycznych, sytuacji działania pełnomocnika ustanowionego z urzędu i nie mogą zleźć odniesienia w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy nie może zatem budzić wątpliwości, że wniesienie wniosku o przywrócenie terminu dopiero w dniu 10 czerwca 2010 r. nastąpiło z uchybieniem terminu zakreślonego art.87 § 1 ustawy p.p.s.a., co powoduje, iż wniosek ten podlega odrzuceniu na podstawie art.88 ustawy p.p.s.a.