II SAB/Lu 87/12
PostanowienieWSA w Lublinie2013-01-22
Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz, Witold Falczyński, Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ podjął działanie (udzielił informacji lub wyjaśnienia) po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd?Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ podjął żądane działanie po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd. Nawet jeśli działanie organu nastąpiło z naruszeniem terminu, a skarga była zasadna w chwili jej wniesienia, to fakt podjęcia czynności przez organ wyłącza możliwość uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do działania, które już zostało wykonane. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.Stan faktyczny
Z. D. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej protokołu z narady dyrektorów szkół oraz liczby uczniów. Wójt Gminy nie udzielił odpowiedzi w ustawowym terminie, co skłoniło Z. D. do złożenia skargi na bezczynność. Wójt Gminy wyjaśnił, że nie dysponuje żądanymi informacjami, ale uczynił to po wniesieniu skargi. Sąd uznał, że skarga była zasadna w chwili jej wniesienia, ale wobec podjęcia przez organ czynności po jej złożeniu, postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.Rozstrzygnięcie
I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Wójta Gminy S. na rzecz Z. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca),, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Wójta Gminy S. na rzecz Z. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
We wniosku z dnia 26 lipca 2012 r. – złożonym w dniu 27 lipca 2012 r. w Urzędzie Gminy [...] – Z. D. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o udostępnienie informacji publicznej obejmującej protokół z narady dyrektorów szkół, odbytej w Urzędzie Gminy w [...] w dniu [...] sierpnia 2011 r. oraz podanie liczby uczniów przyjętych do klasy I Szkoły Podstawowej w [...] w latach szkolnych: 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 wraz z konkretnym wskazaniem roku szkolnego.
W dniu 27 sierpnia 2012 r. Z. D. złożył za pośrednictwem Wójta Gminy [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność tego organu. W skardze podniósł, że pomimo złożenia w dniu 27 lipca 2012 r. wniosku o udostępnienie informacji publicznej, Wójt Gminy [...] dotychczas nie udzielił żądanej informacji, ani też nie powiadomił wnioskodawcy o przyczynach opóźnienia i terminie załatwienia sprawy. Organ ten nie wydał również decyzji odmawiającej udzielenia informacji objętych powyższym wnioskiem. Mając to na uwadze skarżący zarzucił Wójtowi naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). oraz domagał się zobowiązania go przez Sąd do udostępnia w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi akt sprawy informacji wskazanej w jego wniosku, a ponadto ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W dniu 11 września 2012 r. Wójt Gminy [...] przekazał do tut. Sądu skargę Z. D. wraz z odpowiedzią na skargę, w której wniósł o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, ewentualnie o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że w odpowiedzi na wniosek z dnia 26 lipca 2012 r. pismem z 27 sierpnia 2012 r. poinformował skarżącego, że nie jest dysponentem żądanych przez niego informacji. Wskazał, że od dnia otrzymania przedmiotowego wniosku podejmował czynności wyjaśniające, w wyniku których ustalił, iż Urząd Gminy w [...] nie posiada ani żądanego protokołu, ani informacji w zakresie liczby uczniów przyjętych do klasy I Szkoły Podstawowej w [...].
Na rozprawie w dniu 30 października 2012 r. Sąd postanowił wezwać Wójta Gminy [...] do wyjaśnienia w terminie 14 dni, czy w dniu [...] sierpnia 2011 r. odbywała się narada dyrektorów szkół w Urzędzie Gminy w [...], kto był jej organizatorem, czy sporządzono z niej protokół i ewentualnie kto jest w posiadaniu tego protokołu.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 17 grudnia 2012 r. Wójt Gminy [...] wyjaśnił, że według posiadanej przez niego wiedzy "takie spotkanie w dniu [...] sierpnia 2011 r. nie miało miejsca w Urzędzie Gminy w [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Należy podkreślić, że sąd - oceniając czy organ jest bezczynny - bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dniu orzekania.
W rozpoznawanej sprawie skarga Z. D. dotyczyła zarzucanej przez niego bezczynności w zakresie rozpatrzenia przez Wójta Gminy [...] wniosku z dnia 26 lipca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej "u.d.i.p.".
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że wójt gminy – jako organ władzy publicznej – jest na mocy art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej.
Wskazać również należy, iż będąca przedmiotem wniosku skarżącego z dnia 26 lipca 2012 r. informacja, obejmująca protokół z narady dyrektorów szkół, odbytej w Urzędzie Gminy w [...] w dniu [...] sierpnia 2011 r. oraz podanie liczby uczniów przyjętych do klasy I Szkoły Podstawowej w [...] w latach szkolnych: 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 z konkretnym wskazaniem roku szkolnego, stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie bowiem z tym przepisem informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Szkoła podstawowa – w świetle ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) – wykonuje natomiast zadania publiczne w zakresie edukacji, a ponadto dysponuje majątkiem publicznym, zaś dyrektor szkoły reprezentuje ją jako jej organ.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że dla rozstrzygnięcia wniosku skarżącego z dnia 26 lipca 2012 r. znajdował zastosowanie tryb przewidziany w u.d.i.p. Organ winien był zatem bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, udostępnić skarżącemu żądane informacje (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie – w razie braku możliwości udzielenia informacji w terminie 14 dni – powiadomić w tym terminie skarżącego o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.) lub wydać decyzję o odmowie ich udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Wymaga jednak podkreślenia, że organ nie był zobowiązany do wydawania decyzji odmownej w razie stwierdzenia, że nie dysponuje żądanymi informacjami. Nie stanowi bowiem odmowy udzielenia informacji publicznej wskazanie, że podmiot, do którego skierowano żądanie, informacji tej nie posiada. W takiej sytuacji organ winien jedynie powiadomić pisemnie wnioskodawcę o tym fakcie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 289/02 i z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 1644/09; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2012 r., II SAB/Wa 103/12; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 listopada 2008 r., SAB/Ke 42/08).
W niniejszej sprawie Wójt Gminy [...] rozstrzygnął wniosek skarżącego złożony w dniu 27 lipca 2012 r. właśnie w ten sposób, że poinformował wnioskodawcę na piśmie, iż nie jest dysponentem wskazanej w przedmiotowym wniosku informacji. Mając na uwadze poczynione wyżej rozważania stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy Wójt w sposób prawidłowy załatwił wniosek strony. Wobec nieposiadania żądanej informacji nie był bowiem zobowiązany do wydania decyzji odmownej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Powyższej czynności organ dokonał jednak z uchybieniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. oraz – co wymaga podkreślenia – już po wniesieniu przez skarżącego do tut. Sądu rozpoznawanej skargi. Z akt sprawy wynika bowiem, że pismo stanowiące odpowiedź Wójta Gminy [...] na wniosek z dnia 26 lipca 2012 r. zostało nadane na adres skarżącego w dniu 28 sierpnia 2012 r. (k. 2 akt adm.). Skarżący wniósł natomiast skargę na bezczynność Wójta polegającą na nierozpatrzeniu przedmiotowego wniosku w dniu 27 sierpnia 2012 r., co potwierdza data na stemplu pocztowym widniejącym na kopercie, w której skarżący przesłał powyższą skargę wraz z innymi skargami na adres Wójta Gminy [...] (k. 20 akt sądowych – oryginał koperty w aktach sprawy II SA/Lu 821/12). W tym miejscu wypada wyjaśnić, że za datę wniesienia skargi uznaje się dzień, w którym została ona wysłana bądź złożona bezpośrednio w organie, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Op 180/11).
W ocenie Sądu rozpatrzenie przez Wójta Gminy [...] wniosku skarżącego poprzez udzielenie pisemnego wyjaśnienia o niedysponowaniu informacją, której domagała się strona, wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet jeżeli czynność ta została podjęta z naruszeniem przewidzianego terminu. Sąd nie może bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1628/11). Mając jednak na uwadze, iż rozpoznawana skarga była zasadna w chwili jej wniesienia, brak było podstaw do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a. W tej sytuacji postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/2008, jeśli organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności, już po wniesieniu skargi na bezczynność, zastosowanie znajduje przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r.; sygn. akt I OPS 6/2008).
Ubocznie należy wskazać, iż w toku niniejszego postępowania Sąd wezwał Wójta Gminy [...] do złożenia wyjaśnień dotyczących informacji żądanej we wniosku skarżącego z dnia 26 lipca 2012 r. poprzez wskazanie, czy w dniu [...] sierpnia 2011 r. odbywała się narada dyrektorów szkół w Urzędzie Gminy w [...], kto był jej organizatorem, czy sporządzono z niej protokół i ewentualnie kto jest w posiadaniu tego protokołu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Wójt wskazał, że według jego wiedzy "takie spotkanie w dniu [...] sierpnia 2011 r. nie miało miejsca w Urzędzie Gminy w [...]". W takiej sytuacji Sąd nie ma podstaw by kwestionować twierdzenia organu o niedysponowaniu informacją objętą wnioskiem skarżącego, a tym samym nie znajduje podstaw do zakwestionowania sposobu rozstrzygnięcia tego żądania. Niemniej jednak należy zaznaczyć, że w razie wprowadzenia żądającego informacji w błąd, przez udzielenia niezgodnej z rzeczywistością odpowiedzi co do faktu posiadania informacji, osoba zobowiązana do udostępnienia żądanej informacji publicznej podlega odpowiedzialności karnej w trybie art. 23 u.d.i.p. w zbiegu z innymi przepisami określonymi w Kodeksie karnym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 41/05).
Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło