III SA/Lu 266/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca),, Sędzia SO del. Robert Hałabis, Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Prorektora do Spraw Dydaktyki i Wychowania Katolickiego Uniwersytetu z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o skreśleniu z listy studentów oddala skargę. III SA/Lu 266/11 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., Prorektor ds. Dydaktyki i Wychowania Uniwersytetu [...] w L., wydaną na podstawie art. 127 § 3 i 7 k.p.a. w związku z art. 207 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. prawo o szkolnictwie wyższym po rozpoznaniu wniosku M. G. o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie uchylenia w trybie art. 154 k.p.a. decyzji ostatecznej z dnia [...] listopada 2006 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów, rozpatrzonej odmownie decyzją z dnia [...] marca 2011 r., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podał, że wnioskiem z dnia 28 marca 2011 r., M. G. zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie uchylenia w trybie art. 154 § 1 k.p.a. decyzji ostatecznej z dnia [...] listopada 2006 r. wydanej przez Prorektora ds. Dydaktyki i Wychowania w przedmiocie skreślenia w/w z listy studentów, którą to decyzją tą Prorektor ds. Dydaktyki i Wychowania utrzymał w mocy decyzję Prodziekana z dnia [...] października 2006 r., o skreśleniu w/w z listy studentów. Wniosek o uchylenie decyzji ostatecznej, decyzją Prorektora ds. Dydaktyki i Wychowania z dnia [...] marca 2011 r. został rozpatrzony odmownie. W złożonym wniosku M. G. stwierdził, że decyzja o skreśleniu go z listy studentów wydana została przed prawomocnym zakończeniem postępowań sądowych w sprawach z jego skarg na decyzje organów Uczelni. Zdaniem skarżącego, skreślenie go z listy studentów powinno nastąpić po wyczerpaniu drogi sądowej we wszystkich sprawach wywołanych jego wnioskami. Tym samym skarżący stwierdził, że skreślenie go z listy studentów, gdy nie rozstrzygnięto tych spraw, nastąpiło co najmniej przedwcześnie. Organy Uczelni uznały, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż, wbrew jego twierdzeniom w niniejszej sprawie nie zaszła przesłanka słusznego interesu społecznego lub słusznego interesu stron. W ocenie organu ponownie rozpatrującego sprawę, takiego interesu nie można upatrywać w rzekomym skreśleniu skarżącego przez Dziekana, bez uprawomocnienia się rozstrzygnięć w kwestii złożonych wcześniej wniosków dotyczących zaliczeń. Sprawa prawidłowości skreślenia z listy studentów, została już prawomocnie rozstrzygnięta i to zarówno w postępowaniu przed WSA w Lublinie w sprawie sygn. III SA/Lu 597/06 (wyrok z dnia 22 lutego 2007 r.), jak i w postępowaniu przed NSA w Warszawie ze skargi kasacyjnej na wyżej wymieniony wyrok, sygn. akt I OSK 877/07. W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd wyraźnie stwierdził, że "w dacie wydania decyzji Dziekana o skreśleniu z listy studentów ([...] października 2006 r.) w obrocie prawnym była już ostateczna decyzja Rektora KUL z dnia [...] lipca 2006 r. o niewyrażeniu zgody na wyznaczenie w stosunku do skarżącego zaliczenia komisyjnego z prawa międzynarodowego prywatnego. Taka decyzja podjęta w ramach wewnętrznych stosunków zakładowych nie jest zaskarżalna do Sądu Administracyjnego. Organ nie podzielił także stanowiska skarżącego, jakoby za istnieniem przesłanki słusznego interesu stron, o której mowa w art. 154 § 1 k.p.a. przemawiała jego sytuacja prawno - zdrowotna. W tym zakresie organ zauważył, że dokumenty, które skarżący dołączył do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie wskazują na stan zdrowia niepozwalający na podejście do egzaminów w trakcie sesji letniej w roku akademickim 2005/2006. Z załączonych kart informacyjnych leczenia szpitalnego wynika tylko, iż skarżący przebywał w szpitalu w okresach: 23.03. - 23.04.2004 r., 26.04.2007 r. - 22.08.2008 r. oraz 29.09. - 24.10.2008 r. Zatem w roku akademickim 2005/2006 M. G. nie przebywał na leczeniu szpitalnym, co oznacza, że jego sytuacja zdrowotna pozwalała mu na podejście do sesji egzaminacyjnej. Biorąc powyższe na uwagę, organ stwierdził, że wnioskodawca nie wskazał żadnych okoliczności prawnych i faktycznych, które dawałyby mu podstawę do uchylenia lub zmiany decyzji stosownie do przepisu art. 154 § 1 k.p.a. Na powyższą decyzję M. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L., w której wniósł o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi powtórnie podniósł zarzuty powołane we wniosku o uchylenie w trybie art. 154 k.p.a. decyzji ostatecznej z dnia 13 listopada 2006 r. w przedmiocie skreślenia go z listy studentów oraz we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej odmowną decyzją z dnia 17 marca 2011 r. Jak wywodził w powyższych wnioskach, powodem uchylenia w trybie art. 154 § 1 k.p.a. decyzji z dnia 13 listopada 2006 r. w przedmiocie skreślenia go z listy studentów powinien być fakt wydania jej przed zakończeniem wszystkich postępowań sądowych w sprawach związanych z jego prawami jako studenta oraz jego sytuacja prawno – zdrowotna, która nie pozwalała mu na podejmowanie czynności studenckich. W odpowiedzi na skargę, Prorektor ds. Dydaktyki i Wychowania Uniwersytetu [...] w L. wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując swoje stanowisko zajęte w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 154 § 1 k.p.a., decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zastosowanie przepisu art. 154 § 1 