II SA/Lu 349/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i dorosłym, bezrobotnym synem, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się ze swojej emerytury w kwocie [...] złotych brutto. Strona skarżący oświadczyła, że jej mąż przebywa obecnie na rocznym urlopie bezpłatnym oraz, iż jest właścicielką działki budowanej o powierzchni [...] ha. Strona skarżąca podkreśliła, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, która nie pozwala jej ponieść kosztów sądowych. Strona skarżąca wezwana do nadesłania oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego oraz dokumentów źródłowych z ostatnich trzech miesięcy poświadczających wysokość tych kosztów oraz oświadczenia wskazującego przyczynę przebywania jej męża na urlopie bezpłatnym nie wykonała wezwania. W terminie otwartym do jego wykonania strona skarżąca uiściła wpis sądowy od wniesionej skargi. Referendarz sądowy stwierdził, że: W myśl art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Artykuł 255 p.p.s.a. stanowi zaś, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Niewypełnienie obowiązku, o którym stanowi art. 255 p.p.s.a. uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 828/11 – Lex nr 1069744; postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 885/11 – Lex nr 1069781 czy postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 553/11 – Lex nr 1107595). Stosownie bowiem do unormowania art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z zestawienia brzmienia art. 252 § 1 p.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym można jedynie wówczas, gdy strona dokładnie wykaże, w jakiej znajduje się sytuacji materialnej w tym jak na tę sytuację rzutują ponoszone przez nią stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie wykazała dokładnie, w jakiej wysokości ponosi stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego. Nie wykazała ona także przyczyny ze względu, na którą jej mąż przebywa obecnie na urlopie bezpłatnym, która to okoliczność bezpośrednio rzutuje na sytuację finansową gospodarstwa domowego strony skarżącej. Z tych powodów referendarz sądowy nie mógł ustalić dokładnej sytuacji materialnej strony skarżącej i zarazem uwzględnić jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.