II SA/Lu 810/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi S.W. na decyzję Wojewody z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] Wojewoda – po rozpatrzeniu odwołania S. W. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], znak: [...], orzekającej o uznaniu odwołującego z dniem [...] marca 2016 r. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania mu prawa do zasiłku – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawił następująco okoliczności faktyczne i prawne sprawy: W dniu [...] marca 2016 r. S. W. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w R. P. celem zarejestrowania się jako osoba bezrobotna. Podczas rejestracji przedstawił następujące dokumenty: - świadectwo pracy wystawione w dniu [...] sierpnia 2015 r. przez Zespół Szkół Rolniczych w W. O., z którego wynika, że w okresie od [...] września 2014 r. do [...] sierpnia 2015 r. rejestrujący się był zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy - 7,[...] godz. tygodniowo, - zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków z dnia [...] marca 2016 r. wystawione przez Zespół Szkół Rolniczych w W. O., poświadczające wysokość wynagrodzenia osiągniętego z tytułu zatrudnienia w okresie od [...] września 2014 r. do [...] sierpnia 2015 r., - świadectwo pracy z dnia [...] września 2015 r. wystawione przez Zespół Placówek Oświatowych w W. O., poświadczające zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy na [...] etatu w okresie od [...] września 2014 r. do [...] sierpnia 2015 r., - zaświadczenie wystawione w dniu [...] marca 2016 r. przez Urząd Gminy B. potwierdzające zatrudnienie w Zespole Placówek Oświatowych w W. O. oraz wskazujące wysokość wynagrodzenia osiągniętego z tytułu zatrudnienia w okresie od [...] września 2014 r. do [...] sierpnia 2015 r., - świadectwo pracy wystawione w dniu [...] czerwca 2015 r. przez Zespół Placówek w Ł., poświadczające, że w okresie od [...] lutego 2015 r. do [...] czerwca 2015 r. rejestrujący się był zatrudniony w wymiarze [...] etatu, - zaświadczenie z dnia [...] marca 2016 r. wystawione przez Powiatowy Zespół Oświatowy w Ł., potwierdzające zatrudnienie w ZP L. oraz wskazujące przychody uzyskane z tytułu zatrudnienia w okresie od [...] lutego 2015 r. do [...] czerwca 2015 r., - zaświadczenie o wypłaconych zasiłkach/świadczeniach za okres po ustaniu ubezpieczenia wystawione w dniu [...] marca 2016 r. przez ZUS Oddział w L. Inspektorat w R. P.. Organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] marca 2016 r. uznał S. W. za osobę bezrobotną i odmówił przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W odwołaniu od powyższej decyzji S. W. zakwestionował odmowę przyznania mu prawa do zasiłku podnosząc, że okoliczność powołana przez organ pierwszej instancji, dotycząca braku 365 dni uprawniających do zasiłku w okresie ostatnich 18 miesięcy, nie znajduje potwierdzenia w złożonych dokumentach. Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji Wojewoda podkreślił, że prawną podstawę nabycia przez bezrobotnego prawa do zasiłku dla bezrobotnych stanowi art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przepis ten w sposób enumeratywny określa okresy podlegające uwzględnieniu na poczet okresu uprawniającego do zasiłku. Przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych nie należy do uznania administracyjnego i dlatego organ zatrudnienia może przyznać to uprawnienie wyłącznie w sytuacji spełnienia przez osobę bezrobotną ubiegającą się o to prawo warunków określonych w ww. przepisie. Wojewoda wyjaśnił, że z powyższego przepisu wynika, iż osoba bezrobotna ubiegająca się o przyznanie prawa do zasiłku musi wykazać się okresem 365 dni zatrudnienia, przypadających w ciągu 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających rejestrację w urzędzie pracy, przy czym dodatkowym wymogiem warunkującym uwzględnienie okresu zatrudnienia jest osiąganie wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, bez względu na wymiar czasu pracy, w jakim osoba była zatrudniona. Ponadto do wymaganego ww. ustawą okresu 365 dni, od których zależy możliwość nabycia prawa do zasiłku, zaliczeniu podlegają również okresy pobierania zasiłku chorobowego, czy świadczenia rehabilitacyjnego, pod warunkiem jednak, że ich podstawę wymiaru stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Dopiero łączne spełnienie wszystkich warunków dotyczących poszczególnych okresów umożliwia ich uwzględnienie na poczet okresu uprawniającego do zasiłku. Organ drugiej instancji wskazał, że S. W. rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. P. dokonał w dniu [...] marca 