II SA/Lu 718/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. J. – T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. J. – T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i studiującym poza miejscem zamieszkania synem, jest właścicielką domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto oraz dochodu męża pochodzących z uprawy jedno hektarowego gospodarstwa rolnego wynoszącego [...] złotych miesięcznie. Strona skarżący oświadczyła, że dochody jej gospodarstwa domowego obciążają wydatki na utrzymanie syna w kwocie [...] złotych miesięcznie oraz na spłatę kredytu, którego miesięczna rata wynosi [...] złotych. Strona skarżąca wezwana do nadesłania oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego i dokumentów źródłowych z ostatnich dwóch miesięcy poświadczających wysokość tych kosztów, aktualnego zaświadczenia z zakładu pracy wskazującego na wysokość jej dochodów w kwocie brutto i netto oraz potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii umowy kredytu bankowego wraz z harmonogramem jego spłaty nie wykonała wezwania. Wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń mimo dwukrotnego awizowania i pozostawienia informacji o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej nie zostało przez stronę skarżącą odebrane w 14 dniowym terminie liczonym od dnia pierwszego awizowania. Referendarz sądowy stwierdził, że: W myśl art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 zwanej dalej "p.p.s.a.") wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Artykuł 255 p.p.s.a. stanowi zaś, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Niewypełnienie obowiązku, o którym stanowi art. 255 p.p.s.a. uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 828/11 – Lex nr 1069744; postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 885/11 – Lex nr 1069781 czy postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 553/11 – Lex nr 1107595). Stosownie bowiem do unormowania art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z zestawienia brzmienia art. 252 § 1 p.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym można jedynie wówczas, gdy strona dokładnie wykaże, w jakiej znajduje się sytuacji materialnej w tym jak na tę sytuację rzutują ponoszone przez nią stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego. W przedmiotowej sprawie mimo skutecznego w świetle art. 73 § 1 do 3 p.p.s.a. doręczenia wezwania strona skarżąca nie wykazała, w jakiej wysokości ponosi stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego, brak jest bowiem informacji o kosztach wyżywienia czy kosztach utrzymania domu, jakie są jej dochody netto, co uniemożliwia ustalenie realnych możliwości ponoszenia przez stronę skarżącą kosztów sądowych oraz nie wykazała warunków udzielonego jej kredytu. Nie udzielenie tych informacji przez stronę uniemożliwiło realną i dokładną ocenę wpływu wywiązania się przez stronę skarżącą z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na możliwość ponoszenia przez nią i jej rodzinę kosztów utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.