II SA/Lu 721/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie grzywny za nieokazanie przedmiotu oględzin – w zakresie wniosku M.B.o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wezwanie odebrała w dniu 9 sierpnia 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowienie nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (postanowienie NSA z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I OZ 918/09 – Lex nr 573308). Stosownie do unormowania art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Skarżąca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi otrzymała w dniu 9 sierpnia 2016 r. (k. 11). Tym samym termin do wykonania wezwania upływał w dniu 16 sierpnia 2016 r., który nie przypadał w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia skarżąca nadała w placówce pocztowej w dniu 19 sierpnia 2016 r. (k. 15). Zatem już po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. W świetle cytowanego powyżej art. 220 § 3 p.p.s.a. okoliczności te kwalifikują skargę do odrzucenia zwłaszcza, że w terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Tym samym do oceny wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy zastosowanie będzie miał art. 247 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 413/06 – Lex nr 299475 czy postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 481/10 – Lex nr 621860). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 247 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.