2016 r. Badany w tym wypadku okres 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających rejestrację obejmuje zatem czas od [...] września 2014 r. do [...] marca 2016 r. W tym właśnie okresie rejestrujący się winien wykazać co najmniej 365 dni zatrudnienia oraz pobierania zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego wraz z dodatkowymi wymogami dotyczącymi odpowiednio wysokości wynagrodzenia i podstawy wymiaru zasiłku i świadczenia. Wojewoda stwierdził, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż S. W. był zatrudniony w tym samym okresie, tj. od [...] września 2014 r. do [...] sierpnia 2015 r. u dwóch pracodawców w niepełnym wymiarze czasu pracy, tj. w Zespole Szkół Rolniczych w W. O. (7,[...] godz. tygodniowo) oraz Zespole Placówek Oświatowych w W. O. (2/18 etatu). Ponadto, w okresie wykonywania ww. prac, dokładnie od [...] lutego 2015 r. do [...] czerwca 2015 r., był dodatkowo zatrudniony u trzeciego pracodawcy, tj. w Zespole Placówek w Ł., w wymiarze [...] etatu. W ocenie organu z analizy przedłożonych zaświadczeń o wysokości wynagrodzeń osiąganych z tytułu tych trzech zatrudnień wynika, że w każdym przypadku osiągnięte miesięcznie wynagrodzenie było niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w danym okresie. Mając jednak na względzie, że rejestrujący się prace te wykonywał równolegle, organ dokonał zsumowania osiąganych wynagrodzeń w poszczególnych miesiącach kalendarzowych. W przypadku okresu wykonywania pracy tylko u dwóch pracodawców, tj. w okresie od [...] września 2014 r. do [...] grudnia 2014 r., łączne wynagrodzenie osiągane przez S. W. (tj. [...] zł miesięcznie u pracodawcy - ZSR w W. O. oraz [...] zł miesięcznie u pracodawcy - ZPO w W. O.), a także w styczniu 2015 r. (tj. [...] zł w ZSR oraz [...] zł i [...] zł za zwolnienie lekarskie w ZPO) nie wyniosło kwoty minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w roku 2014 r., tj. kwoty [...]zł (Dz.U. z 2013 r. poz. 1074) oraz w 2015 r. - tj. kwoty [...]zł (Dz.U. z 2014 r. poz. 1220). Natomiast od lutego 2015 r. do czerwca 2015 r., kiedy S. W. był zatrudniony równolegle u trzech pracodawców, tj. w ZSR i w ZPO w W. O. oraz w Zespole Placówek w Ł., z uwzględnieniem wynagrodzenia stanowiącego podstawę naliczenia składek na ubezpieczenia społeczne, od którego odprowadzane były również składki na Fundusz Pracy (zaświadczenie PZO w Ł. z dnia [...] marca 2015 r.), łącznie osiągał miesięcznie wynagrodzenie w wysokości przekraczającej kwotę minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w 2015 r. Tak więc okres tych 5 miesięcy organ uwzględnił na poczet okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych, uznając, że wynosi on 150 dni. W lipcu i sierpniu 2015 r. S. W. był zatrudniony tylko u dwóch pracodawców (ZSR i ZPO w W. O.) i tylko w miesiącu sierpniu osiągnął łącznie wynagrodzenie wyższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę. Zatem 31 dni sierpnia 2015 r. – jak przyjął Wojewoda – również podlegają zaliczeniu na poczet okresu uprawniającego do zasiłku. Organ odwoławczy stwierdził również, że po ustaniu ww. zatrudnienia, S. W. pobierał zasiłek chorobowy, a następnie świadczenie rehabilitacyjne. Z "Zaświadczenia o wypłaconych zasiłkach/świadczeniach za okres po ustaniu ubezpieczenia" wystawionego w dniu [...] marca 2016 r. przez ZUS Oddział w L. Inspektorat w R. P. wynika jednak, że podstawa wymiaru zasiłku chorobowego pobranego przez stronę za okres od [...] lipca 2015 r. do [...] sierpnia 2015 r. była niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, natomiast podstawa wymiaru zasiłku chorobowego pobranego za okres od [...] września 2015 r. do [...] października 2015 r. oraz świadczenia rehabilitacyjnego pobranego za okres od [...] października 2015 r. do [...] lutego 2016 r. była wyższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę W związku z powyższym, okres pobierania zasiłku chorobowego (1 września 2015 r. – [...] października 2015 r.) oraz świadczenia rehabilitacyjnego (26 października 2015 r. – [...] lutego 2016 r.), czyli 175 dni, podlega uwzględnieniu na poczet wymaganych ustawą 365 dni uprawniających do zasiłku. Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że łączny okres uprawniający S. W. do zasiłku wynosi w 356 dni (150 dni, 31 dni oraz 175 dni) i jest krótszy niż wymagane ustawą 365 dni. Strona nie spełnia zatem warunków określonych w art. 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, warunkujących przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W ocenie Wojewody decyzja organu pierwszej instancji jest zatem zasadna. