II SAB/Lu 93/07

Lublin, dnia 13 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania zażalenia z dnia [..]. na bezczynność organu pierwszej instancji p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 22 października 2007 r. Z. W.złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania zażalenia z dnia [..]., które wpłynęło do organu w dniu [..]., na bezczynność organu pierwszej instancji polegającą na nieprzekazaniu skargi (odwołania) z dnia 6 października 2006 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność. Kolegium podkreśliło, iż postanowieniem z dnia 9 października 2007 r. uznało zażalenie za nieuzasadnione, gdyż organ pierwszej instancji nie pozostawał w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji w sprawach, w których organy te wydają decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ wyższego stopnia rozpoznaje to zażalenie w formie postanowienia, o charakterze wpadkowym (incydentalnym), na które stronie nie służy zażalenie. Oznacza to również, iż zarówno skarga na takie postanowienie, jak i skarga na bezczynność organu wyższego w przedmiocie niewydania tego postanowienia jest niedopuszczalna (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 88; postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2006 r., I OSK 306/05, LEX nr 196463, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2004 r., II SAB/Gd 90/02, LEX nr 299477, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 4 grudnia 2006 r., II SAB/Bk 14/06, LEX nr 284727 oraz zachowujące aktualność pod rządami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienia NSA: z dnia 13 marca 2001 r., I SAB 246/00, LEX nr 78952, z dnia 27 września 2001 r., I SAB 177/01, LEX nr 84483 i z dnia 12 lutego 2002 r., II SA/Gd 3920/01, LEX nr 76109). W tej sytuacji skarga Zd. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania zażalenia z dnia [..]., które wpłynęło do organu w dniu [..]., na bezczynność organu pierwszej instancji polegającą na nieprzekazaniu skargi (odwołania) z dnia 6 października 2006 r., podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy jako niedopuszczalna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.