I SA/Lu 623/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku akcyzowego za maj 2010 r. w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia - przywrócić skarżącemu J. N. termin do uiszczenia wpisu od skargi. Należny wpis od skargi w przedmiotowej sprawie został uiszczony z jednodniowym uchybieniem terminu. W tych okolicznościach, postanowieniem z dnia 5 października 2017 r. Sąd skargę odrzucił. W dniu 9 października 2017 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z informacją, że w okresie od 17 lipca 2017 r. do 9 sierpnia 2017 r. przebywał w sanatorium w ramach prewencji rentowej ZUS, poza miejscem zamieszkania i nie mógł opłacić skargi ponieważ nic nie wiedział o wezwaniu do jej opłacenia. Wpis uiścił zaraz po powrocie z sanatorium, tj. 9 sierpnia 2017 r. W załączeniu skarżący przedłożył kserokopie dokumentacji z sanatorium wraz z dowodem uiszczenia wpisu pod skargi. Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie sądu, doprecyzował, że jego pismo stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87§ 1 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a). Powyższe przesłanki zostały przez stronę spełnione. Ponadto zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno orzecznictwo, jak i piśmiennictwo są zgodne, że uprawdopodobnienie istnienia tej przesłanki (braku winy) jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Natomiast pojęcie uprawdopodobnienia sprowadza się do postępowania zmierzającego do stwierdzenia istnienia lub nieistnienia określonego zdarzenia, czynności podjętej w ramach postępowania, wyniku tego postępowania bądź wreszcie do zastępczego środka dowodowego. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też - przeciwnie - wykazała się niedbalstwem (zob. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie sygn. akt II FZ 477/12, SIP LEX nr 1333338). Odnosząc te rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący, w ocenie Sądu, wykazał obiektywne niezależne od niego przyczyny, które uniemożliwiły mu uiszczenie wpisu od skargi z zachowaniem ustawowego terminu. W sprawie zwrócić uwagę należy na takie fakty, jak to, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu odebrał dorosły domownik K. N. Termin na dokonanie opłaty od skargi upływał w dniu 8 sierpnia 2017 r., a w dniach od 17 lipca 2017 r. do 9 sierpnia 2017 r. skarżący przebywał w sanatorium poza miejscem zamieszkania, co wynika z dołączonej przez niego dokumentacji medycznej. Sąd ma na względzie, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieje pogląd, że leczenie sanatoryjne nie może zwalniać strony od obowiązków związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego, zwłaszcza kiedy skarżący zostaje szczegółowo pouczony o możliwych sposobach uiszczenia opłaty (zob. np. orzeczenia w sprawie II FZ 1074/12, SIP LEX nr 1282846, czy I FZ 161/11, SIP LEX nr 1082357), jednakże zauważa, że każdy przypadek niedochowania terminu i zachowania przez stronę należytej staranności należy rozpatrywać indywidualnie. Ponadto doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do wpisu było pierwszym doręczeniem w sprawie wraz ze stosownymi pouczeniami. Nadmienić również należy, że skarżący zainicjował przed sądem w 2017 r. kilkanaście spraw i zasadniczo wywiązał się z obowiązku terminowego uiszczenia wpisu od skargi (poza sprawą niniejszą i sprawą o sygn. akt I SA/Lu 624/17). Mając zatem na uwadze całokształt okoliczności zaistniałych w sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na postawie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji