III SA/Lu 252/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca),, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi A. J. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie pomocy na cel objęty PROW na lata 2014-2020 oddala skargę. Skarżąca A. J. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P.W. "A. " w K. złożyła w dniu [...] Województwa L. w L. wniosek o przyznanie prawa pomocy (nr [...]) na operację w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, wraz z odpowiednimi załącznikami. Zgłoszona we wniosku o dofinansowanie operacja nosiła tytuł "[...]". W ramach zgłoszonej wnioskiem o dofinansowanie operacji skarżąca ubiegała się o przyznanie jej kwoty [...] zł. Po przeprowadzeniu weryfikacji wniosku o dofinansowanie pismem z dnia [...] lutego 2017 r. organ poinformował skarżącą o stwierdzonych brakach wniosku i dołączonego do niego biznesplanu. Na powyższe wezwanie skarżąca odpowiedziała pismem z dnia [...] marca 2017 r., załączając poprawiony wniosek o dofinansowanie oraz szereg żądanych dokumentów. Po rozpatrzeniu dokonanych poprawek i uzupełnień wniosku o dofinansowanie Zarząd Województwa L. pismem z dnia [...] marca 2017 r. (nr [...]) odmówił przyznania pomocy, o którą ubiegała się skarżąca. Jako podstawę prawną odmowy organ wskazał art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 349, ze zm. – zwanej dalej "ustawą o wspieraniu obszarów wiejskich") oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r. poz. 378, ze zm. – zwanej dalej "ustawą o rozwoju lokalnym"), w związku z § 4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1570, ze zm. – dalej jako "rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej"). Zdaniem organu skarżąca nie poprawiła w sposób prawidłowy biznesplanu w części dotyczącej rozbieżności rachunkowo-matematycznych pomiędzy prognozą poziomu cen i wielkości sprzedaży a rachunkiem zysków i strat oraz zaktualizowaną wartością netto (tabela 9.2 i tabela IX.3). Dokonane poprawki nie zostały przez skarżącą uzupełnione zgodnie z informacją pomocniczą przy wypełnianiu biznesplanu w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata 2014-2020, (wersja 2z) – zaktualizowana 6 lutego 2017 r. (dalej jako "instrukcja pomocnicza") i bez wykorzystania narzędzia pomocniczego udostępnionego w formie pliku arkusza kalkulacyjnego xlsx na stronie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Wobec powyższego tabela 9.2 obejmująca rachunek zysków i strat oraz tabela IX.3 obejmująca zaktualizowaną wartość netto, nie ukazują rzeczywistego rachunku zysków i strat, co skutkuje brakiem możliwości oszacowania przychodów oraz kosztów podejmowanej lub rozwijanej działalności. Ponadto do tabeli 9.2 nie została dołączona szczegółowa informacja dla poszczególnych pozycji kosztów, co spowodowało brak możliwości weryfikacji i analizy biznesplanu. Organ miał również zastrzeżenia do pozycji 8.1 (amortyzacja), gdzie brak było wyszczególnienia kwot amortyzacji na poszczególne wydatki niezbędnych do realizacji operacji oraz do pozycji 8 (pozostałe koszty w tabeli 9.2), która została wypełniona niezgodnie z instrukcją, a okna tabel pozostawiono nieopisane. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. skarżąca złożyła w organie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zarzucając naruszenie § 22 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 3 i § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej, poprzez niezasadne uznanie, że nie dokonała w sposób prawidłowy poprawy wskazanego wniosku, zarzuciła brak skonkretyzowania przyczyn odmowy uwzględnienia wniosku oraz brak powołania podstawy prawnej odmowy. Zarzuciła również naruszenie § 22 ust. 1 w zw. z § 24 i § 37 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej, poprzez rozpatrzenie jej wniosku o przyznanie pomocy z przekroczeniem ustawowego terminu. Wskazując na powyższe naruszenia strona domagała się stwierdzenia bezskuteczności czynności odmowy przyznania jej pomocy i przyznanie tej pomocy na kwotę [...] zł, zgodnie ze złożonym przez nią wnioskiem. W odpowiedzi z dnia [...] maja 2017 r. organ poinformował skarżącą o nieuwzględnieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wskazał, że stanowisko przyjęte przez zespół oceniający projekt jest prawidłowe, ponieważ nie zostały usunięte wszystkie wykazane w wezwaniu z dnia [...] lutego 2017 r. braki i oczywiste omyłki dotyczące biznesplanu. W związku z tym nie został spełniony warunek, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej, to jest, że operacja jest uzasadniona ekonomicznie i będzie realizowana zgodnie z biznesplanem oraz warunek z § 4 ust. 6 tego rozporządzenia, to jest, że biznesplan, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, sporządza się na formularzu opracowanym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Organ przyznał, że przekroczony został termin określony w § 22 ust. 1 w zw. z § 24 i § 37 ust. 1 rozporządzenia do rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy, jednakże nie miało to żadnego wpływu na negatywną ocenę wniosku. Pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. skarżąca – reprezentowana przez radcę prawnego – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na odmowę przyznania jej pomocy na realizację opisanego zamierzenia, zawartą w informacji Zarządu Województwa L. z dnia 31 marca 2017 r., nr [...],[...] W skardze tej zarzuciła organowi naruszenie: 1) art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich w związku z § 22 ust. 1 pkt 2 i § 4 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej oraz art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym, przez ich niewłaściwe zastosowanie, naruszenie przepisów informacji pomocniczych przez ich niezastosowanie, bezzasadną odmowę przyznania pomocy i bezzasadne uznanie, że nie spełniła warunków jej przyznania, niepodanie przyczyn odmowy i niezałączenie do wezwania z 13 lutego 2017 r. kopii stron wniosku o przyznanie prawa pomocy lub załączników do tego wniosku, które zawierają braki/oczywiste omyłki; 2) art. 14 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, poprzez jego niezastosowanie; 3) art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym w zw. z art. 50 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 – dalej jako "k.p.a.") i art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji UE nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE z dnia 31 lipca 2014 r. L 227/69 – dalej jako "rozporządzenie wykonawcze"), przez niewłaściwe zastosowanie, odmowę przyznania pomocy z powodu nieprawidłowości do skorygowania których organ nie wzywał skarżącej w wezwaniu z dnia 13 lutego 2017 r.; 4) § 22 ust. 1 w zw. z § 24 i § 37 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej, przez jego niewłaściwe zastosowanie i rozpatrzenie wniosku skarżącej z przekroczeniem ustawowego terminu; 5) art. 27 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy o wspieraniu obszarów wiejskich, przez naruszenie zasady praworządności i zasady informowania stron oraz czuwania nad tym, aby strony i inni uczestnicy postępowania nie ponieśli szkody z powodu nieznajomości prawa. Wskazując na powyższe naruszenia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie stwierdzenie jego bezskuteczności, a także zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej informacji oraz w odpowiedzi na wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a., natomiast stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na gruncie przedmiotowej sprawy taką ustawą szczególną jest powołana wyżej ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 562 – zwana dalej "ustawą o wspieraniu obszarów wiejskich"). Zgodnie z art. 35 ust. 2 tej ustawy, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W konsekwencji zaskarżona do sądu informacja Zarządu Województwa L. podlega kontroli sądu administracyjnego pod kątem jej zgodności z właściwymi przepisami prawa materialnego oraz regułami proceduralnymi (przepisami postępowania). Przepisami tymi w przedmiotowej sprawie są powołane już uprzednio przepisy ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r. poz. 378, z późn. zm. – zwana dalej "ustawą o rozwoju lokalnym") oraz Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 772). W okolicznościach badanej