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skardze z dnia [...] lipca 2016 r. S. W. wniósł o uchylenie wskazanych wyżej decyzji organów obu instancji oraz przyznanie mu prawa do zasiłku. Ponadto wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi na okoliczność czasookresu zatrudnienia i uzyskiwanych dochodów. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że Wojewoda ustalił błędny stan faktyczny odnośnie czasookresu jego zatrudnienia i wysokości osiąganych dochodów. Zdaniem S. W. wyliczenia przedstawione w tym zakresie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji są błędne, o czym świadczą załączone do skargi dokumenty. W ramach wspomnianych dokumentów skarżący do skargi załączył kserokopie: - wyciągu miesięcznego z rachunku bankowego skarżącego za wrzesień 2014 r.; zaświadczenia Powiatowego Zespołu Oświatowego w Ł. z dnia [...] marca 2016 r. o zatrudnieniu skarżącego w ZP Ł. w okresie od [...] lutego 2015 r. do [...] czerwca 2016 r. z tytułu umowy o pracę oraz o wysokości uzyskanych w tym czasie przychodów; - zaświadczenia z dnia [...] marca 2016 r. o zatrudnieniu skarżącego w Zespole Szkół Rolniczych w W. O. na podstawie umowy o pracę w okresie od [...] września 2014 r. do [...] sierpnia 2015 r. na stanowisku nauczyciela oraz o osiąganym w tym czasie wynagrodzeniu (w kwotach brutto za poszczególne miesiące), podpisane przez głównego księgowego J. N., wraz z załączonym pismem Dyrektora ZSR w W. O. z dnia [...] września 2014 r. o ustalonej wysokości wynagrodzenia oraz ze świadectwem pracy z dnia [...] sierpnia 2015 r.; - zaświadczenia Urzędu Gminy B. z dnia [...] marca 2016 r. o zatrudnieniu skarżącego w Zespole Placówek Oświatowych w W. O. w okresie od [...] września 2014 r. do [...] sierpnia 2015 r. w wymiarze [...] oraz o osiąganym w tym czasie wynagrodzeniu; - zaświadczenia ZUS Oddział w L. – Inspektoratu w R. P. z dnia [...] sierpnia 2014 r. o przedłożeniu wniosku o zasiłek/świadczenie rehabilitacyjne za okres od [...] lipca 2014 r. do [...] sierpnia 2014 r.; - wniosków skarżącego z dnia [...] września 2014 r. i z dnia [...] października 2014 r. o sprostowanie świadectwa pracy z dnia [...] czerwca 2014 r. skierowanych do Stowarzyszenia Rozwoju Wsi K., wraz z kserokopią wspomnianego świadectwa pracy; - sprostowanego świadectwa pracy z dnia [...] czerwca 2014 r.; - umowy o pracę z dnia [...] września 2009 r. zawartej przez skarżącego ze Stowarzyszeniem Rozwoju Wsi K. oraz aneksów do tej umowy z dnia [...] września 2009 r. i z dnia [...] stycznia 2014 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić trzeba, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem w granicach zakreślonych w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." Stosując środki określone w wyżej wskazanych ustawach sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w ramach powyższych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2016 r. odpowiadają bowiem prawu. Należy wskazać, że skarżący nie kwestionuje powyższych decyzji w części dotyczącej przyznania mu statusu osoby bezrobotnej. Bezsporne tym samym pozostaje, że spełnia on przesłanki uznania za bezrobotnego określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 645 ze zm.) - dalej jako "u.p.z." Skarżący nie zgadza się natomiast z rozstrzygnięciami organów obu instancji w częściach dotyczących odmowy przyznania mu prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej. Zasady przyznawania prawa do zasiłku osobie, która uzyskała status bezrobotnego reguluje art. 71 u.p.z. Stosownie do unormowań art. 71 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a-c, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni: a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art.104a-105; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni; b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą i osiągał z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę; c) świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia [...] kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca, z zastrzeżeniem art. 104b ust. 2. Zgodnie zaś z art. 71 ust. 2 pkt 3 u.p.z. do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2 zalicza się również okresy pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w pkt 1, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków i świadczenia, z uwzględnieniem kwoty składek na ubezpieczenia społeczne, stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Z powyższych unormowań wynika, że pomoc w formie zasiłku dla bezrobotnych przewidziana jest dla osób posiadających status osoby bezrobotnej, dla których