II SA/Lu 59/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [..] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonani zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I. S., reprezentowana przez adwokata J. K., w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr: [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z up. Wójta Gminy przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] nr [...] o ustaleniu odpłatności za pobyt ojca skarżącej – A. S. w Domu Pomocy Społecznej w w wysokości [...] zł miesięcznie - wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonej decyzji, skarżąca nie zawarła żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku. Skarżąca domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o nałożeniu na nią obowiązku uiszczenia odpłatności za pobyt ojca w Domu Pomocy Społecznej, nie wykazała tych przesłanek, w szczególności nie wykazała, że nie ma możliwości uiszczenia tej kwoty. Skarżąca nie przedstawiła swojej sytuacji finansowej (posiadanych środków, oszczędności czy zobowiązań), z której wynikałoby, że uiszczenie kwoty [...] zł wyrządziłoby jej szkodę w znacznych rozmiarach. Skarżąca tylko ogólnie podniosła, że sporna kwota przekracza jej możliwości zarobkowe i majątkowe ponieważ osiągany przez nią przychód jest w całości wydatkowany na opłaty związane z utrzymaniem rodziny. Takie uzasadnienie wniosku jest niewystarczające do przyjęcia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009r., I FZ 148/09, LexPolonica nr 2235880 i postanowienie NSA z 28 września 2011r., I FZ 219/11, LexPolonica nr 3025984). Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514). Ubocznie wskazać należy, że jak ustalił organ skarżąca posiada stałe źródło dochodu z tytułu stosunku pracy w wysokości [...] zł, a także dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł, dlatego uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca powinna bardzo dokładnie przedstawić swoją sytuację materialną na potwierdzenie, że uiszczenie spornej kwoty wyrządziłoby jej znaczną szkodę. W świetle powyższego, wobec braku należytego umotywowania żądania, wniosek nie może być uwzględniony. Ponadto zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia (por. Jagielska, Wiktorowska, Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 332), natomiast uiszczona bądź wyegzekwowana kwota podlegałaby zwrotowi wskutek wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o jej nałożeniu. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.