wymaga spełnienia łącznego następujących przesłanek: a) decyzja ostateczna nie tworzy praw dla żadnej ze stron postępowania, b) za uchyleniem lub zmianą takiej decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. W doktrynie utrwalił się pogląd, że strona nie nabywa prawa z decyzji ostatecznej, jeżeli decyzja ta odmawia przyznania stronie żądanych uprawnień (J. Borkowski (w:) Komentarz, 1989, s. 251), przy czym decyzja taka jest decyzją merytoryczną, bowiem załatwia sprawę, tyle że nie zaspokaja w całości żądania strony. Jak wskazał organ, decyzja o skreśleniu z listy studentów nie tworzy praw dla żadnej ze stron postępowania, zatem w niniejszej sprawie spełniona jest pierwsza z przesłanek określonych w cytowanym przepisie art. 154 § 1 k.p.a. Kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje to, czy za uchyleniem lub zmianą decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. wydanej w stosunku do skarżącego w przedmiocie skreślenia go z listy studentów, przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 lutego 2007 r., I OSK 553/06, publ. Lex nr 348253: "Przesłanki wymagania interesu społecznego lub słusznego interesu strony muszą być ustalone w konkretnej sprawie i muszą zyskać zindywidualizowaną treść, wynikającą ze stanu faktycznego i prawnego sprawy". Ponadto NSA w wyroku z dnia 18 października 2007 r., II OSK 1406/06, publ. Lex nr 427601, podkreślił, że: "Zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 154 § 1 k.p.a. nie może prowadzić do wydania decyzji sprzecznej z prawem. Słuszny interes strony w rozumieniu art. 154 § 1 k.p.a. musi być interesem znajdującym oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Rozpatrując kwestię przesłanek z art. 154 k.p.a., należy przyjąć, że słuszny interes strony nie może być sprzeczny z jasno brzmiącym przepisem ustawy ani też go zastępować, bowiem zasada praworządności, wyrażona w art. 6 k.p.a., zobowiązuje organy administracji do działania na podstawie przepisów prawa". Oceniając czy w danej sprawie występuje słuszny interes strony przemawiający za uchyleniem decyzji, należy wziąć pod uwagę nie subiektywne przekonanie strony o doznanej przez nią szkodzie lecz rozważyć okoliczności, które pozwalają ustalić, że żądanie strony (zmiany decyzji) jest słuszne i zasługuje na społeczną akceptację (wyrok NSA z dnia 17 września 2010 r., I OSK 428/10, publ. LEX nr 745237). Nie można też uznać za słuszny interes strony, w świetle art. 154 k.p.a., jej dążenia do innej oceny przez organ tego samego stanu faktycznego sprawy, który był już przedmiotem rozpoznania przez ten organ w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją (wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2006 r., II GSK 36/06, publ. LEX nr 319141). Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności podkreślić należy, że przedmiotem postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej tylko z jednego punktu widzenia tj. czy za zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Jak wynika z wniosku skarżącego o uchylenie w trybie art. 154 § 1 k.p.a. decyzji ostatecznej z dnia [...] listopada 2006 r. wydanej przez Prorektora ds. Dydaktyki i Wychowania w przedmiocie skreślenia go z listy studentów, z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po wydaniu przez Prorektora ds. Dydaktyki i Wychowania z dnia [...] marca 2011 r. decyzji odmownej i skargi na ostateczną decyzję z dnia [...] kwietnia 2011 r., Prorektora ds. Dydaktyki i Wychowania Uniwersytetu [...] w L. w tym przedmiocie, M. G. upatruje powodów do uchylenia decyzji w sprawie skreślenia go z listy studentów w błędach prawnych, którymi jego zdaniem obarczona była ta decyzja. Powyższa argumentacja w rzeczywistości stanowi polemikę z decyzją ostateczną Prorektora ds. Dydaktyki i Wychowania [...] z dnia [...] listopada 2006 r. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy studentów. Decyzja ta, jak wskazał organ Uczelni, była już przedmiotem kontroli sądowej, w wyniku której WSA w Lublinie oddalił skargę strony na tę decyzję wyrokiem z dnia 22 lutego 2007 r., w sprawie sygn. III SA/Lu 597/06. Po złożeniu od tego wyroku skargi kasacyjnej, NSA oddalił ją wyrokiem z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt I OSK 877/07. Mając na uwadze powyższe oraz cel i funkcję przepisu art. 154 § 1 k.p.a. stwierdzić należy, że podnoszone przez stronę zarzuty i wątpliwości natury merytorycznej w postępowaniu prowadzonym w powyższym trybie pozostają dla rozstrzygnięcia bez istotnego znaczenia. Ponadto, skoro decyzja w sprawie skreślenia skarżącego z listy studentów jest zgodna z prawem, to jej uchylenie i ponowne przyznanie mu statusu studenta nastąpiłoby wbrew przepisom, które stanowiły podstawę do jego skreślenia z w/w listy. A jak wcześniej była mowa, skorzystanie z trybu określonego w art. 154 § 1 k.p.a. w celu uchylenia lub zmiany decyzji do takiej sytuacji nie może prowadzić gdyż zgodnie z zasadą praworządności słuszny interes strony nie może być sprzeczny z jasno brzmiącym przepisem ani też go zastępować. Tym samym argumentacja skarżącego dotycząca jego stanu zdrowia we wcześniejszych latach nie mogła mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Podobnie nie mają znaczenia dla wyniku postępowania dokumenty, które skarżący składał w trakcie postępowania sądowego a związane z diagnozą jego choroby, jego leczeniem oraz podjęciem nauki czy pobieraniem szkolenia. Z tych też względów oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.