brak jest propozycji odpowiedniej pracy oraz legitymujących się odpowiednim okresem aktywności zawodowej lub okresem z nim zrównanym. Chodzi w tym waypadku o okres 365 dni przypadających w czasie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania w charakterze bezrobotnego. Dopuszczalne są przerwy pomiędzy okresami aktywności zawodowej lub okresami zrównanymi z nimi, istotne jest natomiast, aby okresy te występowały we wskazanym czasie 18 miesięcy przed dniem zarejestrowania i by po zsumowaniu wynosiły co najmniej 365 dni. Podkreślić jednak należy, że wspomniany okres 18 miesięcy liczy się wstecz od dnia rejestracji, a nie z dowolnie wybranego przez bezrobotnego okresu 18 miesięcy (por. wyrok NSA z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 2862/14, LEX nr 2118106). Ponadto w przypadku zatrudnienia konieczne jest wykazanie osiągania wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, bez względu na wymiar czasu pracy, zaś w przypadku umowy zlecenia podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy musi wynosić co najmniej kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca. Podkreślić jednocześnie należy, że przepisy art. 71 ust. 1 i ust. 2 u.p.z. mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że organ administracji orzekając w przedmiocie prawa do zasiłku osobie posiadającej status bezrobotnego nie ma uprawnień do uznaniowego rozstrzygania w zakresie przedmiotowego świadczenia (por. wyrok NSA z 25 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1553/10, LEX nr 951977). Uwzględniając powyższe rozważania w realiach niniejszej sprawy Sąd doszedł do wniosku, że organy administracji zasadnie uznały, iż skarżący nie spełnia warunków do przyznania mu zasiłku dla osoby bezrobotnej. Z prawidłowo ustalonego i niekwestionowanego przez stronę stanu faktycznego sprawy wynika, że skarżący zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w R. P. celem rejestracji jako osoba bezrobotna w dniu [...] marca 2016 r. Okres 18 miesięcy poprzedzających rejestrację skarżącego jako osoby bezrobotnej przypada więc w przedziale czasowym od [...] września 2014 r. do [...] marca 2016 r. Przyznanie skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnego uzależnione było zatem od udokumentowania minimum 365 dni tzw. stażu pracy uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych, przypadających we wskazanym okresie. Podkreślić przy tym trzeba, iż z treści art. 71 ust. 6 u.p.z. a contrario wynika, że to bezrobotny obowiązany jest udokumentować okres uprawniający do zasiłku - najpóźniej przed upływem 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy (por. wyrok NSA z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt I OSK 750/10, LEX nr 745313). Z akt sprawy wynika, że skarżący dokonując rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. P. udokumentował, iż w ramach 18-miesięcznego okresu poprzedzającego ową rejestrację, był w poszczególnych okresach (częściowo pokrywających się) zatrudniony u trzech różnych pracodawców. W okresie od dnia [...] września 2014 r., do dnia [...] sierpnia 2015 r. wykonywał pracę w Zespole Szkół Rolniczych w W. O. w wymiarze 7,[...] godzin tygodniowo, a także w Zespole Placówek Oświatowych w W. O. w wymiarze [...] etatu. W okresie od dnia [...] lutego 2015 r. do dnia [...] czerwca 2015 r. skarżący dodatkowo był zatrudniony w Zespole Placówek w Ł. w wymiarze [...] etatu. Ponadto zostało udokumentowane, że w okresie od dnia [...] września 2015 r. do dnia [...] października 2015 r. skarżący pobierał zasiłek chorobowy, zaś w okresie od [...] października 2015 r. do [...] lutego 2016 r. – świadczenie rehabilitacyjne. Analizując wskazane wyżej okresy zatrudnienia oraz okresy pobierania zasiłku chorobowego, a następnie świadczenia rehabilitacyjnego, pod kątem ustalenia, czy w okresach tych skarżący osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę (odpowiednio, czy w okresie pobierania zasiłku chorobowego, a następnie świadczenia rehabilitacyjnego, podstawa wymiaru tego zasiłku oraz świadczenia wynosiła co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę), organy doszły do prawidłowego wniosku, iż skarżący warunek ten spełniał łącznie jedynie przez 356 dni, co stanowi o 9 dni za mało w stosunku do wymaganego przepisem art. 71 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 u.p.z. okresu 365 dni. Jak prawidłowo wskazano w zaskarżonej decyzji, minimalne wynagrodzenie za pracę w 2014 r. wynosiło [...] zł (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2013 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2014 r. – Dz. U. z 