II SA/Lu 723/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 lutego 2011r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia i uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy uchylenia decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. odmówiło A. C. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (pkt 1) oraz stwierdziło uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (pkt 2). Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ administracji wskazał art. 59 § 2 w zw. z art. 58 § 2 kpa oraz art. 134 kpa. W uzasadnieniu tego postanowienia SKO odwołało się do następującej argumentacji: Decyzją z dnia [...] r. SKO , po wznowieniu postępowania, odmówiło uchylenia decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację ulicy F. w P. wraz z oświetleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 4 grudnia 2009 r. w sprawie sygn. akt II SA./Lu 715/09 odrzucił skargę wniesioną przez A. C. na decyzję SKO z dnia [...] r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca nie skorzystała z przewidzianego w art. 127 § 3 kpa wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co spowodowało niedopuszczalność skargi i jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa mimo błędnego pouczenia przez organ administracji o możliwości wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] r. Błędne pouczenie może stanowić podstawę do żądania przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2010 r. w sprawie sygn. akt II OSK 552/10 oddalił skargę kasacyjną A. C. od postanowienia WSA Lublinie z dnia 4 grudnia 2009 r. (II SA/Lu 715/09). NSA wskazał, iż na decyzję SKO z [...] r. A. C. przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z niewyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 127 § 3 kpa zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi przez sąd pierwszej instancji zgodnie z art. 58 §1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 2 ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał również, że w decyzji z dnia [...] r. strona została błędnie pouczona o prawie wniesienia skargi, co zgodnie z art. 112 kpa nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Fakt wadliwego pouczenia świadczy o braku winy w dokonaniu czynności procesowej, nie może jednak uprawniać do zaskarżenia decyzji niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Przemawia natomiast za przywróceniem terminu do dokonania spóźnionej czynność. Powyższe postanowienie NSA zostało doręczone w dniu 16 kwietnia 2010 r. pełnomocnikowi A.C., który wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO z dnia [...] r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej złożył w dniu 8 czerwca 2010 r. Przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ustała najpóźniej w dniu 16 kwietnia 2010 r., kiedy to doręczono pełnomocnikowi A.C. odpis postanowienia NSA z dnia 7 kwietnia 2010 r. Wniesienie prośby o przywrócenie terminu dopiero w dniu 8 czerwca 2010 r. oznacza, iż siedmiodniowy termin określony w art. 58 § 2 kpa nie został zachowany. Skoro zgodnie z art. 58 § 3 kpa termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu nie podlega przywróceniu, należało odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której SKO wydało decyzję z dnia [...] Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. została doręczona stronie w dniu 15 września 2009 r., a określony w art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 kpa czternastodniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął w dniu 29 września 2009 r. Tym samym złożenie tego wniosku w dniu 8 czerwca 2010 r. nastąpiło z uchybieniem powyższego terminu, co Kolegium stwierdziło, powołując się na art. 134 kpa. A. C. w skardze na to postanowienie zarzucając naruszenie art. 127 § 3 kpa, wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż wobec błędnego pouczenia zawartego w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego , co do możliwości zaskarżenia tej decyzji, zasadnym było przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, odwołując się do motywów zaskarżonego postanowienia. Sąd zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. W pkt 1 zaskarżonego postanowienia organ administracji odmówił A. C. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której SKO decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art.151 § 1 pkt 1 kpa orzekło o odmowie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w postaci przebudowy ulicy F. w P. wraz z oświetleniem. Powyższa decyzja jako wydana w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze podlegała zaskarżeniu w drodze wniosku o ponowne rozpatrzenie sprwy. Wynika to z art. 127 § 3 kpa, a wskazał na to również WSA w Lublinie w postanowieniu z dnia 4 grudnia 2009 r. (II SA/Lu 715/09) oraz NSA w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2010 r. I II OSK 552/10). W świetle art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że decyzja SKO z dnia [...] r. została doręczona A. C. w dniu 15 września 2009 r. (k.28 akt adm.), co oznacza, iż ostatnim dniem do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy był dzień 29 września 2009 r. A. C. nie zachowała powyższego terminu, gdyż stosując się do pouczenia zawartego w decyzji z dnia [...] r. wniosła na nią skargę do sądu administracyjnego, który skargę tę odrzucił (II SA/Lu 715/09), a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną ( II OSK 552/10). Zgodnie z art. 112 kpa błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Fakt wadliwego pouczenia świadczy o braku winy strony, w dokonaniu czynności procesowej i przemawia za przywróceniem terminu do dokonania spóźnionej czynności. Nie oznacza to jednak, iż w każdym takim przypadku termin powinien zostać przywrócony niezależnie od okoliczności występujących w sprawie. W art. 58 § 1 i § 2 kpa zostały określone cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą występować łącznie. Niespełnienie którejkolwiek z nich wyklucza przywrócenie terminu. Poza sporem jest, iż A. C. spełniła trzy spośród tych przesłanek tj. : 1/ uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, o czym przesądza błędne pouczenie co do zaskarżenia decyzji z dnia [...] r., 2/ złożyła prośbę o przywrócenie terminu oraz 3/ dopełniła czynność, dla której określony był termin, gdyż złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. A. C. nie spełniła jednak czwartej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu tj. nie zachowała określonego w art. 58 § 2 kpa siedmiodniowego terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu. Ustalenia organu administracji w tym zakresie są zgodne z przeprowadzonymi dowodami. Trafne są też wysnute na ich podstawie oceny i wnioski organu administracji. W dniu 16 kwietnia 2010 r. doręczono pełnomocnikowi A. C. odpis postanowienia NSA w sprawie sygn. akt II OSK 552/10 z dnia 7 kwietnia 2010 r. oddalającym skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Lublinie w sprawie sygn. akt II SA/Lu 715/09 z dnia 4 grudnia 2009 r., którym odrzucona została skarga A. C. na decyzję SKO z dnia [...] r. Wynika to z potwierdzenia odbioru postanowienia NSA przez pełnomocnika A. C., nadesłanego przez NSA na prośbę SKO (k.104-107 akt adm.). W tej sytuacji uprawniona jest ocena organu administracji, iż pełnomocnik skarżącej najpóźniej w dniu doręczenia mu postanowienia NSA z dnia 7 kwietnia 2010 r. tj. w dniu 16 kwietnia 2010 r. dowiedział się o uchybieniu terminu do złożenia wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której została wydana decyzja SKO z dnia [...] r. Jednocześnie oznacza to, iż w tym dniu (16.04.2010 r.) ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i rozpoczął bieg siedmiodniowy termin określony w art. 58 § 2 kpa do złożenia prośby o przywrócenie terminu. Z dowodów zawartych w aktach sprawy wynika, że prośba o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z tym wnioskiem zostały złożone w dniu 8 czerwca 2010 r. (k. 94-101 akt adm.). Niewątpliwe więc jest, że czynności powyższe zostały dokonane po upływie 7 dni. Z uwagi na to, że termin ten nie podlega przywróceniu (art. 58 § 3 kpa) organ administracji zasadnie, zgodnie z powołanymi powyżej przepisami prawa, odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO z dnia [...] r., o czym orzekł w pkt 1 zaskarżonego postanowienia. W pkt 2 zaskarżonego postanowienia organ administracji stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rozstrzygnięcie powyższe, w sytuacji, gdy w pkt 1 postanowienia odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, było zbędne. Odmowa przywrócenia terminu oznacza bowiem, iż termin został uchybiony, co wyłącza możliwość orzekania w tym przedmiocie na podstawie art. 134 kpa (por. wyrok NSA z dnia 24.09.2009 r. sygn. akt I OSK 1490/07 – ONSA i WSA 2009 r. nr 3, poz. 55). Uchybienie powyższe pozostaje jednak bez wpływu na wynik sprawy, gdyż nie podważa zasadności rozstrzygnięcia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sytuacja byłaby odmienna w przypadku wadliwego rozstrzygnięcia o odmowie przywrócenia terminu (pkt 1 zaskarżonego postanowienia). Oznaczałoby to konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia w całości. W rozpatrywanej sprawie sytuacja taka nie zaistniała, co zostało wykazane powyżej i skutkuje oddaleniem skargi. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.