II SA/Lu 202/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji uznającej działki za mienie gromadzkie - w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. . Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012r., sygn. akt II SA/Lu 202/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji uznającej działki za mienie gromadzkie – z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie (tj. do dnia 10 kwietnia 2012r.) braków formalnych skargi (skarżąca uzupełniła je w dniu 11 kwietnia 2012r.). W dniu 24 maja 2012r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wyjaśniając, że w ostatnim dniu wyznaczonego przez Sąd terminu tj. 10 kwietnia 2012r. nie mogła uzupełnić wskazanych braków z uwagi na stan zdrowia i konieczność wizyty lekarskiej, na potwierdzenie czego złożyła zaświadczenie lekarskie /k.31/. W tym samym dniu tj. 24 maja 2012r. skarżąca złożyła również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia powyższego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi - skarżąca podniosła, że przy doręczeniu jej wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie została pouczona o prawie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków. Dowiedziała się o tym dopiero od prawnika, do którego udała się w dniu 24 maja 2012r., a więc w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawomocnym postanowieniem z dnia 30 maja 2012r., sygn. akt II SA/Lu 202/12 przywrócił termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Rozpatrując obecnie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Sąd zważył, co następuje: Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270), zwanej dalej ppsa, stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega natomiast na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2004, s. 149). W sprawie niniejszej bezspornie skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jako przyczynę uchybienia skarżąca wskazała, że w ostatnim dniu terminu wyznaczonego przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. w dniu 10 kwietnia 2012r. nie mogła uzupełnić wskazanych braków z uwagi na stan zdrowia i konieczność wizyty lekarskiej, na potwierdzenie czego złożyła zaświadczenie lekarskie /k.31/. Wskazana okoliczność – zdaniem Sądu – nie uniemożliwiała jednak skarżącej uzupełnienia braków. Z przedłożonego zaświadczenia nie wynika bowiem, by stan zdrowia skarżącej wykluczał możliwość uzupełnienia braków przez skarżącą osobiście bądź przy pomocy innych osób – wskazano w nim jedynie, że skarżąca "w dniu dzisiejszym korzystała z porady lekarskiej, wizyta była konieczna". W świetle natomiast utrwalonego orzecznictwa sądowo - administracyjnego tylko nagła choroba uniemożliwiająca dokonanie czynności procesowej usprawiedliwia uchybienie terminu. (por. postanowienia NSA z dnia 17 marca 2009r., I OZ 211/09; z dnia 7 kwietnia 2008r., II FZ 111/08; z 28 maja 2008r., I GZ 143/08). Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ppsa Sąd orzekł, jak w sentencji.