2013 r. poz. 1074), zaś w 2015 r. – [...] zł (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2015 r. – Dz. U. z 2014 r. poz. 1220). Uwzględniając powyższe stawki organy prawidłowo obliczyły, że w okresie od [...] września 2014 r. do [...] grudnia 2014 r. skarżący – będąc zatrudniony równolegle u dwóch pracodawców i osiągając wynagrodzenia w kwotach odpowiednio [...] zł oraz [...] zł – nie osiągał łącznie wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2014 r. Również w styczniu 2015 r., kiedy to skarżący był zatrudniony u trzech pracodawców, lecz nie wykonywał pracy w ZPO w W. O., bowiem przebywał na zwolnieniu lekarskim, jego dochód nie osiągnął poziomu minimalnego wynagrodzenia w kwocie ustalonej na 2015 r. Osiągnięcia dochodu o co najmniej takiej wysokości skarżący nie udokumentował również za lipiec 2015 r. W konsekwencji słusznie uznano, że w świetle przedstawionej przez skarżącego dokumentacji, na poczet okresu uprawniającego do zasiłku dla osób bezrobotnych, z okresu wykonywania przez skarżącego pracy zaliczeniu podlega wyłącznie 150 dni przypadających od dnia [...] lutego 2015 r. do dnia [...] czerwca 2015 r. oraz 31 dni przypadających na miesiąc lipiec 2015 r. Także okres pobierania przez skarżącego zasiłku chorobowego, a następnie świadczenia rehabilitacyjnego, nie podlegał w całości zaliczeniu na poczet dni, w których nabywał on prawo do zasiłku dla osoby bezrobotnej. Z przedłożonego przez skarżącego zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. – Inspektoratu w R. P. z dnia [...] marca 2016 r. (k. 16 akt adm.) wynika bowiem, że w okresie od dnia [...] lipca 2015 r. do dnia [...] sierpnia 2015 r. podstawa wymiaru wypłacanego skarżącemu wówczas zasiłku chorobowego była niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę. Uwzględnieniu na poczet wymaganych przepisami u.p.z. 365 dni uprawniających do zasiłku dla bezrobotnego podlegał natomiast okres pobierania zasiłku chorobowego od dnia [...] września 2015 r. do dnia [...] października 2015 r. oraz okres pobierania świadczenia rehabilitacyjnego od dnia [...] października 2015 r. do dnia [...] lutego 2016 r., tj. łącznie 175 dni. W ocenie Sądu ustalenia przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji są zatem prawidłowe i znajdują potwierdzenie w przedstawionej przez skarżącego w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. P. dokumentacji. Tym samym uznać należy, że organy zasadnie przyjęły, iż skarżący nie spełnił warunków przyznania prawa do zasiłku określonych w art. 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 u.p.z. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że ocena materiału dowodowego dokonana przez organy odpowiada wymogom postępowania wyjaśniającego określonym w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a nadto zastała w sposób skrupulatny i rzetelny przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co dodatkowo świadczy o zachowaniu wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Odnosząc się do treści dokumentów, których kserokopie S. W. załączył do skargi, ponownie podkreślić trzeba, że skarżący – dążąc do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnego - zobowiązany był należycie udokumentować okres uprawniający go do tego zasiłku w chwili rejestracji w urzędzie pracy, a najpóźniej w terminie 7 dni od jej dokonania (art. 71 ust. 6 u.p.z.). Skoro zaś skarżący w tym terminie nie przedłożył w organie pierwszej instancji dokumentów, które prowadziłyby do korzystniejszego dla niego obliczenia ilości dni podlegających zaliczeniu na poczet okresu nabywania prawa do zasiłku, organ odwoławczy nie miał innej możliwości, jak tylko utrzymać w mocy rozstrzygnięcie o odmowie przyznania mu tego prawa. Ubocznie jednak trzeba zauważyć, że załączone do skargi kserokopie dokumentów nie podważają prawidłowości ustaleń przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stanowiąc w większości dokumenty tożsame z przedłożonymi w dniu rejestracji. Wynikający z tych dokumentów okres zatrudnienia w Stowarzyszeniu Rozwoju Wsi K. od [...] września 2009 r. do [...] czerwca 2014 r. wykracza zaś poza 18-miesięczny okres poprzedzający rejestrację. Zarzuty skarżącego względem ustaleń organów miały natomiast charakter lakoniczny i nie zostały poparte żadnymi konkretnymi argumentami ani własnymi obliczeniami. Reasumując powyższe wskazać należy, że w toku dokonanej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego i procesowego, które by dawało podstawę do uwzględnienia skargi. Z tego względu Sąd, działając na zasadzie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.