I SA/Lu 679/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2011 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sygn. akt I SA/Lu [...] Uzasadnienie Wnioskiem zawartym w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2011 r., skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego argumentował, że wykonanie na obecnym etapie zaskarżonej decyzji i wpłata należności w wysokości [...] zł stwarza realne niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uiszczenie tak wysokiej kwoty zagraża bowiem podstawowym potrzebom materialnym skarżącego, który w obecnej sytuacji nie ma środków na dobrowolne uiszczenie zobowiązania. Tym samym wykonanie zaskarżonej decyzji będzie się wiązało z koniecznością wszczęcia postępowania egzekucyjnego z innych niż środki pieniężne składników majątkowych, co spowoduje nieodwracalne skutki dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej P.p.s.a), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dokonując wykładni wskazanego wyżej przepisu należy wyjaśnić, że przewiduje on restrykcyjne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nadając tej instytucji charakter wyjątkowy i uzależniając jej zastosowanie od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi bowiem do wyłomu od zasady jej wykonalności, wobec czego strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia żądania, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenie płynące z jej wykonania (zob. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, SIP Lex nr 1145639). Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11, SIP LEX nr 965117). Innymi słowy wnioskodawca jest zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" - postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, publ. SIP Lex nr 468877. To rzeczowe uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podlega ocenie przez sąd administracyjny, który powinien stwierdzić, czy rzeczywiście wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym zaznaczyć należy, że szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W ocenie Sądu, okoliczności przedstawione w rozpoznawanym wniosku, nie dają podstawy do jego uwzględnienia. Przede wszystkim podkreślić należy, że skarżący powołując się na zagrożenie podstawowych potrzeb materialnych w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawia Sądowi swojej sytuacji finansowej i materialnej. Nie przedkłada żadnych dokumentów i dowodów na okoliczność posiadanych środków finansowych i składników majątkowych, co już uniemożliwia Sądowi realną ocenę wystąpienia w sprawie przesłanek zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt, że należność określona w decyzji jest wysoka, nie świadczy jeszcze, w ocenie Sądu, o zajściu w sprawie powołanych wyżej przesłanek. Ponadto podnieść należy, że co do zasady każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, SIP Lex nr 742913). Poza tym, jak podkreśla się w orzecznictwie, sama tylko możliwość dokonania w przyszłości egzekucji nie uzasadnia jeszcze udzielenia ochrony tymczasowej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy bowiem zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji (z którą jeszcze w tej sprawie nie mamy do czynienia), lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. np. postanowienia NSA z dnia 14 kwietnia 2016 r. sygn. akt I FZ 85/16 i z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 450/09 – ww.orzeczenia.nsa.gov.pl., czy postanowienie NSA z dnia z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt II FZ 2138/14, SIP Lex nr 1628796). W sytuacji zaś, gdy mamy do czynienia z obowiązkiem o charakterze pieniężnym ten skutek jest odwracalny. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.