I SA/Lu 391/15

WyrokWSA w Lublinie2015-05-15

Skład orzekający: Krystyna Czajecka-Szpringer, Monika Kazubińska-Kręcisz, Andrzej Niezgoda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo zawiesił bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w sytuacji, gdy podatnik nie został poinformowany o wszczęciu postępowania karnego lub karnoskarbowego, które rzekomo miało wpływ na jego zobowiązanie podatkowe?
Ratio decidendi
Organ podatkowy nie może skutecznie zawiesić biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, powołując się na wszczęcie postępowania karnego lub karnoskarbowego, jeśli podatnik nie został o tym poinformowany najpóźniej z upływem terminu przedawnienia. Brak takiej informacji, w połączeniu z uchyleniem decyzji ustalającej wartość celną, która stanowiła podstawę określenia zobowiązania podatkowego, skutkuje koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ podatkowy, z uwzględnieniem kwestii przedawnienia.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą kwotę podatku akcyzowego i VAT z tytułu importu samochodu. Wcześniejsze postępowania dotyczące ustalenia wartości celnej i długu celnego były przedmiotem kontroli sądowej, w tym uchylenia decyzji przez WSA i NSA. Organ podatkowy zawiesił bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, powołując się na wszczęcie śledztwa przez Prokuraturę Krajową. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, w tym przedawnienie zobowiązania i brak pełnego materiału dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej i orzekł o jej niewykonalności w całości, zasądzając zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca), Sędziowie SO del. Monika Kazubińska-Kręcisz,, WSA Andrzej Niezgoda, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Kożuch, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 maja 2015 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz E. W. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania E. O. (obecnie W.) prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą E. E. O. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...], określającej kwotę podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochody, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienie zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że w dniu [...] września 2007 r. według dokumentu SAD objęto procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzony ze Szwajcarii samochód osobowy używany marki Jeep Grand Cherokee, rok produkcji 2000. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego powstałego w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego z dnia [...] września 2007 r. oraz wezwał do zapłaty tej kwoty. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja organu II instancji została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem o sygn. akt III SA/Lu 4/13 z dnia 23 kwietnia 2013 r. oddalił skargę. Postanowieniem z dnia [...] Naczelni Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia kwoty podatku akcyzowego i kwoty podatku od towarów i usług, należnych z tytułu importu przedmiotowego pojazdu. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...] zł oraz kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł należnych z tytułu importu samochodu osobowego objętego zgłoszeniem celnym według dokumentu SAD z dnia [...] września 2007 r. i wezwał do zapłaty podatku w łącznej wysokości [...] zł. Rozpatrując odwołanie od decyzji organu I instancji Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] (zaskarżoną w niniejszej sprawie) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] strona wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającym ją rozstrzygnięciem organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie uwzględnienie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, zarzucono także pominięcie w osnowie zaskarżonej decyzji podstawy prawnej umożliwiającej wydanie decyzji po terminie wskazanym w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, - art. 188, art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez uchylanie się od zebrania pełnego materiału dowodowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, - art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego na podstawie niekompletnie zebranego materiału dowodowego, - art. 78 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego przez pominięcie w rozstrzygnięciu dyspozycji art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w zw. z art. 154 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, - art. 54 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej w związku z art. 38 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, art. 22 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, poprzez niewłaściwą wykładnię oraz niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną strony od rozstrzygnięcia WSA (z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt III SA/Lu 4/13) wyrokiem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt I GSK 1462/13 uchylił zaskarżony wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając sprawę wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 r. (sygn. akt III SA/Lu 157/14) uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] wydaną w przedmiocie określenia długu celnego. Postanowieniem z dnia [...], w sprawie ze skargi E. