III SA/Lu 147/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na postanowienie L. Kuratora Oświaty z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydania orzeczenia postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. oddalić wniosek skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] L. Kurator Oświaty utrzymał w mocy postanowienie, którym Dyrektor Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w [...] w dniu [...] listopada 2020 r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił wszczęte na wniosek W. W. postępowanie w sprawie wydania orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania dla syna skarżącej K. B., do czasu wyrażenia przez sąd opiekuńczy zgody zastępującej oświadczenie woli rodziców zgodnie z art. 97 § 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie L. Kuratora Oświaty, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w [...] a także zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę L. Kurator Oświaty wniósł o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego. Organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r., sygn. akt [...], Sąd Okręgowy w L. oddalił apelację ojca małoletniego K. B. od postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 2020 r., sygn. akt [...], zezwalającego skarżącej na złożenie wniosku o wydanie orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania małoletniego K. B.. W związku z uprawomocnieniem się orzeczenia Sądu Rejonowego w [...], W. W. w dniu [...] lutego 2021 r. wniosła o podjęcie postępowania zawieszonego postanowieniem Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w [...] z dnia [...] listopada 2020 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] Dyrektor Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w [...] podjął na wniosek W. W. postępowanie w sprawie wydania orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania dla małoletniego K. B.. W związku z zawartym w odpowiedzi na skargę wnioskiem L. Kuratora Oświaty o umorzenie postępowania sądowego, zarządzeniem z dnia [...] maja 2021 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącej do ustosunkowania się tego wniosku. Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż określone w pkt 1 i 2 stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma miejsce, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, ponieważ jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi winno skutkować jej odrzuceniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 2453/10). Wyjaśnić należy, że celem postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego jest dokonanie przez sąd kontroli zgodności tego postanowienia z przepisami prawa, a w sytuacji stwierdzenia naruszenia zaskarżonym postanowieniem przepisów prawa – uchylenie postanowienia zawieszającego postępowanie administracyjne, wstrzymującego tok tego postępowania. Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, podobnie jak orzeczenie sądowe, eliminuje skutki związane z wydaniem postanowienia o jego zawieszeniu. W sytuacji zatem podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego przez organ po wniesieniu do sądu administracyjnego skargi na postanowienie o zawieszeniu postępowania, proces zainicjowany tą skargą staje się bezprzedmiotowy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 3764/14). Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Postanowienie Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w [...] o podjęciu na wniosek skarżącej postępowania w przedmiocie wydania orzeczenia o potrzebie nauczania indywidualnego dla małoletniego syna skarżącej wydane zostało w dniu [...] marca 2021 r., a zatem po wniesieniu w dniu [...] lutego 2021 r. skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie. Wydanie postanowienia o podjęciu postępowania w niniejszej sprawie wyeliminowało skutki w zakresie zawieszenia postępowania. Skarżąca osiągnęła oczekiwany cel, którym było podjęcie i prowadzenie postępowania w sprawie wydania orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania małoletniego. Tym samym postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie. Odnosząc się do wniosku skarżącej o zwrot kosztów postępowania wskazać należy, że przepis art. 200 p.p.s.a. przewiduje zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd. Na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Wymaga jednak podkreślenia, że w niniejszej sprawie nie doszło do merytorycznego rozpoznania skargi, w związku z czym nie zachodzi sytuacja uwzględnienia skargi. Podjęcie postępowania przez organ nie było także efektem uwzględnienia podniesionych w skardze zarzutów w trybie autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji brak było podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania. Nie ma również podstaw do zwrotu uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi. W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Żadna z wymienionych sytuacji nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.