II SA/Lu 738/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-09-04

Skład orzekający: Witold Falczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu, który wydał zaskarżony akt, została wniesiona z zachowaniem terminu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu, który wydał zaskarżony akt, jest traktowana jako wniesiona z datą jej nadania przez sąd na adres tego organu. Jeśli ta data przypada po upływie terminu do wniesienia skargi, skarga podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Strony wniosły skargę na decyzję Wojewody dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę. Skarga została nadana bezpośrednio na adres sądu, zamiast za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Sąd przekazał skargę Wojewodzie, a następnie skarga wróciła do sądu wraz z odpowiedzią organu. Sąd uznał, że skarga została wniesiona po terminie i postanowił ją odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. i Z. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] 2013 r., nr [...] Wojewoda [...] – po rozpatrzeniu odwołania Z.. M. i J.M. – uchylił decyzję Starosty [...]z dnia [...] 2013 r., znak: [...], nr [...] w części dotyczącej wykonania kanalizacji sanitarnej na działce nr ewid. 2327 w [...] i w tym zakresie umorzył postępowanie pierwszej instancji, zaś w pozostałej części decyzję tę utrzymał w mocy. Powyższa decyzja organu odwoławczego została w dniu 24 czerwca 2013 r. doręczona Z. M.. Stronami postępowania, którym decyzję tę doręczono jako ostatnim byli natomiast T. F. i S. F., a doręczenia te nastąpiły w dniu 28 czerwca 2013 r. (potwierdzenia odbioru przy karcie 8 akt adm. II instancji). W dniu 18 lipca 2013 r. (data nadania) Z. M. i J.M. wnieśli wspólną skargę na decyzję Wojewody [...]z dnia [...] 2013 r., nadając ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lipca 2013 r. przedmiotowa skarga została w dniu 5 sierpnia 2013 r. przekazana Wojewodzie [...]. W dniu 14 sierpnia 2013 r. skarga ta, wraz ze sporządzoną przez Wojewodę odpowiedzią na skargę, wpłynęła z powrotem do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga Z. M. i J. M. podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody [...] została doręczona Z. M. w dniu 24 czerwca 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia przez nią skargi na to rozstrzygniecie upływał zatem w dniu 24 lipca 2013 r. Z kolei J. M. powyższa decyzja – jak wynika z akt sprawy – nie została doręczona. Zgodnie zaś z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem, strona postępowania administracyjnego, której nie doręczono decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla strony, której decyzję tę doręczono (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 48/06, LEX nr 331969 oraz z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2351/12, LEX nr 1269647). W tej sytuacji - przyjmując w sposób najbardziej korzystny dla skarżącego J. M. - uznać należy, że termin do wniesienia przez niego skargi w niniejszej sprawie rozpoczął swój bieg w dniu 28 czerwca 2013 r. (data najpóźniejszego doręczenia zaskarżonej decyzji stronom postępowania), zaś kończył w dniu 28 lipca 2013 r. Jako, że jednak dzień ten przypadał na niedzielę, tj. dzień ustawowo wolny od pracy (art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy - Dz. U. Nr 4 poz. 28 ze zm.), przedmiotowy termin upływał dopiero dnia następnego, tj. 29 lipca 2013 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Z. M. i J. M. złożyli wspólnie skargę w dniu 18 lipca 2013 r., jednak pomimo pouczenia zawartego w treści zaskarżonej decyzji, o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który decyzję tę wydał, skargę nadali bezpośrednio na adres tut. Sądu (k. 7 akt sądowych). Okoliczność ta czyniła koniecznym przekazanie skargi przez Sąd zgodnie z właściwością Wojewodzie [...]. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się bowiem, że skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (por. m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 788/08, Lex nr 440111). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przekazał zatem skargę Z. i J. małż. M. do właściwego organu administracji w dniu 5 sierpnia 2013 r. (k. 9-10 akt sądowych). W tej sytuacji uznać należy, że zarówno skarżąca Z. M., jak i skarżący J. M. uchybili określonemu w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminowi do wniesienia skargi. W przypadku bowiem wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu, który wydał zaskarżony akt, jako datę wniesienia skargi przyjmuje się datę jej nadania przez sąd na adres tego organu (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/08, LEX nr 505331). Jeżeli zatem w rozpoznawanej sprawie skarga, której termin wniesienia upływał skarżącym odpowiednio w dniu 24 lipca 2013 r. i w dniu 29 lipca 2013 r., przekazana została właściwemu organowi w dniu 5 sierpnia 2013 r., oczywiste jest, że termin do jej wniesienia nie został zachowany. Z tych względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło