I SA/Lu 676/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Wojciech Kręcisz (spr.), Protokolant Referent stażysta Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej na 2007 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej płatności cukrowej oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...], również w części dotyczącej płatności cukrowej; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz K. P. kwotę [...] tytułem zwrotu koszów postępowania. Zaskarżoną decyzją wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) oraz art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634) Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu odwołania K.P. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa Nr [...] z dnia [...] w sprawie płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej na rok 2007, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa wskazywał, że wnioskiem z dnia [...] K.P. wystąpił o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007r. Ubiegał się o przyznanie Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) do działek rolnych o łącznej powierzchni 12,64 ha oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) do powierzchni 9,58 ha. We wniosku tym strona zaznaczyła również, iż ubiega się o przyznanie płatności cukrowej. Do wniosku o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru w roku 2006 została dołączona umowa dostawy buraków cukrowych nr [...] na dostawy w kampanii cukrowniczej w 2006 roku. Ilość ton buraków cukrowych objętych umową dostawy buraków cukrowych przeznaczonych do wyprodukowania cukru kwotowego wynosi 172,352 ton. W dniu 30 kwietnia 2007 r. K.P. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR aneks do umowy kontraktacji buraków cukrowych nr [...] z dnia 25 stycznia 2007 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją Nr [...] z dnia [...] w sprawie płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej na rok 2007 uwzględnił w całości żądanie strony w zakresie Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) i Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) oraz przyznał płatność cukrową w wysokości 6427,01 zł. (172,352 ton x 37,29 zł. = 6427,01 zł.), jednakże w związku z redukcją stawki płatności cukrowej na rok 2007 wynoszącą 0,14 zł na jedną tonę buraków cukrowych kwota ta wyniosła 6402,88 zł [6427,01 zł - 24,129 zł (172,352 ton x 0,14 zł = 24,129 zł) = 6402,88 zł]. Ponadto w decyzji ustalono kwotę zmniejszenia kwoty płatności cukrowej z tytułu wniosku złożonego przez K.P. o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru na rok 2006 w wysokości 116,64 zł (1,994006% kwoty płatności cukrowej za 2006r.). W związku z powyższym po dokonanych zmniejszeniach kwota płatności cukrowej do wypłaty wyniosła 6286,24 zł. K.P. odwołał się od tej decyzji. Podnosił, że do wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej na rok 2007, dołączył aneks do umowy kontraktacji buraków cukrowych na 45 ton, a w momencie składania dokumentów w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, nie przedstawiono mu żadnych zastrzeżeń co do ich prawidłowości i terminu złożenia. Rozpatrując sprawę i odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego argumentował, że przesłanki przyznania płatności do gruntów rolnych zostały uregulowane w ustawie z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. z 2007 r., Nr 35, poz. 217, z późn. zm.), która została zmieniona ustawą z dnia 29 lutego 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2008, Nr 44, poz. 262) i obowiązuje w brzmieniu ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Do postępowania w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy dotychczasowe, co wynika z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Organ odwoławczy argumentował, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. rolnikowi przysługuje płatność bezpośrednia na będące w jego posiadaniu grunty rolne, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia płatnościami bezpośrednimi zgodnie z art. l43b ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku XX do rozporządzenia nr 1973/2004; utrzymuje wszystkie grunty rolne zgodnie z normami; został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Załącznik XX do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanowienia szczegółowych zasad zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców określa