II SA/Lu 253/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwojgiem uczących się dzieci, z którymi zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Strona skarżąca oświadczyła, że żona i dzieci pozostają na jej utrzymaniu. Ponadto strona skarżąca podniosła, że jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha oraz, iż prowadzona przez nią działalność gospodarcza nie przynosi dochodów a jedynie generuje straty. Dążąc do ustalenia skąd pochodzą i jakiej są wysokości dochody pozwalające stronie skarżącej ponosić koszty utrzymania gospodarstwa domowego oraz do ustalenia wysokości tych kosztów wezwano stronę skarżącą do nadesłania, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, oświadczenia wskazującego wysokość stałych, miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego oraz dokumentów źródłowych potwierdzających wysokość tych wydatków i zestawienia kosztów oraz przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej z ostatnich trzech miesięcy. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie w dniu 12 kwietnia 2012 r. odebrał dorosły domownik – A. M., żona strony skarżącej. Doręczenie to w myśl art. 72 § 1 p.p.s.a. wywołuje takie same skutki prawne jak doręczenie dokonane do rąk adresata. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania oraz mimo upływu terminu do jego wykonania strona skarżąca nie wykonała wezwania. Referendarz sądowy stwierdził, że: W myśl art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Artykuł 255 p.p.s.a. stanowi zaś, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Niewypełnienie obowiązku, o którym stanowi art. 255 p.p.s.a. uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 828/11 – Lex nr 1069744; postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 885/11 – Lex nr 1069781 czy postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 553/11 – Lex nr 1107595). Stosownie bowiem do unormowania art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dla prawidłowego zastosowania tego przepisu konieczne są informacje o wysokości kosztów utrzymania koniecznego oraz dochodów strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Brak tych informacji uniemożliwia ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. W przedmiotowej sprawie, w świetle informacji ujawnionych przez stronę skarżącą na druku PPF niewykonanie wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń uniemożliwia dokonanie oceny tego czy poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej rodziny. Tym samym wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie można uznać za zasadny. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.