II SAB/Lu 90/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego w zakresie wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Witolda Falczyńskiego, sędzi WSA Marty Laskowskiej - Pietrzak oraz sędzi WSA Joanny Cylc-Malec p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W skardze na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego skarżący Z. W. wniósł o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego NSA Witolda Falczyńskiego, sędzi WSA Marty Laskowskiej - Pietrzak oraz sędzi WSA Joanny Cylc-Malec. Skarżący podniósł, że okoliczności uzasadniające wyłączenie tych sędziów są znane. W oświadczeniach złożonych w trybie art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) sędzia NSA Witold Falczyński, sędzia WSA Marta Laskowska - Pietrzak oraz sędzia WSA Joanna Cylc-Malec oświadczyli, że nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. Podnieśli, że ze skarżącym nie łączą ich relacje osobiste, a styczność z nim mieli wyłącznie urzędowo w związku z orzekaniem w innych sprawach toczących się przed tutejszym sądem. Sędziowie wyjaśnili ponadto, że w sprawie nie zachodzą również okoliczności, o których mowa w art. 18 § 1 p.p.s.a., uzasadniające wyłączenie ich od orzekania z mocy samej ustawy (k. 8, 9 i 10 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wyłączenie sędziów, jako niezasadny, podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przede wszystkim należy wskazać, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów postępowania w sposób wadliwy, jak również fakt, iż sędziowie, których wyłączenia domaga się skarżący, byli sprawozdawcami w innej sprawie z jego udziałem, nie stanowią wystarczających przesłanek uzasadniających ich wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a., tym bardziej, że skarżący może zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Inaczej rzecz ujmując, wniosek o wyłączenie sędziów nie może być oparty na subiektywnym przekonaniu strony, że skoro sędzia wydał w innej jej sprawie niekorzystny dla niej wyrok, to uczyni to w każdej kolejnej. Strona musi przynajmniej uprawdopodobnić, iż to niekorzystne dla niej rozstrzygnięcie wynikało z okoliczności zewnętrznych czy wewnętrznych, leżących po stronie tego sędziego i mających wpływ na obiektywizm jego działania, że okoliczności te dalej istnieją i również dla obiektywnego obserwatora wynik postępowania w sprawie osądzonej przez sędziów, których wniosek dotyczył, będzie zależny od tych właśnie okoliczności, np. związanych ze stosunkiem osobistym, czy ekonomicznym (por. postanowienie NSA z 26 stycznia 2012 r., II FZ 15/12, Lex nr 1107908, postanowienie NSA z 5 września 2008 r., I OZ 665/08, Lex 440113, postanowienie NSA z 27 września 2005 r., I OZ 939/05). We wniosku o wyłączenie sędziów skarżący nie wskazał żadnych argumentów uzasadniających ich wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy. Również ze złożonych przez sędziów oświadczeń wynika, że nie znają osobiście skarżącego i że nie istnieją w sprawie okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Skoro zatem nie istnieją żądne okoliczności świadczące o stronniczości sędziów orzekających w sprawie, a jednocześnie nie zachodzą przyczyny określone w art. 18 § 1 p.p.s.a., powodujące wyłączenie tych sędziów z mocy samej ustawy, wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy sąd orzekł, jak w sentencji.