minimalną powierzchnię obszaru zakwalifikowanego na jedno gospodarstwo dla Rzeczypospolitej Polskiej na poziomie 1 ha. Z art. 7 ust. 2 ustawy dnia 26 stycznia wynika, iż rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, o której mowa wart.1l43b ust. 1 rozporządzenia nr 1782/2003, zwanej dalej "jednolitą płatnością obszarową", przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 1) chmielu, 2) roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych, 3) innych roślin. Warunki przyznania płatności cukrowej określa art. 24 tej ustawy, w świetle którego rolnikowi, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku i który z zastrzeżeniem art. 143 ba ust. 6 rozporządzenia nr 1782/2003, zawarł: 1) na rok gospodarczy 2006/2007 z producentem cukru umowę dostawy buraków cukrowych (.) albo 2) na rok gospodarczy 2005/2006 umowę dostawy buraków cukrowych z producentem cukru, który zrzekł się w roku gospodarczym 2006/2007 kwoty (. . .) - przysługuje płatność cukrowa. Wysokość płatności cukrowej w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn ilości buraków cukrowych objętych umową dostawy, o której mowa w ust. 1, przeznaczonych do wyprodukowania cukru kwotowego w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia nr 318/2006, i stawki tej płatności na 1 tonę buraków cukrowych. Płatność cukrową przyznaje się na wniosek rolnika w decyzji w sprawie przyznania płatności, o której mowa w art. 19 ust. 1. Do płatności cukrowej przepisy art. 18 ust. 2, 3 i 5 oraz art. 19 ust. 2 - 5 i 7 stosuje się odpowiednio. W kontekście wskazanych przepisów organ odwoławczy podkreślał, że w dniu 24 kwietnia 2007 r. K. P. złożył w Biurze Powiatowym wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2007 rok. We wniosku tym zadeklarował działki rolne o łącznej pow. 12,64 ha do uzyskania Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO), 9,58 ha do Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) oraz zaznaczył, że ubiega się o przyznanie płatności cukrowej, oświadczając, że znane mu są zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Wniosek strony przeszedł kontrolę kompletności oraz kontrolę administracyjną. W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia [...] uwzględnił w całości żądanie strony w zakresie odnoszącym się do Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) i Płatności Uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO). Płatność, jaką uzyskał Beneficjent z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) wyniosła 3811,47 zł (12,64 ha x stawka JPO 301,54 zł), zaś płatność z tytułu (UPO) wyniosła 2825,24 zł. (9,58 ha x stawka UPO 294,91 zł). Odnośnie płatności cukrowej jej stawka do 1 tony buraków cukrowych w 2007 r. wynosiła 37,29 zł. Do wniosku o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru w roku 2006 została dołączona umowa dostawy buraków cukrowych. Ilość buraków cukrowych objęta przedmiotową umową wynosiła 172,352 ton. Wyliczona kwota płatności przed redukcją wyniosła 6427,01 zł (172,352 ton x stawka 37,29 zł). Wraz z wejściem do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. Polska jako jej członek zobowiązała się do wprowadzenia na swoim terytorium zasad obowiązujących w pozostałych państwach członkowskich. Jednym z celów Unii jest prowadzenie tzw. Wspólnej Polityki Rolnej, określonej w art. 33 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE). System płatności bezpośrednich, będący wyrazem Wspólnej Polityki Rolnej Unii jest jednym z rodzajów wsparcia finansowego rolników i ma na celu zapewnienie wspólnej organizacji rynków rolnych i rozwoju wsi. System ten uregulowany jest zarówno w przepisach prawa wspólnotowego, jak i krajowego. Procedura przyznawania wsparcia dla rolników jest w znacznym stopniu uproszczona, co ma na celu sprawną obsługę wnioskodawców, jednakże powyższe nie zwalnia organów wydających decyzje w sprawie dotacji od przestrzegania zasad określonych w przepisach prawa krajowego i wspólnotowego. Stosownie zaś do Załącznika VII część K ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) Nr 2019/93, (WE) Nr 1452/2001, (WE) Nr 1453/2001, (WE) Nr 1454/2001, (WE) Nr 1868/94, (WE) Nr 1251/1999, (WE) Nr 1254/1999, (WE) Nr 1673/2000, (EWG) Nr 2358/71 i (WE) Nr 2529/2001 (Dz. Urz. WE Nr L 270 z 21.10.2003 r., str. 1 ze zm.), gdy suma kwot ustalonych przekracza w Państwie Członkowskim pułap określony w niniejszym rozporządzeniu, kwota