II SA/Lu 622/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazania sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego p o s t a n a w i a I. przyznać P. Z. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych nadesłała oświadczenie oraz dwa dokumenty źródłowe. Pozostałe przesłane przez stronę skarżącą materiały stanowiły niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1) zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem (por. tezę 1 postanowienia NSA z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt I GZ 153/08 - Legalis). Ponadto w przepadku przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ustalenia wymaga także wpływ obowiązku ponoszenia kosztów postępowania na sytuację materialną strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jej rodziny. Jak wynika z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. to na stronie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 18 lipca 2005 r., sygn. akt OZ 1510/04 – Lex nr 302271; tezę 1 postanowienia NSA z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt II GZ 151/09 – Lex nr 552786; tezę 1 postanowienia NSA z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 713/09 – Lex nr 552394 czy postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 171/09 – Lex nr 552205). Bierność w tym zakresie uniemożliwia zaś uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 10 grudnia 2007 r., sygn. akt I FZ 514/07 - Legalis). Obciążenia finansowe, które strona skarżąca będzie musiała ponieść w związku z niniejszym postępowaniem składają się z jego kosztów sądowych oraz kosztu ustanowienia adwokata. Przy czym analiza akt sądowych a przede wszystkim skargi wskazuje, że strona skarżąca nie wnosi o przeprowadzenie czynności, które skutkowałyby dla strony skarżącej koniecznością wpłaty zaliczki na poczet wydatków związanych z tymi czynnościami bądź zwrotu poniesionych przez Sąd wydatków. Dlatego tytułem kosztów sądowych strona skarżąca będzie zobowiązana ponieść jedynie opłaty sądowe. Opłaty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Na podstawie oświadczeń strony skarżącej oraz nadesłanych przez nią dokumentów referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu córki, w którym córka prowadzi działalność gospodarczą i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto. Strona skarżąca tytułem opłat sądowych, co miesiąc wydaje kwotę [...] złotych. Ponadto strona skarżąca korzysta z finansowego wsparcia córki, które miesięcznie wynosi od [...] do [...] złotych. Córka strony skarżącej samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, uzyskuje dochód z prowadzonej działalności gospodarczej (apteka), który w okresie od maja do września bieżącego roku wyniósł [...] złotych miesięcznie. Tytułem kosztów utrzymania koniecznego córka strony skarżącej ponosi wydatki związane z utrzymaniem mieszkania w Lublinie w kwocie [...] złotych miesięcznie oraz koszty utrzymania domu, w którym zamieszkuje strona skarżąca. Do córki strony skarżącej należy nieruchomość nr [...] położna w obrębie [...]. Zaznaczyć należy, że ustalając sytuację materialną strony skarżącej i jej córki referendarz sądowy mógł, jako materiał dowody, wziąć pod uwagę jedynie trzy dokumenty z materiału nadesłanego przez stronę skarżącą. Pozostały materiał nadesłany przez stronę skarżącą stanowią bowiem niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie, które nie stanowiąc dokumentów (patrz uchwałę SN z dnia 29 marca 1994 r., sygn. akt III CZP 37/94 – OSNC 1994/11/206) nie mogą być uznane za dowód w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona skarżąca osiąga bowiem dochody i ma zaspokojone potrzebny mieszkaniowe. Ponadto może liczyć na wsparcie finansowe córki. Dlatego nie można przyjąć aby strona skarżąca nie mogła choć w części partycypować w ponoszeniu kosztów niniejszego postępowania. Tym samym brak jest podstaw do przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Brak podstaw do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym nie stoi na przeszkodzie rozważeniu możliwości przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego nie jest w stanie ponieść opłat sądowych związanych z niniejszym postępowaniem. Do wniosku tego prowadzi porównanie wysokości dochodu brutto strony skarżącej do wysokości opłat sądowych związanych z niniejszym postępowaniem, przy uwzględnieniu, iż opłaty te mogą występować w toku postępowania kilkakrotnie. Porównanie natomiast wysokości minimalnego wynagrodzenia adwokata do wysokości dochodu strony skarżącej wskazuje, że może ona ponieść to wynagrodzenie bez uszczerbku dla kosztów utrzymania. Zwłaszcza gdy uwzględni się, że może ona korzystać z pomocy córki. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.