II SA/Lu 40/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2018 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody dla realizacji przedsięwzięcia - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Spółka Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2018 r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego Kolegium z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak: [...] w sprawie stwierdzenia z urzędu nieważności postanowienia Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w stosunku do ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na "[...] na działkach nr [...] i nr [...]"- wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wyjaśniła, że realizuje wskazaną wyżej inwestycję na podstawie pozwolenia na budowę i decyzji środowiskowej. Sprzeciwem z dnia [...] kwietnia 2018 r. P. Ł. złożył wniosek o wznowienie postępowania i uchylenie decyzji środowiskowej. Burmistrz Ł. postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia, jednak następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r. stwierdziło nieważność tego postanowienia, zaś na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium wydało zaskarżone postanowienie z dnia [...] listopada 2018 r. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia skarżąca podniosła, że inwestycja budowlana, którą realizuje w oparciu o decyzję budowlaną i środowiskową jest na ukończeniu, a cała budowa finansowana jest kredytem. W związku z powyższym w przypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i rozpoznania przez Kolegium wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie wydania "decyzji środowiskowej"', oznaczałaby dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż inwestycja finansowana jest kredytem bankowym. Negatywne rozstrzygnięcie sprawy o wznowienie w sprawie uwarunkowań środowiskowych może spowodować dalsze negatywne konsekwencje prawne i faktyczne wobec prawie ukończonej budowy, a więc może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10). Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009r., I FZ 148/09, LexPolonica nr 2235880 i postanowienie NSA z 28 września 2011r., I FZ 219/11, LexPolonica nr 3025984). Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514). Przedstawiona w niniejszej sprawie przez skarżącą argumentacja na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest wystarczająca do uwzględnienia wniosku. Podkreślić należy, że zaskarżonym postanowieniem Kolegium stwierdziło nieważność postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia. Postanowienie stwierdzające nieważność tego postanowienia nie nadaje się do wykonania w trybie egzekucji administracyjnej, a więc wstrzymanie jego wykonania nie zapobiegłoby bezpośrednio ewentualnej znacznej szkodzie dla skarżącej. W istocie skarżąca obawia się, że w wyniku wznowienia postępowania może zostać uchylona decyzja środowiskowa, na podstawie której realizuje obecnie inwestycję. To uchylenie tej decyzji mogłoby narazić skarżącą na szkodę. Stwierdzenie nieważności postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie tej decyzji nie powoduje natomiast bezpośrednio takiego niebezpieczeństwa. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego katu ma natomiast na celu ochronę tymczasową strony przed bezpośrednim zagrożeniem. Wstrzymywanie wykonania orzeczenia, które nie podlega egzekucji administracyjnej nie ma więc co do zasady usprawiedliwienia W świetle powyższego, z uwagi na to, że skarżąca wniosku o wstrzymanie wykonania nie uzasadniła przekonująco, a jednocześnie wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zapewniłoby skarżącej ochrony, jakiej się domaga, orzeczono, jak w sentencji.