II SA/Lu 414/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki – w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 r. oddalił skargę T. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...]. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono stronie skarżącej w dniu 1 kwietnia 2015 r. (k. 224). W dniu 24 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynął wniosek skarżącego złożony na druku PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 6 maja 2015 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Okręgowa Rada Adwokacka w L. pismem z dnia 24 czerwca 2015 r. poinformowała Sąd, że wyznaczyła dla skarżącego adwokata w osobie J. P. Wyznaczonemu adwokatowi w dniu 3 lipca 2015 r. udostępniono akta sprawy (k. 244). Tego samego dnia wniósł on o umożliwienie sporządzenia kserokopii wskazanych we wniosku kart akt sprawy i doręczenie ich na adres kancelarii (k. 245). Kserokopie te otrzymał w dniu 11 lipca 2015 r. (k. 247). W dniu 24 listopada 2015 r. (data na prezentacie – k. 249) wyznaczony adwokat wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 26 lutego 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wniosek uzasadnił tym, że sugerując się treścią dotychczas otrzymywanych zawiadomień z Okręgowej Rady Adwokackiej w L. zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie potraktował jako skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 marca 2014 r. Pełnomocnik skarżącego oświadczył, że dotychczas dokładnie analizował otrzymywaną korespondencję. Jednak w okresie, w którym otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego znajdował się w wyjątkowej sytuacji osobistej i zawodowej. Zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej i zawarł związek małżeński. Ponadto oświadczył, że jako pełnomocnik skarżącego kilkakrotnie wnosił zapytania o termin rozprawy i każdorazowo otrzymywał w sekretariacie odpowiedź, iż terminu rozprawy nie wyznaczono. Dopiero wnikliwa ponowna analiza akt sądowych i konsultacja ze skarżącym w dniu 20 listopada 2015 r. uświadomiła pełnomocnikowi, że w sprawie niniejszej ustanowiony został celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Wniosek o przywrócenie terminu złożony został zatem bez przekroczenia siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia i tym samym spełnione zostały warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Należy przyjąć bowiem, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu przez pełnomocnika strony wyznaczonego przez sąd z urzędu rozpoczyna swój bieg najwcześniej od dnia, w którym pełnomocnik ten został zawiadomiony przez właściwy organ samorządu zawodowego adwokatów o wyznaczeniu go do reprezentowania określonej strony postępowania. Zaś bez zapoznania się aktami sprawy niemożliwym było sporządzenie takiego pisma procesowego. Do wniosku dołączono wydruk z CDEIG, z którego wynika, że pełnomocnik skarżącego wznowił prowadzenie działalności gospodarczej w dniu 22 września 2015 r., kserokopię pisma ORA w L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 czerwca 2015 r. oraz niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię odpisu skróconego aktu małżeństwa, z którego wynika, iż pełnomocnik skarżącego zawarł związek małżeński w dniu 29 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu po terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. powoduje, że wniosek taki traktuje się jako spóźniony i odrzuca na podstawie art. 88 p.p.s.a. – bez oceny jego zasadności. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 384/14, z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II OZ 543/14 czy z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 337/14 – wszystkie publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W sprawie niniejszej, wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącego, że bieg terminu z art. 87§ 1 p.p.s.a. rozpoczął się dla niego z dniem 20 listopada 2015 r., przyjąć należy, że termin ten biec zaczął z dniem 11 lipca 2015 r. W dniu tym bowiem pełnomocnik skarżącego otrzymał między innymi kserokopię wyroku z dnia 26 lutego 2015 r. wraz z jego uzasadnieniem (k. 245 i 247 akt sądowych). Natomiast w dniu 3 lipca 2015 r. pełnomocnikowi skarżącego udostępniono akta sprawy (k. 245 akt sądowych). W dniu 11 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego nie tylko, że zapoznał się już z aktami sprawy ale był też w posiadaniu wydanego w sprawie niniejszej wyroku i jego uzasadnienia. Miał więc rzeczywistą możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem jeżeli wziąć pod uwagę, że termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. w przypadku ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie może przypadać później, niż trzydzieści dni od dnia, w którym pełnomocnik skarżącego miał realną możliwość zapoznania się z aktami sprawy stwierdzić należy, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 10 sierpnia 2015 r. Dzień ten nie przypadał w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, który w sprawie niniejszej wpłynął w dniu 24 listopada 2014 r. należy uznać za spóźniony i w konsekwencji podlegający odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.