przypadająca na każdego rolnika jest proporcjonalnie zmniejszana. Ponadto, zgodnie z art. 73 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.), Państwa członkowskie mogą zdecydować, że zwrot nienależnej płatności dokonuje się przez potrącenie tej kwoty z jakiejkolwiek zaliczki lub płatności w ramach systemów pomocowych. W związku z tym, organ odwoławczy uwzględniając przywołane przepisy prawa wspólnotowego, a także fakt, iż w roku 2006 nastąpiło przekroczenie limitu kwoty płatności cukrowej przypadającej na Polskę uznał, iż zaistniała konieczność potrącenia nadmiernie wypłaconych kwot w roku 2006, z przysługującej rolnikowi kwoty płatności cukrowej na rok 2007. W konsekwencji, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi działając na podstawie art. 24b ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666 oraz z 2008 r. Nr 44, poz. 262) rozporządzeniami z dnia 27 marca 2008 r. w sprawie zmniejszenia stawki cukrowej za 2007 rok oraz w sprawie zmniejszenia stawki cukrowej za 2006 rok (Dz. U Nr 54, poz. 332, 333 i 334) dokonał zmniejszenia stawki płatności cukrowej za 2007 r. określonej w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie stawki płatności cukrowej za 2007 r. (Dz. U Nr 247, poz. 1836) o 0,14 zł. na jedna tonę buraków cukrowych oraz określił wielkość zmniejszenia kwoty płatności cukrowej za 2006 r. o 1,994006 % kwoty tej płatności. Przyznanie płatności cukrowej nastąpiło więc z uwzględnieniem redukcji płatności przewidzianej w obowiązujących przepisach prawa. W roku 2006 przyznana została stronie decyzją Nr [...] z dnia [...] oddzielna płatność z tytułu cukru w wysokości 5849,63 zł. Stąd 5849,63 zł x 1,994006 % tej kwoty = 116,64 zł. W związku z powyższym płatność cukrowa za rok 2007 wyniosła 7425,17 zł (172,352 ton x stawka 37,15 zł (stawka 37,29 zł - 0,14 zł). Następnie tak uzyskana kwota 6402,88 zł została zmniejszona o 1,994006 % kwoty płatności cukrowej za 2006 r. t.j. (116,64 zł). Kwota płatności cukrowej za rok 2007 wyniosła 6286,24 zł (6402,88 zł - 116,64 zł). Odnosząc się do zarzutu odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR podnosił, że K.P. w dniu [...] złożył w Biurze Powiatowym wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2007 rok. W przedmiotowym wniosku strona zaznaczyła, że ubiega się o przyznanie płatności cukrowej oraz dołączyła umowę kontraktacji buraków cukrowych nr [...] na dostawy w kampanii cukrowniczej 2006 roku zawartej w dniu [...]. W dniu 30 kwietnia 2007 r. K. P. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR aneks do umowy kontraktacji buraków cukrowych nr [...] z dnia 25 stycznia 2007 r., który obejmował dodatkową kwotę buraków cukrowych 45 ton. W tym kontekście organ odwoławczy argumentował, że przepisy odnoszące się do możliwości poprawek do pojedynczych wniosków zawarte są w art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 178212003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników. Pozostające w korelacji z ww. rozporządzeniem przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 178212003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych do produkcji surowców w art. 142 a wykluczają stosowanie do płatności cukrowej przepisu art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 79612004. Oznacza to, że nie jest możliwe uwzględnienie dodatkowo złożonych aneksów umów do złożonego podstawowego wniosku. W związku z powyższym, organ odwoławczy zarzut odwołania uznał za niezasadny. Podkreślał w tym kontekście, iż na podstawie art. 9 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany do należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które to okoliczności mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków. Argumentował, że wskazany przepis nie daje podstaw do formułowaniu wniosku, że organ z urzędu miał obowiązek informowania strony o powszechnie obowiązujących opublikowanych aktach prawnych. Obowiązek informowania nie może, bowiem zastąpić własnego obowiązku producenta rolnego ubiegającego się o przyznanie płatności bezpośrednich zaznajomienia się z zasadami ich przyznawania. Z okoliczności faktycznych sprawy nie wynika by strona w trakcie postępowania złożyła wnioski o dokonanie wyjaśnienia podstaw prawnych lub zasad przyznawania płatności. Pomoc świadczona przez pracownika organu z natury rzeczy ograniczyć się musi na tym etapie postępowania (przyjęcie wniosku) do formalnego sprawdzenia