II SA/Lu 134/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pomocy na dożywianie w zakresie wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Witolda Falczyńskiego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W dniu 16 stycznia 2013 r. Z. W. wniósł do tutejszego sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pomocy na dożywianie. Wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r. sąd uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] W piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r. Z. W. zażądał "zawieszenia" sędziego NSA Witolda Falczyńskiego w zakresie spraw skarżącego z uwagi na stronniczość tego sędziego. Żądanie to zostało potraktowane jako wniosek o wyłączenie sędziego NSA Witolda Falczyńskiego od rozpoznania niniejszej sprawy. W oświadczeniu złożonym w trybie art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sędzia NSA Witold Falczyński oświadczył, że nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Podniósł, że ze skarżącym nie łączą go relacje osobiste, a styczność z nim miał wyłącznie urzędowo w związku z orzekaniem w innych sprawach toczących się przed tutejszym sądem. Sędzia oświadczył, że w sprawie nie zachodzą również okoliczności, o których mowa w art. 18 § 1 p.p.s.a., uzasadniające wyłączenie go od orzekania z mocy samej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziego NSA Witolda Falczyńskiego podlega oddaleniu jako niezasadny. Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przede wszystkim należy wskazać, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób nieobiektywny, jak również fakt, iż sędzia, którego wyłączenia domaga się skarżący, orzekał w innej sprawie z udziałem skarżącego, nie stanowią wystarczających przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a., tym bardziej, że skarżący może zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Inaczej rzecz ujmując, wniosek o wyłączenie sędziego nie może być oparty na subiektywnym przekonaniu strony, że skoro sędzia wydał w innej jej sprawie niekorzystny dla niej wyrok, to uczyni to w każdej kolejnej. Strona musi przynajmniej uprawdopodobnić, iż to niekorzystne dla niej rozstrzygnięcie wynikało z okoliczności zewnętrznych czy wewnętrznych, leżących po stronie tego sędziego i mających wpływ na obiektywizm jego działania, że okoliczności te dalej istnieją i również dla obiektywnego obserwatora wynik postępowania w sprawie osądzonej przez sędziego, którego wniosek dotyczy, będzie zależny od tych właśnie okoliczności, np. związanych ze stosunkiem osobistym, czy ekonomicznym (por. postanowienie NSA z 26 stycznia 2012 r., II FZ 15/12, Lex nr 1107908, postanowienie NSA z 5 września 2008 r., I OZ 665/08, Lex 440113, postanowienie NSA z 27 września 2005 r., I OZ 939/05). Zarzut stronniczości sędziego zawarty we wniosku o jego wyłączenie złożonym przez skarżącego w niniejszej sprawie nie odnosi się do tego rodzaju okoliczności, przeciwnie, jest gołosłowny i pozbawiony jakichkolwiek podstaw. Również ze złożonego przez sędziego oświadczenia wynika, że nie zna osobiście skarżącego i że nie istnieją w sprawie okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Skoro zatem sformułowany przez skarżącego zarzut nie znajduje potwierdzenia w konkretnych okolicznościach świadczących o stronniczości sędziego orzekającego w sprawie, a jednocześnie nie zachodzą przyczyny określone w art. 18 § 1 p.p.s.a., powodujące wyłączenie tego sędziego z mocy samej ustawy, wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony. Ponadto, w myśl art. 20 § 1 p.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego może być zgłoszony w toku postępowania. Tymczasem w niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 27 czerwca 2013 r., a zatem już po wydaniu wyroku w sprawie, co miało miejsce w dniu 14 maja 2013 r. Skoro celem wyłączenia sędziego jest odsunięcie go od czynności postępowania sądowego, to zgłoszenie wniosku o wyłączenie sędziego po tym, jak sprawa została rozstrzygnięta, jest pozbawione racjonalnych podstaw, co również stanowi podstawę oddalenia takiego wniosku. W tym stanie rzeczy, w oparciu o treść art. 19, art. 18 § 1 i art. 20 § 1 p.p.s.a., należało oddalić wniosek skarżącego jako bezzasadny. W związku z powyższym, sąd orzekł, jak w sentencji.