sprawy, która dotyczyła odmowy przyznania skarżącej pomocy dla przedsięwzięcia pod tytułem: "[...]", rzeczą Sądu było przede wszystkim ustalenie, czy organ dokonujący oceny wniosku strony prawidłowo zinterpretował i zastosował właściwe przepisy prawa w odniesieniu do niewadliwie ustalonego stanu faktycznego. Dla wskazanego zagadnienia podstawowe znaczenia miała analiza dokumentów zawartych w aktach sprawy (obejmujących wniosek strony skarżącej o dofinansowanie wraz z biznesplanem i załącznikami, wezwanie organu z [...] lutego 2017 r. do usunięcia braków/oczywistych omyłek, dokumentację wniesioną w odpowiedzi na to wezwanie, informację z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy, wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa i odpowiedź organu na to wezwanie). Zdaniem Sądu analiza ta prowadzi do konkluzji, że przeprowadzona przez organ ocena wniosku skarżącej z dnia 10 listopada 2016 r. o nr ewid. [...] na przedsięwzięcie pod tytułem: "[...]" – dokonana została z zachowaniem zasad, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu obszarów wiejskich. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadzała się do oceny zasadności odmowy przyznania skarżącej wnioskowanej pomocy finansowej z uwagi na nieusunięcie przez nią braków załącznika do wniosku w postaci biznesplanu. Otóż wymaga zwrócenia uwagi, że harmonogram planowanych naborów wniosków w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 przygotowuje Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Nabory wniosków w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" ogłaszane są w terminach uzależnionych od Lokalnych Grup Działania (LGD). Wniosek o dofinansowanie oraz załączniki do niego powinny natomiast spełniać kryteria poprawności formalnej i kompletności, zgodnie z § 19 ust. 1-5 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej. Spełnieniu tych kryteriów ma również służyć przyjęta do stosowania przez organ – Instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020, wynikającym z Książki Procedur Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, KP-611-391-ARiMR/1/z Obsługa wniosku o przyznanie pomocy dla działania 19: Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER, dla poddziałania 19.2: Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w zakresie operacji realizowanych przez podmioty inne niż LGD oraz operacji własnych LGD, a także zasady określone przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Informacji pomocniczej przy wypełnianiu Biznesplanu IP-BP_19.2. Są to dokumenty obszerne i szczegółowe. Ich ewentualne kwestionowanie przez wnioskującego o przyznanie pomocy finansowej jako znajdujących zastosowanie reguł przyznania pomocy – ze swej istoty godzi – w celowość takiej pomocy na przyjętych zasadach. Należy podkreślić, że biznesplan jest dokumentem istotnym, bowiem ma potwierdzać, że operacja zgłoszona we wniosku o przyznanie pomocy jest uzasadniona ekonomicznie. Dlatego przygotowując biznesplan trzeba uwzględnić wszelkie uwarunkowania natury finansowej, rynkowej, marketingowej, organizacyjnej i technologicznej, z którymi podmiot ubiegający się o dofinansowanie może mieć do czynienia. Uzasadnienie ekonomiczne opiera się na wskaźnikach, jednakże uznanie tych wskaźników może nastąpić jedynie w przypadku pozytywnej oceny biznesplanu, tak w zakresie jego poprawności formalnej, spójności, wiarygodności, celowości i zasadności inwestycji, jak i realności przyjętych założeń odnośnie wielkości i struktury przychodów i kosztów. Ponadto biznesplan powinien być wypełniany w ścisłym powiązaniu z wnioskiem o przyznanie pomocy, a informacje zawarte w obu dokumentach muszą być ze sobą zgodne. Stąd też biznesplan sporządzony niepoprawnie pod względem formalnym, niespójny i niewiarygodny, powinien zostać oceniony negatywnie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Negatywna ocena wniosku skarżącej była w okolicznościach tej sprawy uzasadniona. Przede wszystkim wymaga zwrócenia uwagi, że nie budziło wątpliwości to, że biznesplan załączony do wniosku o przyznanie prawa pomocy wymagał uzupełnienia i jego poprawy. W przypadku, gdy organ zasadnie dostrzegł braki formalne lub oczywiste omyłki w złożonej dokumentacji, zobligowany był na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym do wezwania strony wnioskującej o przyznanie pomocy do ich usunięcia/poprawienia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Dostrzeżone przez organ braki wniosku o przyznanie pomocy, załączonego do wniosku biznesplanu, a także braki w zakresie dokumentacji zostały objęte wezwaniem z [...] lutego 2017 r. Istnienia tych defektów skarżąca na etapie wezwania nie kwestionowała, gdyż odpowiedziała na powyższe wezwanie z zamiarem usunięcia dostrzeżonych defektów, jednakże nie wszystkie braki zostały przez nią uzupełnione. Zdaniem Sądu organ prawidłowo uznał, że skarżąca nie usunęła przede wszystkim braków biznesplanu, w zakresie w jakim została do tego wezwana. Do takiego wniosku prowadzi porównanie biznesplanu załączonego do wniosku o przyznanie pomocy i dokonanych przez skarżącą poprawek i uzupełnień, dostarczonych wraz z pismem z dnia 6 marca 2017 r. Braki te odnoszą się do tabel nr 9.1 i 9.2 oraz poz. 8.1 i poz. 8 biznesplanu. W tabeli 9.1 skarżąca miała podać prognozę poziomu cen i wielkości sprzedaży ilości usług (nie przychodów ze sprzedaży). W odpowiedzi nadesłała biznesplan wraz z uzupełnioną tabelą 9.1, w której dane zawarte w roku n+1 były niespójne z danymi podanymi w tabeli 9.2 (rachunek zysków i strat). Z Informacji pomocniczej przy wypełnianiu biznesplanu, przychody w części A w tabeli 9.2 dot. rachunku zysków i strat, podje się na podstawie danych z tabeli 9.1 (prognoza poziomu cen i wielkości sprzedaży). Tabela 9.1 przedstawiona w takiej formie spowodowała rozbieżności w danych tam zawartych. Z kolei w nadesłanej w ramach wezwania poprawionej tabeli 9.2 (rachunek zysków i strat) dane odnosiły się nie do informacji z tabeli 9.1 (rok n+1), ale do danych ujętych w wyjaśnieniach pod poz. 9.1. Ponadto tabela 9.2 nie zawierała kolumny dotyczącej roku n+3, a w części A.2 (inne przychody) nie ukazano przychodów w czasie z tytułu dotacji (refundacji) odpowiadającym wielkości pozycji kosztowych. Nieusunięte w taki sposób braki spowodowały, że rachunek zysków i strat okazał się niespójny i niewiarygodny, co z kolei wpłynęło na dane zawarte w tabeli IX.3 (zaktualizowana wartość netto), gdzie pola są automatycznie wypełniane wartościami z tabeli 9.2. Skoro więc tabela 9.2 (rachunek zysków i strat) i tabela IX.3 (zaktualizowana wartość netto), nie ukazują rzeczywistego rachunku zysków i strat, to organ prawidłowo przyjął, że nie pozwala to oszacować przychodów oraz kosztów podejmowania lub rozwijania działalności gospodarczej strony. W dalszej kolejności zauważyć należy, że do tabeli 9.2 (rachunek zysków i strat), nie została dołączona szczegółowa informacja dla poszczególnych pozycji kosztów, co skutkowało brakiem możliwości weryfikacji i analizy biznesplanu. Jak wynika z instrukcji pomocniczej przy wypełnianiu biznesplanu, powinna w nim być umieszczona analiza własna dotycząca przyjętych założeń, np. w zakresie prognozy sprzedaży, ustalenia ceny średniej, czy szacunki dotyczące kosztów w ujęciu ilościowym. Przy czym trzeba zauważyć, że nie chodzi tu o dołączanie dokumentów źródłowych potwierdzających przyjęty poziom kosztów, ale o szczegółowe uzasadnienie podanych założeń (ukazania, jakie składniki kosztowe się tam znajdują, dlaczego są na takim poziomie, czy faktycznie odnoszą się do zakresu rozwijanej działalności). Szczegółowa informacja w tym zakresie winna umożliwić organowi ocenę, czy wnioskodawca przyjął poprawne założenia dokonując prognozy wielkości kosztów w odniesieniu do realizowanej operacji. Odpowiadając na wezwanie w powyższym zakresie skarżąca podała jedynie ogólne informacje (np. w poz. obejmującej "wynagrodzenia i inne pochodne" skarżąca wykazała koszty finansowe, przy czym nie ubiega się o kredyt, ani pożyczkę zgodnie z tabelą 6.2 dot. źródeł finansowania operacji, wobec czego nie wiadomo z czym są związane dane koszty). Brak szczegółowego uzasadnienia do pozycji kosztowych słusznie wzbudził wątpliwości organu, czy przedstawione koszty odnoszą się do zakresu objętego operacją, czy dotyczą całej dotychczasowej działalności, a zarazem podważył realność przyjętych założeń. Niezgodnie z "Instrukcją" został również wypełniony biznesplan w poz. 8.1 (amortyzacja), gdzie brak jest wyszczególnienia kwot amortyzacji na poszczególne wydatki niezbędne do realizacji operacji. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że według przepisów ustawy o rachunkowości i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przedsiębiorca ma możliwość stosowania stawek amortyzacyjnych, jakie przyjmie w swojej polityce rachunkowości, wskazać należy, że w dokumentach aplikacyjnych skarżąca nie podawała, aby posiadała odrębną politykę rachunkowości i aby amortyzację rozliczała zgodnie z przyjętymi w niej zasadami. W związku z tym organ prawidłowo uznał, że do skarżącej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą mają zastosowanie zasady określone w Instrukcji wypełniania biznesplanu. Zgodnie zaś z Instrukcją, jeśli przedsiębiorca nie stosuje odpisów amortyzacyjnych (ryczałt, karta podatkowa), należy wówczas dla potrzeb projekcji finansowej operacji zastosować podatkowe stawki wynikające z załącznika nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nieprawidłowo została również wypełniona poz. 8 (pozostałe koszty) w tabeli 9.2 (okna tabel pozostawiono nie opisane) biznesplanu. Dołączony przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków/oczywistych omyłek biznesplan zawierał niekompletną tabelę 9.2 (rachunek zysków i strat). Ponadto tabela ta została zmodyfikowana poprzez usunięcie wierszy, co jest sprzeczne z instrukcją pomocniczą przy wypełnianiu biznesplanu. W dokumencie tym znajdują się również inne istotne braki i niedozwolone modyfikacje – brak numeracji stron, puste strony bez brakującej części tekstu (str. 11 i 17), niekompletne tabele (w tabeli 4.2.5. obejmującej konkurencję na rynku, brak kolumny 7 (str. 27), w tabeli 5.1 obejmującej analizę SWOT – brak kompletnej tabeli, brak danych dotyczących słabych stron oraz zagrożeń (str.29), a w tabeli 7.1 obejmującej zestawienie przewidywanych wydatków niezbędnych do realizacji operacji – brak kompletnych danych, brak wyszczególnionych wydatków pod tabelą (str. 34-39). Przedstawione powyżej okoliczności dowodzą, że dołączony do pisma z dnia 6 marca 2017 r. biznesplan, mimo dokonanych uzupełnień, bezsprzecznie w dalszym ciągu nie spełniał kryterium kompletności i poprawności pod względem formalnym. Braki te nie zostały uzupełnione/poprawione zgodnie z informacją pomocniczą, co spowodowało, że dane w części biznesplanu pozostały niekompletne i niespójne. Utrudniło to również analizę ekonomiczno-finansową, co widać na przykładzie wyniku NPV. Organ przyjmując do wyliczeń dane, jakie skarżąca zawarła w tabeli 9.1 w roku n+1 (przychód ze sprzedaży) na podstawie zamieszczonych w tabeli danych wynik wyszedł na poziomie 6 800 oraz określając kwotę poprawnie wyliczonej amortyzacji i dotacji, a wynik NPV osiągnął wartość ujemną. Wynik ten był skutkiem niespójności danych, jakie zostały podane w ramach poszczególnych tabel biznesplanu. Wynik ujemny NPV nie był przyczyną odmowy przyznania pomocy, jednakże pokazuje, jak istotne dla przyznania pomocy jest przygotowanie biznesplanu z należytą starannością i wiarygodnością, tak by nie było wątpliwości, które dane są prawdziwe i poprawne. W opisanych okolicznościach, które nie budzą wątpliwości, wbrew zarzutom skarżącej organ nie naruszył ani art. 35 ust. 1 ustawy o rozwoju obszarów wiejskich w zw. § 22 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej, ani też art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym. Powołane przepisy dotyczą sytuacji, w której w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania prawa pomocy, podmiot właściwy w sprawie (w niniejszej sprawie Zarząd Województwa L. ), informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyny odmowy. Skoro zaś w przedmiotowej sprawie rzeczywiście nie zostały spełnione warunki przyznania pomocy, to pisemna informacja organu o negatywnym sposobie rozstrzygnięcia wniosku, zawierająca przyczyny odmowy przyznania pomocy, spełniała wymogi wskazane w tych przepisach, przez