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego, sygn. akt I SA/Lu 829/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie sygn. akt III SA/Lu 4/13. Jak zaznaczono powyżej w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej skarżącej od wyroku z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt III SA/Lu 4/13 NSA uchylił wyrok WSA wobec czego po ponownym rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 r. (sygn. akt III SA/Lu 157/14) WSA uchylił zaskarżoną decyzję dotyczącą ustalenia wartości celnej towaru. Wyrok WSA w sprawie sygn. akt III SA/Lu 157/14 uprawomocnił się w dniu 7 sierpnia 2014 r. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2015 r., Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w skrócie: p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Na wstępie zauważyć należy, że przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm. w skrócie ustawa o VAT) stanowią, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega między innymi import towarów (art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT). Zgodnie z art. 19 ust. 7 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Obowiązkiem podatnika jest obliczenie i wykazanie w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek (art. 33 ust. 1 ustawy o VAT). Podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy oraz, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju (art. 29 ust. 13 i 15 ustawy o VAT). Z kolei odnosząc się do kwestii podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu osobowego to zauważyć należy, że zgodnie z art. 10 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2004 r., Nr 29, poz. 257 ze zm.), powołanym w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Mając na uwadze treść przywołanych przepisów ustawy o VAT i podatku akcyzowym i konfrontując je z okolicznościami stanu sprawy stwierdzić należy, że skoro podstawę określenia podatnikowi zobowiązania w wymienionych podatkach stanowiły ustalenia postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji organu celnego w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu tego importu, która to decyzja wiązała organ podatkowy przy określeniu zobowiązania w podatku VAT i podatku akcyzowym z tytułu tego importu, to fakt uchylenia prawomocnym wyrokiem WSA z dnia 5 czerwca 2014 r., w sprawie sygn. akt III SA/Lu 157/14, decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] wydanej w przedmiocie ustalenia wartości celnej towaru nie może pozostawać bez wpływu na ocenę zgodności z prawem decyzji wydanej w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku VAT i podatku akcyzowym z tytułu importu. W sprawie stanowiącej przedmiot orzekania Sądu, którym jest kontrola zgodności z prawem ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym z tytułu importu, konsekwencją stwierdzenia niezgodności z prawem ostatecznej decyzji organu celnego wydanej w przedmiocie określenia kwoty cła, jej uchylenia oraz przekazania organowi celnemu w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie jest to, że ustalenia stanu faktycznego w sprawie podatkowej, istotne z punktu widzenia prawidłowego ustalenia i określenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT i akcyzowym – (stanowią ją wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy (VAT) oraz wartość celna powiększona o należne cło (akcyza) - nie mogą być uznane za zgodne ze standardem postępowania wyjaśniającego wyznaczonym przepisami Ordynacji podatkowej. Stwierdzić zatem należy, iż uchylenie przez tutejszy Sąd decyzji organu celnego, na podstawie której w niniejszej sprawie organy podatkowe przyjęły wartość celną i wysokość cła, rodzi konieczność określenia na nowo wysokości należnego podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Została bowiem wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja, na podstawie której organy podatkowe określiły w niniejszej sprawie wielkość zobowiązania podatkowego. W konsekwencji zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej podlega uchyleniu. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka z art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej zgodnie, z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postepowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji, która została następnie uchylona lub zmieniona w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, bowiem bezsprzecznie ostateczne rozstrzygnięcie w przedmiocie wartości celnej pojazdu było podstawą do wydania przez Dyrektora Izby Celnej decyzji dotyczącej określenia kwoty podatku akcyzowego i podatku VAT. Nadto w ocenie Sądu organ podatkowy przedwcześnie uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki powodujące zawieszenie biegu terminu przedawnienia, o jakim mowa w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku. Oznacza to tyle, że zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym i od towarów i usług za 2007 r. (poza zobowiązaniem podatkowym powstałym w grudniu 2007 r.), jeśliby nie wystąpiły żadne zdarzenia powodujące przerwanie lub zawieszenie jego biegu - ulega przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2012 r. Decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu [...] czerwca 2013 r., a więc już po upływie terminu przedawnienia. Z decyzji tej oraz akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Celnego został poinformowany przez Prokuraturę Krajową o wszczęciu postanowieniem z dnia [...] marca 2008r., śledztwa m.in. w sprawie zaistniałego w okresie od 1 stycznia 2004r. do co najmniej 31 marca 2008r. w B P., narażenia na uszczuplenie należności celnych i podatkowych poprzez wprowadzanie w błąd organu uprawnionego do kontroli celnej, co do rzeczywistej wartości i stanu technicznego importowanych ze Szwajcarii pojazdów samochodowych, tj. o czyn z art. art. 54 § 1 w zw. z 87 § 1 w zw. z 37 § 1 pkt 1,2 i 5 w zw. z 6 § 2 kks. Z opisu czynu zawartego w ww. postanowieniu nie wynika, że podejrzenie jego popełnienia wiąże się z niewykonaniem zobowiązań będących przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Prokuratura Apelacyjna w piśmie z dnia [...] lutego 2012r. poinformowała organ podatkowy, że ww. postępowanie nie zostało zakończone. Naczelnik Urzędu Celnego pismem z dnia [...] października 2012r. poinformował skarżącą, że w skutek wszczęcia śledztwa przez Prokuraturę Krajową w dniu [...] marca 2008r., bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego powstałego z tytułu importu samochodu na podstawie m.in. dokumentu SAD z dnia [...] września 2007r. uległ zawieszeniu z dniem [...] marca 2008r. Z powyższych faktów organy podatkowe wywodzą, że w sprawie nastąpiło skuteczne przerwanie biegu terminu przedawnienia. Sąd ze stanowiskiem tym się nie zgadza. Przypomnieć należy, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie P 30/11 stwierdził, że art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 58 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw w zakresie, w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym to postępowaniu podatnik nie został poinformowany najpóźniej z upływem terminu wskazanego w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji. Sentencja wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie P 30/11 dotyczy zgodności z Konstytucją RP wyłącznie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej w wersji obowiązującej do końca sierpnia 2005 r., niemniej jednak w końcowej części uzasadnienia Trybunał zawarł istotne wskazówki interpretacyjne dotyczące art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej w obecnie obowiązującym brzmieniu. W świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego uznanie przez organy podatkowe, że wydanie przez Prokuraturę Krajową postanowienia o wszczęciu śledztwa w sprawie o przestępstwo karnoskarbowe oraz informacja o sporządzeniu przez Prokuraturę Apelacyjną aktu oskarżenia – bez wykazania, że śledztwo, to czy też akt oskarżenia dotyczy skarżącej, a przede wszystkim bez wykazania, że skarżąca została poinformowana najpóźniej z upływem terminu wskazanego w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej o wszczęciu wobec niej postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe – było wystarczające do przyjęcia, że nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia jest dowolne. Z żadnego dokumentu znajdującego się w aktach sprawy nie wynika, że wobec skarżącej toczyło się jakiekolwiek postępowanie karne lub karnoskarbowe. Nie świadczy o tym to, że Naczelnik Urzędu Celnego w odpowiedzi na postanowienie o żądaniu wydania rzeczy z dnia [...] kwietnia 2008r. przekazał do Prokuratury Krajowej uwierzytelnione kopie dokumentów dotyczących odpraw celnych pojazdów samochodowych importowanych ze Szwajcarii w okresie 1 maj - 31 grudzień 2004r., 1 październik 2005r.- 31 grudzień 2005r. oraz 1 styczeń 2005r.- 30 wrzesień 2008r., w tym kopie dokumentów dotyczących samochodu importowanego przez skarżącą. Treść pisma Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2012 r. zawiadamiającego skarżącą o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia nie zawiera informacji, że przeciwko niej toczy się jakiekolwiek postępowanie karne lub karnoskarbowe związane z importem samochodu ze Szwajcarii. Skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia może wywołać dopiero poinformowanie skarżącej o prowadzonym przeciwko niej postępowaniu i postawionych zarzutach, o ile miało ono miejsce przed upływem terminu przedawnienia. W tych okolicznościach uchylenie ostatecznej decyzji organu celnego wydanej w przedmiocie ustalenia wartości celnej towaru spowodowało, że sprawa podatkowa wymaga ponownego rozpatrzenia co do jej istoty, jednakże pod warunkiem wykazania przez organ podatkowy, że nie nastąpiło przedawnienie zobowiązań podatkowych z uwagi na zaistnienie okoliczności powodujących zawieszenie lub przerwanie biegu terminu przedawnienia. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., Sąd zaskarżoną decyzję uchylił, orzekając jednocześnie na podstawie przepisu art. 152 tej ustawy o jej niewykonalności w całości. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło