II SA/Lu 431/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego - w zakresie wniosku A. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. Decyzja Kolegium z dnia [...] r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego – matce M. K.w dniu 11 maja 2009 r. (k. 41 akt adm.). Na powyższą decyzję pełnomocnik skarżącego wniosła skargę do sądu w dniu 12 czerwca 2009 r. (data nadania). Postanowieniem z dnia 22 lipca 2009 r. sąd odrzucił złożoną w niniejszej sprawie skargę, z uwagi na jej wniesienie po terminie. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 lipca 2009 r. (k. 15 akt sądowych). W dniu 13 sierpnia 2009 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego złożyła pismo z dnia 12 sierpnia 2009 r., w którym wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o przywrócenie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na powyższe wnioski Kolegium wniosło o ich odrzucenie, wskazując, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po upływie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny. Sąd zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu jest wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§4). Określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest terminem przywracalnym, a zatem, wbrew stanowisku Kolegium, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony w niniejszej sprawie przez pełnomocnika skarżącego, jest dopuszczalny (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2009, s. 267). Z orzecznictwa wynika, że wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik procesowy, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika. Osoba działająca przez pełnomocnika działa bowiem tak, jakby sama dokonywała czynności procesowych (postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., II OZ 601/08, niepubl.). Pełnomocnik skarżącego – M. K. jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazała dzień 29 lipca 2009 r., to jest datę doręczenia jej odpisu postanowienia sądu z dnia 22 lipca 2009 r., odrzucającego skargę A. K. jako spóźnioną. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 5 sierpnia 2009 r. Składając w dniu 13 sierpnia 2009 r. (data nadania) wniosek o przywrócenie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazała ona, że w dniu 10 sierpnia 2009 r. udała się do "prawnika", gdyż z pouczenia do postanowienia sądu z dnia 22 lipca 2009 r., wynikało, iż od orzeczenia tego służy skarga kasacyjna, którą sporządzić może tylko adwokat lub radca prawny. Dopiero wtedy, to jest w dniu 10 sierpnia 2009 r., dowiedziała się, iż uchybiła siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż wskazany w pouczeniu termin trzydziestodniowy odnosił się do skargi kasacyjnej, a nie do wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie sądu, złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Powoływanie się przez pełnomocnika skarżącego na błąd wynikający z nieznajomości przepisów prawa, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Nieznajomość prawa nie jest bowiem okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu (por. przykładowo: postanowienia NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., II GZ 181/09, niepubl., z dnia 19 sierpnia 2009 r., I OZ 782/09, niepubl. i z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, niepubl. oraz wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97, niepubl.). Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.