II SAB/Lu 113/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Asesor sądowy Maciej Gapski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 października 2025 r. sprawy ze skargi T. L. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Zamościu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. T. L. (dalej jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Z. (dalej jako: Prokurator lub organ) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach sprawy: Dnia 14 lipca 2025 r. skarżący, powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, przesłał na adres mailowy organu wiadomość o treści: "czy od czasu odpowiedzi jakiej udzielił mu PO M. R. (w załączeniu) w Prokuraturze Okręgowej w [...] powołuje się biegłych ad hoc z zakresu psychiatrii, a jeśli tak, to wnoszę o podanie ich nazwisk" oraz "ile opinii psychiatrycznych jako biegły ad hoc wydała M. W. od czasu odpowiedzi udzielonej mi przez Prokuratora Okręgowego w [...]". Do wiadomości załączył odpowiedź Prokuratora z 4 października 2022 r. na wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej powoływania przez Prokuraturę Okręgową w [...] oraz jednostki jej podległe lekarza psychiatry pani M. W. w charakterze biegłej. Pismem z 16 lipca 2025 r. Prokurator udzielił skarżącemu odpowiedzi na pytanie dotyczące ilości opinii psychiatrycznych wydanych przez biegłą M. W., wskazując, że od 4 października 2022 r. do dnia udzielenia odpowiedzi biegła opracowała 39 opinii. W odpowiedzi na pytanie, "czy w Prokuraturze Okręgowej w [...] powołuje się biegłych ad hoc z zakresu psychiatrii, a jeśli tak o podanie ich nazwisk" organ wskazał, że w Prokuraturze Okręgowej w [...] powoływani są tacy biegli, jednakże dane dotyczące ich nazwisk (poza lekarzem psychiatrą M. W.) mają charakter informacji przetworzonej, bowiem ich uzyskanie wymaga zindywidualizowania przedmiotu spraw, w których doszło do wydania takich postanowień (z wykazu opinii biegłych w sprawach wynika, że we wskazanym okresie było ich 247). Organ wskazał, że uwzględnienie wniosku skarżącego wymagałoby czasochłonnych czynności, które wiążą się z dodatkowym zaangażowaniem pracowników i nie są związane ze zwykłą codzienną działalnością Prokuratury, co z kolei utrudniłoby wykonywanie przypisanych jej zadań. Ponadto, wobec zakwalifikowania przez organ wnioskowanej informacji jako przetworzonej, skarżący został wezwany, do wykazania istnienia szczególnie uzasadniającego interesu publicznego, w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma. Dnia 19 lipca 2025 r. skarżący skierował do organu e-mail, w którym odpowiedział, że to na organie ciąży obowiązek wykazania, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej i choć w niniejszej sprawie - w jego ocenie - chodzi o informację prostą, wykaże interes prawny. Następnie wskazał na okoliczności, które jego zdaniem miały uzasadniać istnienie szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji przetworzonej. Pismem z 29 lipca 2025 r., organ na podstawie art. 16 w zw. z art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 3 i § 3a k.p.a. wezwał skarżącego, w terminie 7 dni od jego otrzymania, do: - podpisania wniosku z 14 lipca 2025 r. pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, - wykazania, że udzielenie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem odmowy udzielenia informacji publicznej. W treści wezwania wyjaśniono, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w wyniku którego zapadają decyzje w przedmiocie dostępu do informacji publicznej (a w niniejszej sprawie możliwe jest wydanie decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji), wniesiony za pośrednictwem poczty e-mail, wymaga zachowania formy przewidzianej w Kodeksie postępowania administracyjnego (dalej jako: k.p.a.), w tym podpisu składającego wniosek. Ponadto argumenty wskazane w piśmie skarżącego z 19 lipca 2025 r, nie mogą zostać potraktowane jako wykazanie istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego żądanie przekazania mu informacji przetworzonej. W tym samym dniu, tj. 29 lipca 2025 r., skarżący za pomocą platformy e-PUAP, przesłał do Prokuratury Okręgowej w [...] 