II SA/Lu 587/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja,, Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 marca 2015 r. sprawy ze skargi Z. W. w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] r. w sprawie II SAB/Lu 50/02 1. wymierza Wójtowi Gminy grzywnę w kwocie 500 (pięćset złotych); 2. przyznaje adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie w kwocie 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. W dniu [...] czerwca 2014 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wymierzenie Wójtowi Gminy N. grzywny za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB/Lu 50/02. Skarżący zarzucił brak orzeczenia w tej sprawie. Stwierdził, że Wójt "nie wykonuje nadal wyroków zobowiązujących". Jednocześnie podkreślił, że skierował do organu stosowne wezwanie z dnia [...] kwietnia 2014 r. W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w N. – działając z upoważnienia Wójta Gminy N. – wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ podniósł, że skarżący występował już do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ze skargą o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku zapadłego w sprawie II SAB/Lu 50/02. Skarga ta została jednak odrzucona postanowieniem z dnia 19 września 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 809/05. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że prawomocnym wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB/Lu 50/02 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie - uwzględniając skargę Z. W. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej - zobowiązał ww. organ do wydania w terminie 1 miesiąca od doręczenia odpisu wyroku orzeczeń w przedmiotowych sprawach. Z akt sprawy II SAB/Lu 50/02 (k. 30) wynika natomiast, że odpis przedmiotowego orzeczenia z uzasadnieniem doręczono Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w dniu 13 czerwca 2003 r. W rozpoznawanej obecnie skardze skarżący zwrócił się natomiast do Sądu o wymierzenia Wójtowi Gminy N. grzywny z tytułu niewykonania powyższego orzeczenia. Treść skargi jednoznacznie zatem wskazuje, że została ona złożona w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a"). Zgodnie z § 1 tego przepisu, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z powołanej regulacji wynika, iż warunkiem formalnym złożenia skargi w przedmiocie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, jest uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania obowiązku nałożonego owym wyrokiem. W przedmiotowej sprawie warunek ten został przez skarżącego spełniony, albowiem w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. (kopia w aktach administracyjnych sprawy) zwrócił się on do Wójta Gminy N. ze stosownym wezwaniem. Ponadto, w ramach oceny dopuszczalności skargi, podkreślić należy, że nie czyni przeszkód w jej rozpoznaniu okoliczność, iż już dwukrotnie – jak ustalono z urzędu – skarżący kierował do tut. Sądu skargi w tym samym przedmiocie, tj. domagające się wymierzenia Wójtowi Gminy N. grzywny za niewykonanie wyroku z dnia 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB/Lu 50/02. Przede wszystkim bowiem wskazać należy, że skargi te zostały odrzucone prawomocnymi postanowieniami (z dnia 19 września 2005 r., sygn. akt odpowiednio: II SA/Lu 807/05 i II SA/Lu 809/05), zaś odrzucenie skargi nie powoduje skutku powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. akt II OZ 589/09, Lex nr 552913). Ponadto nawet gdyby którakolwiek z tych skarg została merytorycznie rozpoznana, nie czyniłoby to niedopuszczalną skargi złożonej obecnie w tym samym przedmiocie. Art. 154 § 1 p.p.s.a. należy bowiem wykładać w ten sposób, że jeśli wyrok sądu nie jest wykonywany, strona może wnosić skargę wielokrotnie, domagając się ukarania organu grzywną za niewykonanie wyroku, dopóki wyrok nie zostanie wykonany. Jedyne zastrzeżenie w tym zakresie objawia się w tym, iż skład orzekający – rozpoznając ponowną skargę o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku – jest właściwy wyłącznie do oceny działań organu podejmowanych w okresie po doręczeniu mu wyroku rozstrzygającego poprzednią skargę o wymierzenie organowi grzywny (por. wyroki WSA w Warszawie: z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2813/13 oraz z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2416/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W związku z powyższym złożoną w niniejszej sprawie skargę uznać należy za dopuszczalną. Oceniając ją natomiast merytorycznie stwierdzić należy, że jest ona zasadna. W literaturze przyjmuje się, że niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania występuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu, wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012 s.404). Analiza akt niniejszej sprawy nie pozostawia wątpliwości, że pomimo, iż NSA O/Z w Lublinie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB/Lu 50/02 w sposób jednoznaczny zobowiązał Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. (jako osobę upoważnioną przez Radę Gminy N. do wydawania decyzji administracyjnych w ramach wykonywania zadań zleconych z zakresu pomocy społecznej – art. 46 ust. 5 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) do wydania orzeczenia w sprawie w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia odpisu wyroku, a odpis ten prawidłowo doręczono zobowiązanemu organowi w dniu 13 czerwca 2003 r., organ ten – pomimo upływu blisko 12 lat od tej daty – dotychczas żadnego orzeczenia w tej sprawie nie wydał. W tej sytuacji w pełni zasadnym jest wymierzenie Wójtowi Gminy N. grzywny zgodnie z żądaniem skarżącego, o czym Sąd – działając na podstawie art. 154 § 1 w zw. § 6 p.p.s.a. – orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawarte w pkt II sentencji, znajduje natomiast uzasadnienie w art. 250 p.p.s.a. oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).