poprawności wypełnienia wniosku. K. P. wystąpił ze skargą na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucał wydanie jej z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa, co według skarżącego, polegało na niezasadnym pominięciu w podstawie faktycznej wydanego w sprawie rozstrzygnięcia okoliczności w postaci złożenia przez niego, w otwartym terminie do składnia wniosków pomocowych, aneksu do umowy kontraktacji na 45 ton cukru. Podnosił przy tym, iż według posiadanych przez niego informacji, wnioskodawcy znajdujący się identycznej jak on sytuacji, byli adresatami decyzji uwzględniających fakt dołączenia do pierwotnie złożonych wniosków aneksów do umów kontraktacji. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu wydanej decyzji, wnosił o oddalenie skargi. Przy piśmie procesowym z dnia 15 stycznia 2008 r. podtrzymującym zarzuty skargi K. P. dołączył kopie przesłanego faxem pisma Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa adresowanych do "A" w T., z treści którego wynika, że plantatorom którzy zawarli aneksy do umów na dostawy buraków cukrowych na rok 2006/2007 przysługuje płatność cukrowa na rok 2007. Sąd zważył, co następuje. Skarga ma usprawiedliwione podstawy i zasługuje na uwzględnienie. Kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji przeprowadzona zgodnie z zasadami wyrażonymi na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych prowadzi do wniosku, iż w części odnoszącej do przyznania skarżącemu płatności cukrowej wydane one zostały z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W sprawie nie jest sporne, że: 1) wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2007 r. K. P. wystąpił o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007 (ubiegał się o przyznanie Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) do działek rolnych o łącznej powierzchni 12,64 ha oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) do powierzchni 9,58 ha); 2) wnioskodawca zaznaczył, że ubiega się również o przyznanie płatności cukrowej; 3) do wniosku o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru w roku 2006 dołączył umowę dostawy buraków cukrowych nr [....] na dostawy w kampanii cukrowniczej w 2006 roku (ilość ton buraków cukrowych objętych umową dostawy buraków cukrowych przeznaczonych do wyprodukowania cukru kwotowego wynosi 172,352 ton); 4) w dniu 30 kwietnia 2007 r. K. P. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR aneks do umowy kontraktacji buraków cukrowych nr [...] z dnia 25 stycznia 2007 r. na 45 t. cukru; 6) Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją Nr [...] z dnia [....] w sprawie płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej na rok 2007 uwzględnił w całości żądanie strony w zakresie Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) i Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) oraz przyznał płatność cukrową, po redukcji stawki płatności cukrowej na rok 2007 i po ustaleniu zmniejszenia kwoty płatności cukrowej z tytułu wniosku złożonego o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru na rok 2006, w wysokości 6.286,24 zł; 7) przyznanie płatności cukrowej nastąpiło bez uwzględnienia treści aneksu do umowy kontraktacji buraków cukrowych na 45 ton, albowiem według organów administracji publicznej nie jest możliwe w okolicznościach stanu faktycznego sprawy uwzględnienie dodatkowo złożonych aneksów do wniosku podstawowego. We wskazanych okolicznościach stanu faktycznego sprawy kwestią sporną jest więc tylko i wyłącznie kwestia wykładni przepisów postępowania regulujących zasady i tryb składania wniosków pomocowych, a w tym kontekście ocena zasadności stanowiska organów administracji o braku podstaw do uwzględnienia dodatkowego aneksu do pierwotnie złożonego wniosku podstawowego oraz zwłaszcza stanowiska, że warunkiem jego uwzględnienia jest jednoczesność złożenia wniosku, umowy kontraktacyjnej oraz aneksu do niej. Stanowisko organów administracji publicznej prezentowane w uzasadnieniach wydanych w sprawie rozstrzygnięć nie jest trafne. Podstaw do jego formułowania nie dają rezultaty wykładni językowej, ani też systemowej i funkcjonalnej art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników oraz art. 142a rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych do produkcji surowców, ani też okoliczności stanu faktycznego sprawy. W tym kontekście stwierdzić bowiem należy, że jakkolwiek art. 142a rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 stanowi, że w odniesieniu do oddzielnych z tytułu cukru ustanowionego w art. 143 ba rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, stosuje się art. 5, 10, 18 do 20, 65, 66, 67, 70, 71a i 73 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, co uzasadniać ma wyłącznie stosowania art. 15 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, to jednak z art. 15 tego rozporządzenia jednoznacznie wynika, iż zakres jego normowania odnosi się (ogranicza) tylko i wyłącznie do sytuacji poprawek (dotyczących poszczególnych działek rolnych wraz z ewentualnymi towarzyszącymi im uprawnieniami do płatności, które pierwotnie nie zostały zadeklarowane) wnoszonych po wygaśnięciu limitu czasu na złożenie pojedynczego wniosku. W sprawie stanowiącej przedmiot orzekania Sądu, brak jest podstaw aby wywodzić, że skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku pomocowego. Wnioski te, jak wynika z art. 71b rozporządzenia (WE) 1782/2003 oraz art. 24 ust. 5 w związku z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. Wniosek skarżącego o przyznanie płatności na rok 2007, zawierający adnotację, iż ubiega się on również o płatność cukrową złożony został w terminie, tj. w dniu 21 kwietnia 2007 r. W otwartym terminie do złożenia tego wniosku, tj. w dniu 30 kwietnia 2007 r., skarżący złożył również aneks do umowy kontraktacji buraków cukrowych nr [...] z dnia 25 stycznia 2007 r. W związku z powyższym brak jest podstaw, aby wywodzić, że normatywna treść art. 142a rozporządzenia (WE) nr 1973/2004 i art. 15 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 w kontekście określonych wskazanymi przepisami obowiązującego prawa terminów do składania wniosków pomocowych oraz przywołanych okoliczność faktycznych odnoszących się do dat złożenia przez skarżącego wniosku pomocowego i następnie aneksu do umowy kontraktacji - jednoznacznie świadczących o zachowaniu przez K. P. tychże terminów - uzasadnia pominięcie w wydanych w sprawie rozstrzygnięciach aneksu do umowy kontraktacji, istotnego z punktu widzenia ustalenia wysokości przyznawanej płatności cukrowej. W okolicznościach stanu faktycznego sprawy przepisy art. 142a rozporządzenia (WE) nr 1973/2004 i art. 15 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 nie mają bowiem zastosowania. Nie są one adekwatne dla ustalenia konsekwencji prawnych przywołanych wyżej faktów. Ponadto, podkreślić należy, że przepisy obowiązującego prawa, nie uzależniają przyznania płatności cukrowej od warunku równoczesnego i jednoczesnego - tj. w tym samym czasie (tego samego dnia, o tej samej godzinie) - złożenia przez producenta rolnego wraz z wnioskiem podstawowym aneksu do umowy kontraktacji buraków cukrowych. Zasadnie należy więc przyjąć, że aneks do umowy kontraktacji złożony w otwartym terminie do składnia wniosków pomocowych i dołączany do pierwotnie złożonego wniosku podstawowego jest złożony zgodnie z formalnymi warunkami określonymi w art. 24 w związku z art. 18 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., a w konsekwencji, że podstawę ustalania wysokość płatności cukrowej stanowią dane uwzględniające ilość buraków cukrowych objętych umową dostawy oraz aneksem do niej. Wykładnia przywołanych przepisów obowiązującego prawa regulujących zasady i tryb składania wniosków pomocowych o przyznanie płatności cukrowej prezentowana przez organy administracji publicznej nie znajduje więc żadnego uzasadnienia w ich normatywnej treści. Jest ona wadliwa. Z akt sprawy wynika, iż jej punkt wyjścia stanowił Komunikat Departamentu Płatności bezpośrednich z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie ostatecznej weryfikacji wniosków, w których rolnicy ubiegają się o przyznanie płatności cukrowej, co potwierdza analiza jego treści oraz treści uzasadnień wydanych w sprawie decyzji. W sprawie stanowiącej przedmiot orzekania Sądu, treść decyzji aktu stosowania prawa, w części odnoszącej się do płatności cukrowej, zdeterminowana była więc nie przepisami obowiązującego prawa, a treścią wskazanego pisma – komunikatu, co budzi uzasadniony sprzeciw i narusza art. 6 k.p.a.. Ponownie rozpatrując sprawę w zakresie odnoszącym się do płatności cukrowej, organy administracji publicznej uwzględnią wskazany wyżej kierunek wykładni przepisów regulujących zasady i tryb składania wniosków pomocowych. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.