6 pism oznaczonych jako "wniosek" oraz "wniosek cd", przy czym do jednego z nich załączył "zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przygotowania do zamachu stanu, tj. czynu z art. 127 § 2 k.k. poprzez dokonanie zamachu na konstytucyjny organ w postaci Krajowej Rady Sądownictwa, tj. czynu z art. 128 k.k.", skierowane przez niego do Prokuratury Okręgowej w W.. Skarżący wskazał, że twierdzenie, iż jest to informacja przetworzona jest całkowicie bezpodstawne, a ponadto to na organie ciąży obowiązek wykazania, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, czego organ w istocie nie uczynił. W pismach przedstawił obszerne wyjaśnienia, mające (jego zdaniem) wykazać, że uzyskanie przez niego żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pismem z 11 sierpnia 2025 r. skarżący został poinformowany o pozostawieniu jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania. W skardze sądu administracyjnego T. L. wniósł o stwierdzenie bezczynności i zobowiązanie Prokuratora Okręgowego w [...] do udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że chociaż wezwanie go do uzupełnienia braku w postaci złożenia podpisu na wniosku było niezasadne, zastosował się do niego i przesłał pismo z podpisem elektronicznym (profil zaufany), który w administracji jest równoważny z podpisem osobistym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ nie dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego o udostepnienie informacji publicznej z 14 lipca 2025 r. Na wstępie należy wskazać, że niesporne w kontrolowanej sprawie było, że Prokurator Okręgowy w [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, ze zm.; dalej jako: u.d.i.p.) Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, w świetle regulacji zawartych w powyższej ustawie, będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji żadnej z czynności określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Przypomnieć w tym miejscu należy, że co do zasady postępowanie wszczynane na podstawie u.d.i.p. ma charakter odformalizowany. Minimalne wymogi odnośnie wniosku o udostępnienie informacji publicznej muszą obejmować jedynie jasne sformułowanie, z którego wynika, co jest przedmiotem żądania udostępnienia informacji publicznej. Dopuszczalne jest więc przesłanie wniosku drogą elektroniczną, bez użycia podpisu elektronicznego, tak jak to miało miejsce na gruncie rozpatrywanej sprawy. Wynika to z braku konieczności pełnego zidentyfikowania wnioskodawcy, który żądając informacji publicznej, nie musi wykazać się jakimkolwiek uzasadnionym interesem faktycznym lub prawnym. Na gruncie regulacji zawartych w u.d.i.p. istotne jest jednak wyróżnienie dwóch etapów postępowania o różnym charakterze i mających za przedmiot odmienne sprawy administracyjne. W pierwszym rzędzie, w chwili wpłynięcia do organu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, aktualizuje się obowiązek ustalenia czy przedmiot wniosku rzeczywiście dotyczy informacji publicznej, czy informacje te znajdują się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu, czy żądana informacja jest informacją prostą, czy przetworzoną, a także, czy jej udostępnienie nie podlega ograniczeniu ze względu na tajemnice prawnie chronione. Ustalenia te determinują dalszy tok postępowania oraz prawną formę załatwiania wniosku. Sytuacja wygląda jednak inaczej, gdy w sprawie chociażby potencjalnie zachodzi możliwość podjęcia decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub decyzji o umorzeniu postępowania, albo też jakiegokolwiek innego aktu administracyjnego, który wiązałby się z ustaleniem podmiotu, od którego pochodzi wniosek. Wówczas do usunięcia braków formalnych wniosku znajduje zastosowanie art. 64 § 2 k.p.a. Wszystkie te przypadki, w których ma dojść do podjęcia przez organ aktu administracyjnego, w tym zwłaszcza kwalifikowanego, jakim jest decyzja administracyjna (odmowna oraz o umorzeniu postępowania), bezwzględnie wymagać będą własnoręcznego podpisu wnioskodawcy albo podpisu elektronicznego na wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jego brak winien być usuwany w postępowaniu naprawczym, regulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z 4 lutego 2016 r., I OSK 873/15, wyrok NSA z 16 grudnia 2009 r., I OSK 1002/09). Zgodnie z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., do decyzji odmownej oraz o umorzeniu postępowania stosuje się przepisy k.p.a., co oznacza, że kodeks ten ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc także do kwestii usuwania braków formalnych wniosku o dostęp do informacji publicznej, o ile zobowiązany organ zmierza do wydania takiej decyzji. Podjęcie zaś decyzji administracyjnej w sytuacji niepodpisania wniosku wykazuje cechy działania organu z urzędu, co w przypadku postępowania wszczynanego jedynie na wniosek oznacza wydanie decyzji nieważnej – art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Stanowisko to ugruntowane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 29 lutego 2012 r., I OW 196/11; wyroki NSA: z 4 lutego 2016 r., I OSK 873/15; z 26 maja 2017 r., I OSK 2534/16; z 27 września 2017 r., I OSK 7/17; z 12 października 2017 r., I OSK 430/17; z 18 stycznia 2018 r., I OSK 758/16, z 11 kwietnia 2019 r., I OSK 1238/17). W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na to, że organ zakwalifikował informację jako przetworzoną, pismem z 16 lipca 2025 r. poinformował o tym i wezwał skarżącego - zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - do wykazania w terminie 7 dni szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w zakresie pozyskania informacji przetworzonej. Następnie organ uznając, że skarżący nie wywiązał się z tego wezwania przystąpił do procedowania w trybie przepisów k.p.a., wzywając skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku. Działanie organu było uprawnione i miało związek z potencjalną możliwością wydania decyzji odmownej, ze względu na przetworzony charakter informacji publicznej. W odpowiedzi na wezwanie skarżący za pomocą platformy e-PUAP przesłał do Prokuratury Okręgowej w [...] 6 pism oznaczonych jako "wniosek" oraz "wniosek cd", opatrzonych podpisem elektronicznym. Wprawdzie w zakreślonym terminie skarżący odpowiedział na wezwanie, jednakże żadne z przesłanych i podpisanych pism nie było tożsame ze złożonym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z 14 lipca 2025 r. Rację ma skarżący podnosząc, że podpis elektroniczny jest równoważny z podpisem własnoręcznym. Wezwanie dotyczyło jednak podpisania wniosku z 14 lipca 2025 r., a nie jakiegokolwiek pisma złożonego przez skarżącego. Czynność podjęta przez niego w tym zakresie nie mogła więc doprowadzić do skutecznego usunięcia braku formalnego wniosku. Zauważyć należy, że skierowane do skarżącego wezwanie było jasne i jednoznacznie wskazywało jakie braki formalne skarżący winien uzupełnić oraz w jakim terminie. Wobec nieuzupełnienia braków wniosek w omawianym zakresie został pozostawiony bez rozpoznania, co zostało zakomunikowane stronie skarżącej pismem z 11 sierpnia 2025 r. W tej sytuacji organ wyczerpał obowiązki informacyjne, ponieważ wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku, a w wezwaniu wskazał przewidziany ustawą termin do dokonania tej czynności i prawidłowo pouczył o skutkach prawnych niezastosowania się do wezwania. Wobec powyższego, Sąd nie mógł uwzględnić skargi, gdyż działania Prokuratora były prawidłowe i nie można organowi przypisać bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy bez znaczenia pozostają argumenty skarżącego dotyczące kwalifikacji żądanej informacji. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych sąd administracyjny w sprawie, której przedmiotem jest bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie jest uprawniony do oceny prawidłowości kwalifikacji żądanej informacji jako przetworzonej, gdyż ocena ta przeprowadzana jest dopiero w sprawie wszczętej skargą na decyzję o odmowie udostępnienia tej informacji (por. wyrok NSA z 9 listopada 2021 r., III OSK 4287/21; wyrok NSA z 9 listopada 2021 r., III OSK 4068/21). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.