co nie doszło do ich naruszenia. Brak było również podstaw do uwzględnienia zarzutu dotyczącego naruszenia § 4 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej. Przypomnieć trzeba, że § 4 tego rozporządzenia składa się z sześciu ustępów, przy czym niektóre z nich posiadają po kilka punktów i dotyczą różnych sytuacji faktycznych i prawnych. Skarżąca zarzuciła ogólnie naruszenie § 4 rozporządzenia, nie podając przy tym jego konkretnego ustępu i punktu, co uniemożliwia w zasadzie konkretne odniesienie się do tak ogólnie postawionego zarzutu. Nie można również podzielić argumentacji skargi co do naruszenia przez organ art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym w zw. z art. 50 § 1 k.p.a. i art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji UE nr 809/2014. Wskazane przepisy nakazują podmiotowi właściwemu w sprawie (Zarządowi Województwa L.) w przypadku stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia zawiera braki lub oczywiste omyłki, do wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie do usunięcia tych braków/oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W przedmiotowej sprawie organ stosując się do tych uregulowań i wskazując je jako podstawę wezwania, w dniu [...] lutego 2017 r. zobowiązał skarżącą ubiegającą się o dofinansowanie do usunięcia braków i poprawienia oczywistych omyłek. W wezwaniu tym jasno wskazał, jakiego rodzaju braki/oczywiste omyłki występują i w tym zakresie nakazał ich usunięcie. Okoliczność, że na etapie rozpoznawania wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ dostrzegł również inne niewykazane wcześniej uchybienia skarżącej, nie miała znaczenia dla oceny zasadności skargi, ponieważ skarżąca należycie nie dokonała wszystkich poprawek zgodnie z wezwaniem z dnia [...] lutego 2017 r., a tylko one stanowiły podstawę negatywnej oceny wniosku. Skoro wniosek wraz z załącznikami nie został prawidłowo uzupełniony/poprawiony, to nie zostały tym samym spełnione warunki przyznania pomocy, co skutkowało tym, że organ nie mógł zastosować art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Natomiast należy przyznać rację skarżącej odnośnie tego, że jej wniosek o przyznanie pomocy został rozpatrzony z przekroczeniem terminu, o którym mowa w § 22 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 24 i § 37 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej. Trzeba jednak stwierdzić, że nie miało to żadnego wpływu na negatywną ocenę wniosku i odmowę przyznania skarżącej pomocy finansowej. W konsekwencji tego rodzaju naruszenie proceduralne nie stanowiło takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu, działaniom organu w przedmiotowej sprawie nie można zarzucić naruszenia zasad postępowania, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Wszelkie działania organu w tej sprawie zostały oparte na przepisach prawa, o których organ na każdym etapie prowadzonego postępowania skarżącą informował (zasada praworządności i zasada informowania). Zarówno wezwanie do usunięcia braków/oczywistych omyłek, jak również będąca przedmiotem skargi informacja o odmowie przyznania pomocy zawierają prawidłowe podstawy prawne, jak również niezbędne pouczenia co do okoliczności faktycznych i prawnych, mogących mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków strony. Wydając zaskarżoną informację organ niewadliwie ustalił stan faktyczny sprawy, nie pominął żadnych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności i szczegółowo je rozważył (zasada wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego). Ponadto zapewnił stronie zachowanie zasady czynnego jej udziału w całym postępowaniu (strona miała możliwość wypowiedzenia się i zgłoszenia uwag, m.in. w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków/oczywistych omyłek, a także w piśmie wzywającym organ do usunięcia naruszenia prawa). Mając powyższe rozważania na uwadze uznać należało, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, czy też do innego naruszenia przepisów postępowania, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniałyby sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku.